η παστή ρέγγα

Ήταν ένας τοίχος – γυμνός, γυμνός, γυμνός.
Μια ανεμόσκαλα στον τοίχο – αψηλή, ψηλή, ψηλή.
Καταγής μια παστή ρέγγα – ξερή, ξερή, ξερή.

Έρχεται· κρατά στα χέρια – τα λερά, λερά, λερά
βαρύ σφυρί, μέγα καρφί – μυτερό, τερό, τερό
και μια κουβαρίστρα σπάγκο – χοντρή, χοντρή, χοντρή.

Ανεβαίνει ευτύς τη σκάλα – την ψηλή, ψηλή, ψηλή
και καρφώνει το καρφί – ντουκ, ντουκ, ντουκ
αψηλά στον άσπρο τοίχο – το γυμνό, γυμνό, γυμνό.

Τότε αφήνει το σφυρί – που πέφτει, πέφτει, πέφτει,
δένει στο καρφί το σπάγκο – τον μακρύ, μακρύ, μακρύ
και στην άκρη του τη ρέγγα – την ξερή, ξερή, ξερή.

Κατεβαίνει από τη σκάλα – την ψηλή, ψηλή, ψηλή,
παίρνει αυτή και το σφυρί – το βαρύ, βαρύ, βαρύ
και πάει γυρεύοντας αλλού – πέρα, πέρα, πέρα.

Κι η παστή ρέγγα από τότε – ξερή, ξερή, ξερή
απ’ του σπάγκου αυτού το τέλος – του μακρού, μακρού, μακρού
πάρα πολύ αργά κουνιέται – πάντα, πάντα, πάντα.

Σύνθεσα ένα τέτοιο μύθο – απλόν, απλόν, απλόν
για να οργίζονται οι άνθρωποι – οι σπουδαίοι, σπουδαίοι, σπουδαίοι,
να γελάνε τα παιδιά – τα μικρά, μικρά, μικρά.

.

Η παστή ρέγγα του Charles Cros, σε μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη, από την Ανθολογία του Μαύρου Χιούμορ του André Breton, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα 1996.

4 thoughts on “η παστή ρέγγα

  1. Είναι πασιφανές ότι έχετε κάποια συγγένεια με τον Charles Cros.Διαφορετικά δεν μπορώ να πω παρά ότι σας αντιγράφει με θλιβερό τρόπο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s