ντουμ-ντουμ

[…]

Θυμάμαι μια δουλειά που είχα αναλάβει στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Έπρεπε να καθαρίσω έναν βιομήχανο στο Όστιν του Τέξας. Ο τύπος ήταν «γάτα» κι είχε βρει τον καλύτερο τρόπο προστασίας: πηγαινοερχόταν στο γραφείο του μ’ ένα σχολικό λεωφορείο, καθισμένος ανάμεσα στα παιδιά. Ο τεξανός Τύπος έγραφε με θαυμασμό γι’ αυτόν τον ευεργέτη που όχι μόνο απαρνιόταν τη λιμουζίνα του, αλλά και υποστήριζε έμπρακτα τις σχολικές μεταφορές. Αυτό που δεν έγραφαν, ήταν ότι εκείνο το κάθαρμα χρησιμοποιούσε τα παιδιά σαν ανθρώπινη ασπίδα.

«Δε θέλω να σκοτώσω παιδιά, αλλά δεν έχω άλλη λύση, γιατί το γραφείο είναι φρούριο απόρθητο» είπα στον τύπο του καθρέφτη.

«Τι το’χεις το νιονιό σου, σύντροφε; Ο στόχος είναι γιάνκης, και το “γιάνκης” είναι συνώνυμο του πατριώτη. Με πιάνεις;»

«Καθόλου. Δε μ’ αρέσει όταν μιλάς με χρησμούς.»

«Πλησιάζει η 4η Ιουλίου, κι ο στόχος δε θ’ αφήσει να χαθεί η ευκαιρία ν’ αμολύσει πατριωτική αδρεναλίνη. Δωσ’ του να καταλάβει, αγόρι μου.»

Του ‘δωσα, λοιπόν, να καταλάβει. Ο στόχος είχε ετοιμάσει τον πατριωτικό παροξυσμό του για την παραμονή της γιορτής, κι έτσι, η 3η Ιουλίου με βρήκε μεταμφιεσμένο σ’ έναν από τους εφτά νάνους, τον χαζούλη με τα μεγάλα αυτιά, ανάμεσα σε κακούς λύκους, διάφορους Μίκι και Ντόναλντ κι άλλα παιδάκια, να περιμένουμε το σχολικό λεωφορείο σε μια διασταύρωση, για να χαρίσουμε εκατοντάδες σημαιούλες, καραμέλες κι άλλα δώρα του McDonald.

Το λεωφορείο έφτασε στην ώρα του, κι όλοι οι νάνοι πλησιάσαμε τα κεφαλάκια που ‘χαν ξεπροβάλει απ’ τα παράθυρα. Ο στόχος συνοδευόταν από δύο μπράβους που δε θα πρέπει ακόμα να ‘χουν καταλάβει τι έγινε, γιατί έδρασα μόλις τον είδα, και, από δυο μέτρα απόσταση του φύτεψα μια ντουμ-ντουμ. Μες στις φωνές των παιδιών, η εκπυρσοκρότηση με το σιγαστήρα ακούστηκε σχεδόν σαν μια ανάσα, κι ο στόχος σωριάστηκε με μια τρύπα στο κούτελο και τα μυαλά να του φεύγουν απ’ τ’ αφτιά. Άψογη δουλειά, αν και δε μ’ αρέσει να χρησιμοποιώ σφαίρες ντουμ-ντουμ, γιατί χαλάνε τις εγκοπές της κάννης.

.

Από το Ημερολόγιο ενός ευαίσθητου killer του Luis Sepúlveda,  σε μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη, εκδ. Opera, Αθήνα 1997.

6 thoughts on “ντουμ-ντουμ

  1. I almost never leave a response, however I looked at a few of the
    responses on ντουμ-ντουμ |. I
    do have a couple of questions for you if it’s okay. Is it simply me or do a few of the responses come across like they are left by brain dead folks? :-P And, if you are writing on additional online sites, I would like to keep up with everything fresh you have to post. Could you make a list of every one of your shared pages like your linkedin profile, Facebook page or twitter feed?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s