βεντούζες

Ο πεθερός μου έμαθε ότι με τις φυσιοθεραπείες δεν βελτιώθηκε η κατάσταση στην πλάτη μου και ήρθε την Κυριακή με τις βεντούζες του. Είπε έχεις ξαναβάλει βεντούζες Γιώργο*; είπα δε με λένε Γιώργο* σκατόγερε, είπε καλά καλά… έχεις ξαναβάλει βεντούζες; είπα όχι, είπε βγάλε τη μπλούζα και ξάπλωσε, είπα αποκλείεται πρώτα θα φάμε, είπε τι φαϊ είπα κότσια στο φούρνο και μπρατκαρτόφελν, είπε εντάξει ρε Γιώργο* βάλε και κανένα τσίπουρο και καθίσαμε και φάγαμε και ήπιαμε και μετά με μάτι που γυάλιζε μου είπε ξάπλωσε τώρα να βάλουμε τις βεντούζες, κι εγώ έβγαλα την μπλούζα και ξάπλωσα στον καναπέ και μετά εκείνος έβγαλε τα σύνεργα από το κουτί -ένα μπουκάλι οινόπνευμα, έξι ποτηράκια και ένα πιρούνι τυλιγμένο στην άκρη με βαμβάκι- και στάθηκε από πάνω μου με το πιρούνι στο χέρι σα δήμιος και είπε με βροντερή φωνή και τώρα χρειάζομαι έναν αναπτήρα Γιώργο*, και τότε εγώ φώναξα κυρά-Γιώργαινα*, φέρε έναν αναπτήρα στο σκατόγερο να τελειώνουμε, κι εκείνη έφερε εκείνον με την ξεβράκωτη ξανθιά με τις ζαρτιέρες που τον είχα πάρει τα Χριστούγεννα από έναν πλανόδιο κι ο πεθερός κοίταξε την ξεβράκωτη ξανθιά και κούνησε το κεφάλι του επιτιμητικά και μετά άναψε το βαμβάκι και είπε μη τυχόν και κλάσεις τώρα κάθαρμα γιατί θα σε κάψω ζωντανό τ’ ορκίζομαι, αλλά οι νόστιμες μπρατκαρτόφελν θέλουν πολλά κρεμμύδια να τσιγαριστούν σε χαμηλή φωτιά για να γλυκάνουν και αυτά τα γλυκά τα κρεμμύδια φέρνουν πολύ κλάσιμο και πάνω λοιπόν που εκείνος έβαζε κι έβγαζε τις  βεντούζες και τα παιδιά μου ούρλιαζαν μηηη τον μπαμπά και τα ανίψια μου μηηη το θείο Γιώργο*, μου ξέφυγε μία πορδή από ‘κείνες τις έρπουσες και καυτερές που απλώνονται σαν έκζεμα στο δέρμα και δεν ξεκολλάνε ακόμα κι αν βγεις στο μπαλκόνι και τιναχτείς, κι αμέσως μετά –λες και το ‘κανε επίτηδες ο σκατόγερος- του ‘φυγε το αναμμένο βαμβάκι από το πιρούνι και έπεσε πάνω στην πλάτη μου και πήραν φωτιά πρώτα οι τρίχες και μετά το κρέας και άρχισα να καίγομαι ζωντανός, κανονικό ολοκαύτωμα σου λέω, να κυλιέμαι στον καναπέ και να βγάζω καπνούς κι εκείνος μόνο είπε, καίγεται ο Γιώργος*, φέρτε λίγο νερό κι ένα καινούριο βαμβάκι.

Και το βράδυ ξάπλωσα μπρούμυτα στο κρεβάτι γιατί αλλιώς δε γινόταν και η κόρη του ξάπλωσε δίπλα μου και είπε για να δω, κι εγώ είπα ωωωχ κι εκείνη σήκωσε προσεκτικά το μπλουζάκι και είπε πω πω σα να σε γάμησε ο αρχιτούθις έγινες, κι εγώ επειδή δεν μπορούσα να γυρίσω να της τραβήξω μια σφαλιάρα γιατί με το τέντωμα θα ξεκολλούσε το δέρμα από την πλάτη μου, είπα μόνο γκρρρμφ και εκείνη είπε πάλι καλά δε λες που έπεσε το βαμβάκι στην πλάτη σου και όχι στο κεφάλι, φαντάζεσαι να άρπαζε φωτιά η στέπα; σα λαμπάδα θα καιγόσουν, και εγώ είπα με 1,74 ύψος σκατά λαμπάδα, περισσότερο με ρεσό θα έμοιαζα, αλλά εκείνη με χάιδεψε στο κεφάλι σα πληγωμένο θηρίο και είπε 1,74 θα ήσουν σκέτος αγάπη μου, μαζί με τη φλόγα θα ξεπερνούσες τα 1,95!

