sounds from the flat #10

1. The Letter – The Box Tops

Πρέπει να ήταν το ’80 ή το ’81, μπορεί και νωρίτερα. Άνοιξη –σίγουρα- γιατί εκείνη τη μέρα είχα τη γιορτή μου. Βρισκόμασταν σε κάποια συνοικία της Αθήνας και περιμέναμε στο αυτοκίνητο τον πατέρα μου που είχε πεταχτεί να αφήσει έναν φάκελο σε κάποιον πελάτη. Ήταν αργά το μεσημέρι και είχε αφόρητη ζέστη -θυμάμαι είχα κρεμάσει τα χέρια και το κεφάλι μου έξω από το ανοιχτό παράθυρο και παρατηρούσα μια φέτα ήλιου που περνούσε ανάμεσα από τις πολυκατοικίες και έσκιζε το αυτοκίνητό μας στα δύο, στο ύψος του παρμπρίζ. Η σκόνη που σήκωναν τα περαστικά αυτοκίνητα αιωρούνταν στο φως της φέτας, και περνούσε μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα και κατακάθονταν κατά μήκος μιας φωτεινής ευθείας που εκτεινόταν από τη μια άκρη του ταμπλό μέχρι την άλλη, με μόνη παρεμβολή τα  -απλωμένα πάνω του- πόδια της μητέρας μου. Δίπλα μου στο πίσω κάθισμα ήταν ξαπλωμένη η αδερφή μου. Ήταν γύρω στα εννιά τότε, φορούσε θυμάμαι ένα ροζ αμάνικο μπλουζάκι κι ένα κίτρινο σορτσάκι και κοιμόταν. Το κεφάλι της ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα. Δίπλα στο παράθυρό μου υπήρχε ένα μικρό μαγαζί. Ένα δισκοπωλείο σε μέγεθος μικρού μπακάλικου. Η βιτρίνα του ήταν καλυμμένη από πολύχρωμα εξώφυλλα δίσκων τα περισσότερα από τα οποία είχαν μυστήριους αγγλικούς τίτλους. Σε μια γωνία κοντά στην πόρτα το μάτι μου έπεσε σε ένα δίσκο με γκρίζο εξώφυλλο και ένα χρωματιστό σύμπλεγμα γραμμάτων και σχεδίων στο κέντρο, το οποίο μπορούσα να αποκρυπτογραφήσω γιατί οι χαρακτήρες που το συνέθεταν ήταν ελληνικοί και οι ελληνικοί αυτοί χαρακτήρες συντεθειμένοι έλεγαν: 16 Χρυσές Αναμνήσεις.

Μία ώρα αργότερα ξετύλιγα το δώρο για τη γιορτή μου από το πλαστικό του περίβλημα, ακουμπούσα τη βελόνα του πικάπ πάνω του και με το γκρίζο εξώφυλλο αγκαλιά ξάπλωνα στο πάτωμα μπροστά στα ηχεία.

Εκείνη την ζεστή ανοιξιάτικη μέρα, με την μπαλκονόπορτα δίπλα μου διάπλατα ανοιχτή και τον απογευματινό ήλιο να χτυπιέται πίσω από την κατεβασμένη τέντα, άκουσα για πρώτη φορά τον -δεκαεξάχρονο όταν το ηχογραφούσε το 1967- Alex Chilton να τραγουδάει με την προσποιητά βραχνιασμένη και ασχημάτιστη ακόμη φωνή του Gimme a ticket for an airplane / Ain’t got time to take a fast train.

……

Χθες έμαθα ότι ο Alex Chilton πέθανε πριν από δύο ημέρες σε ηλικία πενήντα εννέα ετών από ανακοπή καρδιάς.

.

2. Human Fly – The Cramps

Τρία τέσσερα χρόνια πριν από εκείνη την ηλιόλουστη αθηναϊκή άνοιξη, κάπου μέσα στο ’77, εγώ μάτωνα ακόμα τα γόνατά μου στις αλάνες και πηδούσα τρισευτυχισμένος από δέντρο σε δέντρο προσπαθώντας να εντυπωσιάσω τη μικρή Ειρήνη, ενώ στην άλλη μεριά της γης -στην πατρίδα του Αγίου Elvis (ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν ήταν γραφτό να βγάλει εκείνο το καλοκαίρι) – ένας τύπος με το μυστήριο όνομα Lux Interior (αγιασθήτω το όνομά Του) μαζί με την ακόμα πιο μυστήρια φιλενάδα του ονόματι Poison Ivy (αγιασθήτω το όνομά Της κι Αυτής), ηχογραφούσαν πέντε τραγούδια που έμελλε να συγκροτήσουν το πρώτο single του νεοσύστατου τότε γκρουπ των Cramps (αγιασθήτω το όνομά Τους) το οποίο κυκλοφόρησε εντέλει δύο χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του ’79 με το τίτλο Gravest Hits.

