sounds from the flat #11

1. Hasta Llegar – Les Negresses Vertes

Παρακολουθώ τη μουσική να σκάει σαν κύμα στα αυτιά των παιδιών. Να αποτραβιέται και να επιστρέφει ξανά, μεταφέροντας πέρα δώθε την άμμο, ανακατεύοντας τα σπασμένα κοχύλια, τα πολύχρωμα λειασμένα γυαλάκια και τα φύκια. Όταν τραβιέται το νερό, ένας ολόκληρος μικρόκοσμος μένει πίσω να στραγγίζει και να λαμπυρίζει απλωμένος στον ήλιο σε μια νέα κάθε φορά αλλά εφήμερη διάταξη, σταθερή και αμετάβλητη μέχρι να έρθει το επόμενο κύμα.

.

2. Ελεφαντάκι – του Γιώργου Χατζηπιερή από το cd Ο Τεμπέλης Δράκος (τραγουδάει ο Φοίβος Δεληβοριάς)

Έμαθα τελικά και πού κρύβεται (η μουσική), όταν κλείνει το cd:

Στο ντουλάπι με τη ζάχαρη, το αλεύρι και τα μακαρόνια! Κάπου εκεί στο βάθος, πίσω από το βαζάκι με τα δαφνόφυλλα. Εκεί θα τη βρω συνήθως, ξαπλωμένη πάνω στη σακούλα με το κριθαράκι, να μασουλάει ζελεδάκια χαζεύοντας το πάνω ράφι.

.

3. Tiger Phone Card – Dengue Fever

Όχι πάντα όμως. Μερικές φορές τη βρίσκω παρατηρώντας απλώς τα παιδιά. Η μουσική είναι εκεί ακόμα κι όταν δεν την ακούς. Τη βλέπω να σχηματίζεται από τις κινήσεις των χεριών και το ρυθμό των χοροπηδητών τους. Την αναγνωρίζω στην ομιλία και στο γέλιο, στο βλέμμα και στην λαχανιασμένη αναπνοή τους.

.

4. Gonna Get Along Without You Now (Skeeter Davis) – She & Him

Τις περισσότερες φορές δε χρειάζεται καν να την ψάχνω σε ντουλάπια, κινήσεις και βλέμματα, γιατί εκείνη έρχεται και με βρίσκει μόνη της. Και δε χρειάζεται κανέναν πολύπλοκο μηχανισμό για να το κάνει αυτό. Είμαι πολύ εύκολος και επιπλέω όπως και να με ρίξεις στο νερό: Δυο τρεις νότες στη σειρά κι έχω φύγει ήδη για τα βαθιά.

… Ή τα ρηχά.

… Εν τέλει -βαθιά ή ρηχά- χέστηκα. Αρκεί να είμαι στο νερό.

.

5. Boots – The Residents

Κάτι μέρες σαν κι αυτή, που ο ήλιος λάμπει, ο κόσμος χαμογελάει και όλα φαίνονται τόσο όμορφα και τακτοποιημένα σαν ψεύτικα, καβαλάω αυτό εδώ το γέρικο κύμα μόνο και μόνο για να ανακατέψει ξανά την άμμο, τα κοχύλια, και τα πολύχρωμα γυαλάκια μου έτσι ώστε να μη χρειάζεται κάθε τόσο να σπάω το κεφάλι μου διερωτώμενος αν το flat όπου ζω είναι πραγματικό ή αν –χωρίς να το έχω πάρει χαμπάρι- συνεχίζω να χαμογελάω μέσα από κάποιο συσκευασμένο πλαστικό κουκλόσπιτο made in china.

Advertisements

10 thoughts on “sounds from the flat #11

  1. selitsanos, στους δύσκολους αυτούς καιρούς, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης με ώθησε στη φυτολογία. Συγκεκριμένα τον τελευταίο καιρό, έχω αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη μελέτη και συλλογή του ραδικιού, του ζωχού και άλλων βρώσιμων χορταρικών όπως βρούβα, λάπαθο, σπαράγγι, φτέρη, αβρωνιά κλπ. Επιπλέον η άνοδος της τιμής της βενζίνης σε συνδυασμό με την προοπτική δανεισμού από το ΔΝΤ, με έριξε στα τέσσερα, και με οδήγησε μπουσουλώντας στο δάσος να σκαλίζω για βολβούς («ασκορδουλάκους» τους λένε νομίζω οι κρητικοί).

    κ.κ.μοίρης, εντάξει. Βάρα αλύπητα. Ό,τι και να πεις έχεις δίκιο.
    Πώς να επανορθώσω;

  2. Τι σύμπτωση!Εγώ μεταφύτεψα από τους αγρούς στον κήπο μου κάτι αγριόχορτα που τα λέν’λαδάκια-μοιάζουν με το σταμνάγκαθο αλλά είναι πιο νόστιμα-ελπίζοντας ότι θα σποριάσουν και θα εξαπλωθούν.Δυσκολοι καιροί αλλά δείτε και την αισιόδοξη πλευρά:μπορεί να τρεφόμαστε από ΄δώ και πέρα μόνο με αγριόχορτα αλλά θα πέσει η χοληστερίνη μας!

  3. κ.κ.μοίρης, έχουν περάσει σχεδόν είκοσι ώρες… Με τρομάζεις!
    (δεν πιστεύω να ανακάλυψες το αντίδοτο για την κρέμα ούζου!)

    selitsanos, ελπίζω ο στόχος σας να επιτευχθεί!
    Εγώ προσπαθώ εδώ και μέρες να μεταφυτέψω μια αγελάδα ελευθέρας βοσκής στο μπαλκόνι μου, αλλά δεν την παίρνει το ασανσέρ.

    (τα σαλιγκάρια έχουν χοληστερίνη;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s