.

.

————

* Who the fuck is Giorgo?

21 thoughts on “βεντούζες

  1. Τι comment να αφήσω; Γελάω ακόμα συθέμελα κύριε Γιώργο μου.
    Ουααάργκ! Ουααάργκ που θα έλεγε και η κυρία Βιργινία.

    Να σας έχει ο Θεός των χαρισματικών ανθρώπων καλά.

    :)

  2. Αυτό με τον Γιώργο να το προσέξετε πάντως…
    Σκεφτείτε να εμφανιστούν και τίποτε χρωστούμενα στην εφορία μετά και να πληρώνετε έξτρα γαμισιάτικα άλλων, μέρες που΄ναι…

    Καλή τσικνοπέμπτη, μεσιέ κοπολόζε (είδατε; δεν είπα Γιώργο) ;)

  3. Λοιπόν μαίτρ , εκ πρώτης θα σας έλεγα … “διώξτε” την (την κόρη του πεθερού σας) , γιατί σας … χλευάζει (ακούς “στέπα” )… Μα δεν το καταλαβαίνετε ; Μετά όμως σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι η κυρία (τρόπος του λέγειν) της φωτο … Οπότε , αν είναι … κρατήστε την … Έχει και το κατιτίς της (ξέρετε πόσο κοστίζει πια ένα στριγκ στην αγορά ; ).
    Το άλλο που μου πέρασε από το μυαλό (λέμε τώρα) , είναι το γιατί ο πεθερός σας επιμένει να σας φωνάζει “Γιώργο” τόσα χρόνια … Μήπως τελικά ΔΕΝ είναι τόσο παράξενος όσο προσπαθείτε να τον παρουσιάσετε (διάβασα και το * Who the fuck is Giorgo? ) ;…
    ΜΗΠΩΣ ΟΝΤΩΣ ΕΙΣΤΕ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ; Ο ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΤΙΝΟΣ ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ; ΑΥΤΟΣ ΤΟΥ … ΕΡΖΕΡΟΥΜ , ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ , ΤΟΥ “Λεφτά υπάρχουν” ;;;… Και γλυκιά φάτσα έχετε … Και ψηλός είστε … Και αθλητικός τύπος φαίνεστε …
    … Ανατρίχιασα … με την προσμονή της απάντησης σας .

  4. …Ήμαρτον παναϊαμ….. :))))

    Tώρα που το λες, ούτε μια κότα απ΄όσες στέλνει η πεθερά μου δεν έχει κώλο. Tώρα, τώρα της τηλεφωνώ. Επί τόπου.

  5. @ Κ.Κ.Μοίρης
    Γιατί καλέ μου άνθρωπε , υβρίζεις (“κουφαλίτσα” ) τον Πρωθυπουργό ;

  6. Τελικά,όντως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.
    (Ευτυχώς που δεν απαίτησε να τις κάνει κοφτές.)

    (Απορία:πελοποννήσιος είναι ο πεθερός;)

  7. χνούδι, είστε τυχερή που μπορείτε και γελάτε. Εγώ δε μπορώ γιατί ακόμα και μόνο που το σκέφτομαι πονάω συθέμελα κυρία Χνούδι μου.

    theorema, νομίζετε ότι δε μου πέρασε κι αυτό από το μυαλό; Εκείνος έγινε καρδιοχειρουργός. Θα έχει κανένα εισόδημα 2-3 χιλιάρικα… Μακάρι να μας μπερδέψουν…

    silia, 1) δε μπορώ να τη διώξω γιατί υπάρχουν και στιγμές που είναι πολύ τρυφερή μαζί μου. Όπως για παράδειγμα όταν με αφήνει να φοράω τα στριγκ της στο κεφάλι μου και μετά μου λέει “σαν κώλος έγινε το κεφάλι σου καλό μου…”
    2) Όχι όχι… Πρώτον δεν έχω μουστάκι. Δεύτερον δεν έχω πιάσει ποτέ το δάχτυλο του χεριού μου σε αλυσίδα ποδηλάτου. Τρίτον ο πεθερός μου ΕΙΝΑΙ παράξενος. Τέταρτον δεν έχω δει ποτέ το Γιωργάκι που λέτε με στριγκ στο κεφάλι.
    Το μόνο κοινό που ίσως έχουμε είναι ότι κι εγώ κάποτε είπα στον πεθερό μου “λεφτά υπάρχουν” για να τον τουμπάρω και να μου τη δώσει χωρίς πολλές φασαρίες…

