στο πατάρι

Πρώτα -είπα- θ’ ανέβω στο πατάρι για να κατεβάσω το κουτί με τα σύνεργα της παραλίας. Έστησα την ξεχαρβαλωμένη σκάλα στο διάδρομο και τη στιγμή που έκανα εκείνο το μεγάλο βήμα χωρίς επιστροφή, όπου ξαφνικά βρίσκεσαι με το ένα πόδι χωμένο στο πατάρι και το άλλο να τρέμει ισορροπώντας πάνω στη χειρολαβή της σκάλας –αυτή τη στάση τη λέω Επιτοίχιο Σπαγκάτο Αιώρησης Στα Όρθια (Ε.Σ.ΑΙ.Σ.Ο.)- η καλή μου που στεκόταν από κάτω θαυμάζοντας την ευλυγισία μου στα 43(-), είπε: Βλέπω ότι φοράς καθόλου βρακί, χαρά μου!

(Η έκφραση φοράω καθόλου βρακί είναι ένας οικονομολογικός οικιακός νεολογισμός, μία μετεξέλιξη της έκφρασης φοράω μπόλικο βρακί ή αρκετό βρακί (ή σε προχωρημένα στάδια: λίγο βρακί) που ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε γύρω στα Χριστούγεννα όταν διαπιστώσαμε ότι ο λόγος υφάσματος/τρύπες στα βρακιά μου άρχισε να πέφτει κάτω από το 1,3. Για λόγους συντομίας ονομάσαμε τον αριθμό αυτόν Το Κλάσμα και αρχίσαμε να τον καταγράφουμε μετά από κάθε κλανιά και κάθε μπουγάδα. Κάποια στιγμή κατά το Πάσχα, το Κλάσμα μου άγγιξε το 0,5 και συγκαλέσαμε έκτακτο οικογενειακό συμβούλιο και το συμβούλιο διαπίστωσε ότι η απότομη πτώση στις τιμές του Κλάσματός μου οφείλονταν όχι τόσο στο πλύσιμο στους 60 βαθμούς (αυτό το έχουμε περιορίσει για οικονομία) ούτε στο εντατικό σιδέρωμα (αυτό το έχουμε κόψει τελείως αλλιώς δε μας φτάνουν τα λεφτά για τα μακαρόνια του μήνα) όσο στην αλόγιστη και προκλητική υπερπαραγωγή θερμοπυρηνικών αερίων εκ μέρους του κώλου μου και ως εκ τούτου δε θεμελίωνα δικαίωμα για καινούριο βρακί φέτος. Παρόλ’ αυτά, η αλήθεια είναι ότι όταν ένα απόγευμα πριν από δύο μήνες μετά από τρεις μελιτζάνες ιμάμ, άγγιξα  το 0,25, η καλή μου τρομοκρατήθηκε και είπε: Βγαίνω αγορά, θέλεις καινούριο βρακί ή 2 ευρώ πασατέμπο;  Αλλά εγώ εντωμεταξύ είχα συνηθίσει να ζω με αυτές τις τιμές Κλάσματος και δε με πείραζε και πολύ και είπα Πασατέμπο, κι έτσι θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τελικά είμαι άξιος της μοίρας μου.)

Όπως και να ‘χει, εγώ αγνόησα το σχόλιο και ανέβασα και το δεύτερο πόδι στο πατάρι και χώθηκα ολόκληρος μέσα και –αυτό που ήθελα εν τέλει από την αρχή να πω, είναι ότι- ψάχνοντας για τα καλοκαιρινά κουβαδάκια βρήκα σε ένα κουτί τις πίπες μου και όλα τα σύνεργα για τον καθαρισμό και την περιποίησή τους και μαζί ένα αρχινημένο σακουλάκι με καπνό που μοσχοβολούσε ακόμα, ύστερα από δέκα ολόκληρα χρόνια.

Και τα κατέβασα κι αυτά.

Και όλα αυτά που λέμε έγιναν πριν από δυόμιση μήνες, περίπου στα μέσα Ιουνίου του 2011 του μαλάκα.

Αυτό.

