Φάλαινες και βατραχάκια

[…]

(Περιφρονητικά).

Και πότε μ’ άκουσαν να λέω πως έχω ανάγκη από την εκτίμηση των ανθρώπων; Μήπως με θεωρούν για κανένα κοινό θνητό; Ξεχνάνε πως είμαι βασιλιάς; Και ποιος βασιλιάς υπολογίζει την εκτίμηση των ανθρώπων; Εννοώ στα κατάβαθα της καρδιάς του. Αν καθίσουν και σκεφτούν λιγάκι θα δουν ότι είναι αδύνατο ένας βασιλιάς να υπολογίζει στην εκτίμηση των ανθρώπων. Ο βασιλιάς στέκεται ψηλά και κοιτάζει κάτω τον κόσμο και βλέπει πλήθη από ήσυχα ανθρωπάκια που λατρεύουν πρόσωπα και υπομένουν καταπιέσεις και αρπαγές από ένα σωρό άλλα ανθρωπάκια, που σε τίποτα δεν είναι καλύτερα ή εξυπνότερα από τους ίδιους – καμωμένα στο ίδιο καλούπι μ’ αυτούς, στην πραγματικότητα από την ίδια λάσπη μ’ αυτούς. Όταν μιλάνε, είναι σαν ένα κοπάδι από φάλαινες, αλλά ο βασιλιάς ξέρει πως δεν είναι παρά ένα κοπάδι από βατραχάκια.

Η ιστορία τους το λέει. Αν οι άνθρωποι ήταν αληθινοί άνθρωποι, πώς θα μπορούσε ένας Τσάρος να σταθεί; Πώς θα μπορούσα κι εγώ να σταθώ; Κι όμως στεκόμαστε. Στεκόμαστε στα σίγουρα. Και με τη βοήθεια του Θεού θα συνεχίσουμε την επιχείρηση όπως και πρωτύτερα. Θα δείτε πως οι άνθρωποι θα μας ανέχονται, με τον πανάρχαιο πειθήνιο τρόπο τους. Μπορεί να στραβομουτσουνιάζουν καμιά φορά και να δημιουργούν μεγάλες συζητήσεις, αλλά θα μένουν πάντα γονατιστοί.

Το να δημιουργούν μεγάλες συζητήσεις είναι μια απ’ τις ειδικότητές τους. Ξεκινάει σιγά-σιγά κι όσο πάει και φουσκώνει. Και ξεχειλίζει το στόμα και, πάνω που νομίζεις πως πρόκειται να εκραγεί, καταλήγει σ’ ένα ποίημα!

Θεέ μου τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί!

.

Από το  Ο Μονόλογος του Βασιλιά Λεοπόλδου, του Mark Twain, σε μετάφραση των Π. Αβραμέα και Γ. Σιμόπουλου, εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1983.

2 thoughts on “Φάλαινες και βατραχάκια

  1. Είδατε τι κάνατε τώρα;Αν σκοντάφτατε πιο προσεκτικά θα πιάνατε το «Ένας Γιάνκης του Κονέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου» που είναι πιο περιπετειώδες.Πάντως η φωτό ελλήνων ψηφισάντων έχει συλλεκτική αξία.

  2. Έχετε δίκιο αλλά, η βιβλιοθήκη μου είναι τόσο ανακατεμένη που μοιάζει σα να ξεβράστηκε στο σαλόνι μετά από μεγάλη τρικυμία.
    Ενώ ο «μονόλογος» είναι κάπου κάτω αριστερά (δίπλα στο «Πρόσκληση σε πάρτυ» της Β. Αλεξιάδου), τον «γιάνκη» τον πήρε το μάτι μου στο τελευταίο πάνω ράφι και προς το κέντρο. Για να πέσω πάνω του θα έπρεπε πρώτα να πετάξω.
    Προσέξατε ότι το δείγμα του εκλογικού σώματος περιλαμβάνει τόσο δεξιούς όσο και αριστερούς ψηφοφόρους;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s