Τριάντα χρόνια μετά, μαθαίνω σήμερα ότι στο πρώτο εκείνο φρενοβλαβές βήμα του πολυαγαπημένου ανισσόροπου ζεύγους στην δισκογραφία, την παραγωγή των τραγουδιών είχε επιμεληθεί ο πάλαι ποτέ βραχνιασμένος έφηβος τραγουδιστής των Box Tops, ο –εικοσιεννιάχρονος εντωμεταξύ- Chilton.

Στο σημείο αυτό, προκειμένου να μην χάσουμε το νήμα που οδηγεί τη σκέψη μας προς την –πιθανή- ολοκλήρωση αυτής εδώ της ανάρτησης και που φυσικά δεν είναι άλλο από την  Αιφνίδια Έλευση του Απεχθούς & Αχώνευτου Θανάτου, θα πρέπει να πούμε ότι και ο Lux (αγιασθήτω το όνομά Του) έπεσε θύμα του Απεχθούς πριν από ένα περίπου χρόνο.

Συγκεκριμένα, ο Απεχθής εμφανίστηκε ξαφνικά (αιφνιδίως δηλαδή) μπροστά στον άμοιρο Lux (αγιασθήτω το όνομά Του) και του έστυψε την καρδιά σα σαγκουίνι.

.

3. You and your sister – This Mortal Coil

Μετά τη διάλυση των The Box Tops το 1970 και μια σύντομη σόλο πορεία, ο Chilton αποδέχτηκε την πρόταση ενός παιδικού του φίλου του Chris Bell, και μπήκε στο γκρουπ του Bell που μόλις είχε ξεκινήσει κάποιες εμφανίσεις και άκουγε (όταν το φώναζες) στο όνομα Big Star. Αυτά όλα γίνονταν εν έτη 1971, την ίδια εποχή δηλαδή που εγώ άφηνα το μπιμπερό και ξεκινούσα τη μακρά πορεία της ακόρεστης πόσης από ποτήρι.

Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του γκρουπ, ο Chris Bell αποχώρησε. Επέστρεψε για λίγο όταν οι υπόλοιποι ηχογραφούσαν το υλικό για το δεύτερο, συμμετέχοντας μάλιστα με μια-δυο δικές του συνθέσεις, και ξαναέφυγε –αυτή τη φορά οριστικά- το 1974.

Το 1978 κυκλοφόρησε ένα single με δύο τραγούδια του, το I am the Cosmos και το You and Your Sister τα οποία έμελλε να είναι η πρώτη και τελευταία σόλο δουλειά του που κυκλοφόρησε επίσημα όσο ζούσε. Λίγους μήνες αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου (παραμονή των γενεθλίων του Chilton), ο Απεχθής & Αχώνευτος κτύπησε και πάλι, αυτή τη φορά με τη μορφή ενός διαλυμένου στην άκρη του δρόμου Triumph…

Σκατά, δηλαδή.

……

Το ξέρω ότι αποτελεί ύβρη και πραγματικά θα ήθελα πολύ να ανεβάσω εδώ την πρωτότυπη version του Bell, αλλά αφενός μεν η εκτέλεση από τους This Mortal Coil με βοηθάει να περάσω στο επόμενο κομμάτι, αφετέρου δε ομολογώ ότι μου είναι αδύνατο να προσπεράσω αυτή την απίστευτη φωνή της Tanya Donelly, που με σέρνει εδώ και δεκαπέντε-και-βάλε χρόνια από τη μύτη (και τα αυτιά) (και βάλε).

.

4. Holocaust – Big Star

Το πρωτάκουσα, το ‘87 από τους This Mortal Coil με τη φωνή του Howard Devoto των Buzzcocks.

………..

(Σημ.: Όλες αυτές τις λεπτομέρειες μη νομίζετε ότι τις ήξερα. Τις περισσότερες τις μαθαίνω τώρα, ακολουθώντας σκόρπια links και διαβάζοντας. Τον παλιό καλό καιρό περισσότερο με ενδιέφερε η ανάταση της ψυχής μέσω αυτής καθαυτής της ακρόασης, και λιγότερο με απασχολούσαν όλοι αυτοί οι αθέατοι κόμβοι και οι ιστοί που συνέδεαν όλους αυτούς τους ανθρώπους μεταξύ τους.

Άλλωστε και η λέξη link ήταν ακόμη άγνωστη εκείνη την εποχή.)

………..

Πέρασαν λίγα ακόμη χρόνια ώσπου έπεσα εντελώς τυχαία στην πρωτότυπη version του Chilton που περιέχεται στο τρίτο άλμπουμ των Big Star, το Third/Sister Lovers.

Πάντως –για να φύγουμε για λίγο από το θέμα μας, που όπως είπαμε και παραπάνω δεν είναι άλλο από την  Αιφνίδια Έλευση του Απεχθούς & Αχώνευτου Θανάτου– ο ακροτελεύτιος στίχος Υou’re a wasted face / Υou’re a sad-eyed lie / You’re a holocaust, μου προκαλεί ακόμα και σήμερα την ίδια ταραχή που μου προκαλούσε και το ’87, είτε την ακούω από τη φωνή του Devoto είτε από του Chilton.

… Γιατί, ρε γαμώτο;

.