Θα μπορούσα δηλ. να είχα γράψει απλά: Ανέβηκα στο πατάρι και βρήκα τις πίπες μου και έτσι άρχισε το καλοκαίρι μου.

26 thoughts on “στο πατάρι

  1. Μπορεί να ήταν άδικο, αλλά τουλάχιστον θα κοιμόμασταν όλοι πιο ήσυχοι τα βράδια.
    (και κανένας δε θα ήξερε ότι έχω τρύπιο βρακί)

  2. Αυτά τα κλάσματα θυμίζουν λίγο βαθύτερα οικονομικά. Στα βαθιά μπλέξατε αγαπητέ και στη μία και στην άλλη περίπτωση

  3. άιλανδ, Όσο φοράω το καθόλου βρακί μου δε φοβάμαι τίποτα.

    κ.κ.μοίρης, άντε για το βρακί ας πάει σταδιάλα… Για τις χαμένες πίπες όμως που βρέθηκαν σε μια κούτα στο πατάρι… ούτε μία κουβέντα;

    • ήδη έπαθα βλέποντας απάντησή σου στις 2:19…σας στρίμωξαν στον ημιδημόσιο τομέα που δεν είναι δημόσιος μα ούτε και ιδιωτικός, επιτέλους το κράτος πήρε μπρος

      (τι θες δηλαδή; κόντρες ; ν’ανοίξω το θερμοσίφωνο να πέσεις ξερός; )

      • Πήρε και μάλιστα για τα καλά…
        Να φανταστείς ότι χθες το βράδυ με πήρανε τηλέφωνο στις οκτώμισι στο κινητό. Κόντεψα να χεστώ πάνω μου μόλις είδα τέτοια ώρα τον αριθμό. Μέχρι να καταλάβω ότι δεν θέλανε να μου ανακοινώσουν την απόλυσή μου αλλά να ρωτήσουν διάφορες τεχνικές παπαριές σχετικές με τον εξοπλισμό του γραφείου είχα αλλάξει δέκα Καθόλου Βρακιά.

        (όχι μην τον ανοίξεις σε παρακαλώ… με τρομάζει το ύφος σου… κι έχω ξεμείνει κι από βρακιά…)

  4. Ε λοιπόν,πρώτη μου φορά βλέπω ξεβράκωτες πίπες να είναι προάγγελοι χαρμόσυνων ειδήσεων.Διότι θα ήτο έγκλημα να σας(μας) στερήσουν την απόλαυση της ποιοτικής κλανιάς(έστω και ημιδημόσιας)!

  5. aerosol, το κακό είναι ότι σε δυο μέρες τελειώνει…

    selitsanos, έτσι είναι όπως τα λέτε, μόνο που κανένας από την υπόλοιπη οικογένεια δεν εκτιμά τις ποιοτικές κλανιές μου. Μόλις αμολήσω μία, όλοι φωνάζουν και βρίζουν και με διώχνουν χλευάζοντάς με έξω από το σπίτι ή μου λένε: Ανέβα στο πατάρι να κλάνεις παρέα με τον θερμοσίφωνα και τον χριστουγεννιάτικο νάνο, κλανιάρη…
    Άμα κόψω το κλάσιμο για καμιά δεκαριά μέρες, τότε θα καταλάβουν τι χάνουν.

  6. Εκεί τους είχαμε για πολλά χρόνια μέχρι που, μην αντέχοντας άλλο τις κλανιές τους, τούς εξορίσαμε στο πατάρι.
    Εδώ και πολύ καιρό έχω πάρει τη θέση τους στο σαλόνι εγώ.

  7. silentcrossing, κι εγώ τον πεθύμησα τον μπαγάσα :)

    kkmoiris, με κυνηγούσε ο νάνος. Του έκλεψα το καπέλο. Μετά πήγα κατευθείαν για βουτιά.

  8. από πότε οι νάνοι φοράνε τζόκει; εκτός κι αν ήταν αναβάτης. μη με μπλέκεις με πολυπλοκότητες πρωί πρωί. θα πάμε για σουβλάκια;

  9. φακ. πάνω που θα σου ελεγα να βγούμε αύριο, σήμερα θα βγει η μικρή. εμείς ήδη αρχίσαμε να βγαίνουμε με βάρδιες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s