    alice, κότες απ την πεθερά; ωχ κατάλαβα. Ο δικός μου έχει και κουνέλια. Εσείς το ξέρατε ότι τα κουνέλια δεν έχουν πίσω πόδια; Ένας τεράστιος μύθος για να χαίρονται τα παιδάκια είναι όλη αυτή η ιστορία με τα κουνελάκια να χοροπηδάνε από ‘δω κι από ΄κει. Στην πραγματικότητα λέει έχουν μόνο ένα μπροστινό -κι αυτό ατροφικό- και μ’ αυτό σέρνονται από τρύπα σε τρύπα…
    Το δικό μας οικόσιτο κουνέλι που έχει δύο πόδια πίσω και δυο μπροστά, ο πεθερός μου μας είπε ότι είναι ανάπηρο.

    κ.κ.μοίρης, η κουφάλα η ζωή μ’ έκανε έτσι…

  8. exiled, κι άλλος τυχερός που μπορεί να γελάει!

    τσαλαπετεινός, όχι, τον αναπτήρα τον άφησε αλλά μας έφαγε όλα τα κότσια…

    thas, μερσί. οι μέρες είναι χειρότερες. Ένα πρωί με σήκωσε από τις πεντέμισι για να πάμε να κυνηγήσουμε ρίγανη. Μου ‘δωσε ένα ρόπαλο και με άφησε πάνω στο βουνό μέσα σε μια τρύπα να παραφυλάω. Μόλις περάσει από το μονοπάτι καμιά ρίγανη μου είπε θα πεταχτείς και θα της σπάσεις το κεφάλι με το ρόπαλο, εντάξ’; Και μετά έφυγε και ξανάρθε να με πάρει το απόγευμα.
    (καλώς ήρθατε)

    μαριλίζα, τώρα εσάς τι να σας πω; καλώς ήρθατε;
    :)

    mamma, πα ντε κουά. Γελάτε με τον πόνο μου;

  9. selitsanos, το είπε! το είπε! Να τις κάνουμε κοφτές, είπε! Αλλά του το ξέκοψε η κόρη: Θα μου γεμίσετε το σπίτι αίματα. Άμα θέλετε τέτοια είπε, να πάτε να παίξετε στο μπαλκόνι. Αλλά στο μπαλκόνι φυσούσε πολύ και θα γέμιζε αίματα η γειτονιά…
    (αλίμονο: κρητικός)

    spy, αρχιτούθις είναι ένα πράγμα που μοιάζει με καλαμάρι αλλά που για να το κάνει κανείς γεμιστό χρειάζεται γερανό.

    theorema, (μα τι μούλτι-κούλτι βλογ έχω ρε γαμώτο! )

  10. καλά ρε σουπιά δεν είπες οτι σήμερα θα μείνεις σπίτι για ληδα-σίτινγκ ; κι εγώ κάθομαι και τυπώνω buzz και σχόλια για να στα φέρω δώρο αύριο…τι παπάρας…

    • έτσι είπα αλλά η λήδα αναστήθηκε διότι σήμερα λέει θα ηχογραφήσουν με τον κύριο της μουσικής ένα τραγούδι για να το γράψουν σε cd και θα πήγαινε ακόμα και με φορείο. Αυτά τα κορίτσια ρε πούστη μου δε θα τα καταλάβω ποτέ. Ο άλλος ο καημένος παρακαλούσε: δε θέλω να πάω σχολείο, δε θέλω, αφήστε με σας λέω να κοιμηθώ, και η άλλη παρακαλούσε: αφήστε με να πάω σχολείο, αφήστε με σας παρακαλώ, να! βάλτε μου θερμόμετρο και δείτε, δεν έχω πυρετό… θα χάσω το σόου, λυπηθείτε με…

      • τι να τις καταλάβεις ; η δικιά μου βγήκε στις 8μιση και πήγαν σε δέκα ταβέρνες, όλες γεμάτες, μετά σε άλλες πέντε, όλες γεμάτες, περιπλανιόντουσαν δώδεκα άτομα δυο ώρες σαν τα ηλίθια μέσα στη χτεσινή θύελλα και μετά ψοφήσαν της πείνας και φάγαν έναν πιτόγυρο με απ’όλα και ήρθε τα μεσάνυχτα στο σπίτι και είπε οτι ήταν η καλύτερη τσικνοπέμπτη της ζωής της…
        και πάλι καλά να λέω που δεν βρέθηκε στο δρόμο τους κανένα μαμούθ, να τρέχουμε και να μη φτάνουμε

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s