sounds from the flat #8

1. Ashes in winter light – Elysian Fields

Περίεργη αίσθηση. Σα να είμαι κουρτίνα τραβηγμένη στην άκρη έτσι ώστε το φως που μπαίνει από το παράθυρο να χαϊδεύει τα πρόσωπά τους. Σαν το παχύ χαλί κάτω από τα πόδια τους που απορροφάει τα ψίχουλα του πρωινού και τον απαλό ήχο της κουβέντας τους.

Κρυμμένος παντού: Στη σταγόνα του καφέ στο κουταλάκι δίπλα στο φλιτζάνι, και στη σκόνη που αιωρείται ανάμεσά τους.

(Περνάω μια φάση κολλήματος με την Jennifer Charles)

.

2. Πάλι  μου κάνεις τον βαρύ (K. Mακρή – K. Kαρύπη) – Oren Bloedow & Jennifer Charles

… ki ego gia to hatiri sou liono ap’ ta merakia…

(με τον Oren Bloedow θα ασχοληθούμε άλλη φορά. Αυτό τον καιρό όπως είπα και παραπάνω, περνάω μία φάση κολλήματος με την Jennifer Charles)

.

3. Archie & Veronica – Lovage

Η τελευταία και πιο σκοτεινή ραψωδία του μεγαλειώδους έπους Music to Make Love to Your Old Lady By. Εκείνος (Mike Patton)της προσφέρει λίγα λουλούδια και την αποχαιρετά καθισμένος σε μια μαρμάρινη πλάκα: flowers on your grave / flowers on your grave / I’ll bet that you’re there… Εκείνη (Jennifer Charles) βρίσκεται λίγα μέτρα χαμηλότερα, ξαπλωμένη στο φέρετρο, και του ψιθυρίζει απάνθρωπα μυστικά και ερωτόλογα από τον άλλο κόσμο: I never loved you / I never touched you / Never knew you cared. Εκείνος πάλι, με σοβαρό, προσεγμένο στυλ, θρηνεί: I look funny all dressed in black / my wet handkerchief won’t bring you back. Το ατελεύτητο των ανθρώπινων σχέσεων κορυφώνεται στον τελευταίο στίχο, τον οποίο εκείνη τρίβει σα βαμβακερό στρινγκ σε αποσύνθεση, στα μούτρα εκείνου, ούτε μία ούτε δύο αλλά ακριβώς τέσσερεις φορές:

jealous of the flies and the worms inside me / jealous of the flies and the worms inside me / jealous of the flies and the worms inside me / jealous of the flies and the worms inside me…

(τι κόλλημα είναι αυτό που έχω πάθει, τζίζας!; )

.

4. Surprise! You’re Dead! – Faith No More

Ο θλιμμένος Archie του προηγούμενου κομματιού (κατά κόσμον Mike Patton) αρκετά χρόνια πριν η Veronica (aka Jennifer) τρίψει στη μούρη του το υπό αποσύνθεση στρινγκ της, ήταν ο κύριος υπεύθυνος για τον παρ’ ολίγο θάνατό μου από πνιγμό, όταν κατά τη διάρκεια του απαραίτητου headbanging που συνόδευε την ακρόαση του συγκεκριμένου κομματιού, σε ένα όχι και τόσο ευπρεπές καταγώγιο κάπου στην κεντρική Ευρώπη, ένα μπουλούκι μερακλωμένων, αλληλοαποκρουόμενων, μεθυσμένων Γερμαναράδων έπεσε πάνω μου και με έριξε απευθείας πάνω σε ένα ζεύγος άγνωστων, τεράστιων, πουπουλένιων βυζιών ανάμεσα στα οποία πήγα και σφήνωσα με το κεφάλι. Θυμάμαι που όλοι οι ήχοι χάθηκαν μεμιάς και ήταν σα να είχα πέσει σε μια θάλασσα από ζελέ. Ζεστή, μαλακή σάρκα πλημμύρισε τα αυτιά και τα ρουθούνια μου. Πανικόβλητος πάσχιζα να πάρω ανάσα προσπαθώντας να παραμερίσω τα βυζιά, να χαλαρώσω τη θανάσιμη λαβή και να τραβηχτώ μακριά. Κάθε μου προσπάθεια όμως ήταν μάταιη. Αυτά τα δύο άγνωστα, τεράστια, πουπουλένια βυζιά ήταν πάνω από δυνάμεις μου. Σιγά σιγά άρχισα να χάνω τις αισθήσεις μου γιατί στον εγκέφαλό μου αντί για οξυγόνο, έφτανε πλέον μόνο βυζί. Θυμάμαι ότι το τελευταίο πράγμα που σκέφτηκα ήταν Μαλάκα Patton έτσι και καταφέρω να βγω ζωντανός από ‘δω μέσα θα… και μετά λιποθύμησα.

Ξύπνησα την άλλη μέρα σε ένα πάρκο. Ήμουν ξαπλωμένος στο γρασίδι κάτω από ένα δέντρο. Ο ήλιος περνούσε μέσα από τα πυκνά φύλλα. Γύρω μου, πολλοί άνθρωποι καθισμένοι ή ξαπλωμένοι, μόνοι ή σε παρέες, γελούσαν συζητούσαν, διάβαζαν κι έπιναν μπύρα από το μπουκάλι και κρασί σε πλαστικά ποτήρια.

Από ένα μικρό κασετόφωνο στη διπλανή παρέα ακουγόταν αυτό:

.

5. Deep In Love – Sceamin’ Jay Hawkins

Σηκώθηκα, πήγα και πήρα ένα μπουκάλι νερό κι ένα σάντουιτς και ξαναγύρισα. Έμεινα όλη τη μέρα εκεί, ξαπλωμένος στο γρασίδι κάτω από το δέντρο.

9 thoughts on “sounds from the flat #8

  1. Άστα να πάνε. Κι εγώ όλη τη νύχτα είχα την εντύπωση ότι ένα style sheet είχε μείνει κολλημένο στο λαιμό μου.

    (το syrah ήταν πάρα πολύ ωραίο. Κρίμα που δεν πρόλαβε να το δοκιμάσει κανείς άλλος επειδή – γαϊδουρινώ τω τρόπω- το ήπια όλο μόνος μου :( )

  2. κ.κ.μοίρης, την επόμενη φορά θα φάω εγώ τα κοτσάνια κι εσύ θα πιείς το κρασί, ok;
    (Θα βγήκαν να παίξουν χιονοπόλεμο)

    selitsanos, δε σας πιέζω όμως… :)
    (Παραπληροφόρηση. Καθ΄όλη τη διάρκεια της βραδιάς, το syrah συνόδευε το ποτήρι μου. Δυστυχώς υπάρχουν και μάρτυρες.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s