5. Alex Chilton – The Replacements

Ο παραγωγός του Third/Sister Lovers των Big Star, λεγόταν Jim Dickinson και ήταν ο ίδιος που περίπου μια δεκαετία αργότερα –έδινα πανελλήνιες τότε και παράλληλα ο Γκάλης τρομοκρατούσε την Ευρώπη σηκώνοντας το ευρωπαϊκό με αξύριστες μασχάλες- ανέλαβε και την παραγωγή του έκτου LP των The Replacements, του Pleased to Meet Me. Εδώ υπάρχει αυτό το κομμάτι που είναι αφιερωμένο στον Chilton, ενώ και ο ίδιος ο Chilton παίζει κιθάρα σε ένα άλλο του ίδιου άλμπουμ, το Can’t Hardly Wait.

.

.

.

Α! Παραλίγο να το ξεχάσω:

Ο Jim Dickinson, πέθανε το καλοκαίρι που μας πέρασε στο Memphis μετά από επέμβαση τριπλού bypass.

(Τι σου είναι αυτό το net ρε πούστη μου!)

15 thoughts on “sounds from the flat #10

  1. Κατάλαβα! Δε θα έχει βόλτα με ποδήλατα το Σαββατοκύριακο.
    Μόνο homework.
    (Πάντως πρέπει να κάνετε οικονομία δυνάμεων. Το σημερινό ήταν5 ποστ σε ένα. Θα εξαντληθείτε αν συνεχίσετε με αυτόν το ρυθμό)

  2. κ.κ.μοίρης, Πάσχα έρχεται… θα ξεκουραστείτε. Μη διαμαρτύρεσαι!

    τσαλαπετεινός, έκανα ήδη αποθεραπεία:
    Όλο το σ/κ κουβαλούσα κλαδιά, και κοπριά σα γαϊδούρι.

  3. kopoloso – Μη μου πείτε ότι κλαδέψατε τώρα! Μα γιατί αργήσατε τόσο; Έπρεπε να το κάνετε ένα μήνα πριν. Θα αργήσει η ανθοφορία.
    Για την κοπριά δεν το συζητάω! Γενάρη, Φλέβάρη το αργότερο τη βάζουμε. Ελπίζω τουλάχιστον να ήταν χωνεμένη…

    selitsanos- Αγαπητέ μου. Για την οικοδόμηση φωλιάς, βεβαίως χρησιμοποιούμε κλαδιά αλλά το συνδετικό κονίαμα δεν είναι κοπριά!

  4. σελιτσάνος, ε ναι. τώρα που μπήκε κι η άνοιξη… :)

    τσαλαπετεινός, μην τα λέτε σε μένα.
    Επιχειρήστε να τα πείτε στον πεθερό μου.
    Εγώ είμαι ένας απλός εργάτης. Εκείνος είναι κρητικός.
    (χωνεμένη ήταν)
    (σημειώστε πάντως ότι εδώ στα βόρεια έχουμε μια ελαφριά καθυστέρηση στις αγροτικές εργασίες σε σχέση με το νότο, λόγω κλίματος)

  5. Ήθελα να σχολιάσω κάτι ωραίο στο υπέροχο αυτό ποστ σας, τ’ορκίζομαι. Αλλά μετά το σχόλιο του κ.Σελιτσάνου και όσα επακολούθησαν, αδυνατώ.:)

  6. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » drinking days (ξανά)

  7. Για ένα ανεξήγητο λόγο η ανάγνωση του υπέροχου πόστ σας, οδήγησε τη σκέψη μου σε μια μέρα πριν το Πάσχα του 1985 όταν στο κασετόφωνο του Fiat Berlineta έπαιζαν αυτοί the dice – loaded dice και με 160 χλμ.α.ω. η της εποχής ημετέρα, άνοιξε την πόρτα να κατέβει-τσακιστεί…

    Στη μύτη βρέθηκε η μυρωδιά του καμένου λάστιχου από το απότομο φρενάρισμα των πολλών μέτρων και στα αυτιά άκουσα τη μουσική… ευτυχώς που δεν μας επισκέφθηκε και ο Απεχθής & Αχώνευτος για να είμαστε απόλυτα εναρμονισμένοι και με το κεντρικό σημείο του πόστ…

    (Κοίτα τι έγινε και χωρίς net ρε πούστη μου τώρα…)

  8. theorema, εννοείτε μεταξύ εμού και του πεθερού μου;
    :)
    (καλό σας σ/κ)

    masterpcm, μα γιατί να το κάνει αυτό η «της εποχής υμετέρα»; Στο κάτω κάτω της γραφής, άμα δεν της άρεσε το τραγούδι θα μπορούσε να βγάλει την κασέτα και να βάλει ραδιόφωνο.
    (Πολύ μυστήριες όλες αυτές οι «της εποχής ημέτερες» βρε παιδί μου!)

    • Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν πειράχθηκε από το τραγούδι…
      (Μυστήριες, δεν λέτε τίποτα…, ας περίμενε να τελειώσει το τραγούδι τουλάχιστον. Η ιερόσυλη!)

      :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s