παγιδευμένος

1.1 Τόσες μέρες νόμιζα ότι σκέφτομαι, αλλά τελικά μάλλον βαριέμαι.

1.2 Τελικά μάλλον βαριέμαι, λέω.

….1.2.1 Κι εγώ που νόμιζα ότι τόσες μέρες σκέφτομαι.

….1.2.2 Φευ!

1.3 Παπάρια. Νομίζα ότι βαριέμαι αλλά τελικά μάλλον σκέφτομαι.

….1.3.1 … τόσες μέρες.

1.4 ;

1.5 Από την άλλη, μήπως σκέφτομαι ότι βαριέμαι και τελικά βαριέμαι;

.1.5.1 ή μάλλον βαριέμαι;

….1.5.2 ή τελικά μάλλον βαριέμαι;

….1.5.3 … Ουφ.

2.1 Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου. (1)

.2.1.1 Νομίζω ότι πάλι έκλασα!

….2.1.2 Τι νομίζω δηλαδή; Είμαι σίγουρος.

..……2.1.2.1 Τρεις φορές σε 13 δευτερόλεπτα!

2.2 Έξω από τα όρια της γλώσσας μου, είμαι σίγουρος ότι υπάρχει ένα καταπράσινο λιβάδι με γυμνές βοσκοπούλες.

….2.2.1 Λευκά μπαμπακοσύννεφα.

….2.2.2 Και άλλα κλισέ.

2.3 Έχω παρατηρήσει ότι απουσία σκέψης, το μυαλό καταφεύγει στο σεξ.

….2.3.1 Και στη γλώσσα.

….2.3.2 Και στα λευκά μπαμπακοσύννεφα.

……..2.3.1.1 (τουλάχιστον το δικό μου)

…………2.3.1.1.1 (μυαλό)

3.1 Υπάρχει δηλαδή γλώσσα και πέρα από τη σκέψη.

.3.1.1 Αλλά είναι εκεί όπου κυλιούνται οι γυμνές βοσκοπούλες.

….3.1.2 !

……..3.1.2.1 Τέσσερις!

…………3.1.2.1.1 Σε τριάντα δευτερόλεπτα!

4 Τελικά είτε σκέφτομαι είτε όχι, το ίδιο μυρίζει.

50 thoughts on “παγιδευμένος

  1. Αν περιμένουμε να συντάξετε τις 3 ενότητες που λείπουν,θα κλάσετε άλλες τρεις φορές.Συμπέρασμα:Η φιλοσοφία ενετείνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

    (Με δεδομένα ότι 1.κλάνετε μια φορά σε κάθε ενότητα 2.ο Βιντγκενστάιν ήταν πιο αναλυτικός 3.συνέγραφε το πόνημα στο μέτωπο κατά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο,μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε γιατί οι ιστορικοί,όταν μιλούν γι αυτόν τον πόλεμο, μιλούν για πόλεμο αερίων.)

  2. deadend mind, … με ολέθρια (για τη σκέψη) αποτελέσματα

    mamma, περίπου 0,75 m3 !

    ο αποτέτοιος, σωστή παρατήρηση. Δεν το είχα προσέξει. Θα ξεκινήσω θεραπεία.

    selitsanos, ειδικά σε κλειστό χώρο.

    (φρίκη φρίκη… αφήστε τα. Η καλή μου, όταν κλάνω διαδοχικά στο ασανσέρ κι αμέσως μετά στο αυτοκίνητο, μου λέει «τώρα πόλεμο νεύρων μου κάνεις;»)

  3. Μα φανταστείτε: βρίσκεστε κάτω από το πλούσιο φύλλωμα μιας καστανιάς στις όχθες του Βόλγα. Μια τροφαντή νεαρή βοσκοπούλα με κατακόκκινα μάγουλα, ντεκολτέ χαράδρα και αέρα στα πανιά της πλησιάζει από τον κάμπο κι αρχίζει να σας τραγουδά εις άπταιστην Ταταρικήν μια εξαίσια μπαλαλάικα. Εσείς την κοιτάζετε με λατρεία, αυτή σας υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες και σας προσκαλεί δίπλα της στο καταπράσινο γρασίδι.

    Τη στιγμή που ολοκληρώνει το τραγούδι της και σας κοιτάζει με λάγνο βλέμμα –έτοιμες για όλα αυτές οι Μογγόλες πια– εσείς αφήνεστε τόσο ελεύθερος στην απόλαυση της γαλακτερής αγκαλιάς της που… αιφνιδίως σας ξεφεύγει μια ηχηρή βρωμερότατη κλανιά.

    Τα φύλλα της καστανιάς μαραίνονται. Το άρωμα κεράσι από τα χείλη της παιδούλας καλύπτεται από το χθεσινοβραδινό κοτόπουλο με κάρι που τσακίσατε στον Ινδό της γειτονιάς σας (ο βρωμύλος με το όνομα και τα νοστιμότερα καυτερά) και ως γνωστόν τα μπαχάρια κάνουν το έντερο άκρως παραγωγικό. Ο ουρανός σκοτεινιάζει, ο πρώην λαμπερός ήλιος βάζει τα κλάματα κι η βοσκοπούλα σας μένει κόκαλο λίγο πριν το βάλει στα πόδια αηδιασμένη και στα πρόθυρα ασφυξίας (δεν ακούω λέξη! Ο εξωτερικός χώρος δεν σας σώζει, όου νόου).

    Όχι τώρα πείτε μου, είναι κατάσταση αυτή; Μου την τσαλακώσατε σαν κωλόχαρτο τη βουκολική φαντασίωση, συντρίμμια μου την κάνατε, κομμάτια!… Μη σας πω ότι τραβήξατε και δις το νοερό καζανάκι της έμπνευσής μου προς επίρρωσιν της ανίερης συμπεριφοράς σας, χαιρέκακε κλανοποιέ!…
    Όλη η Κασπία δεν φτάνει να ξεπλύνει το όνειδος… Αυτός δεν είναι πόλεμος νεύρων, είναι καθαρή πυρηνική καταστροφή (του περιβάλλοντος, της ονείρωξης, κάθε ελπίδας της μικρής επαρχιώτισσας που ήλπιζε σε μια καλύτερη τύχη με άρωμα λεβάντα, απαλή σαν την καρδιά ενός μαρουλιού).
    Oh, mon Dieu!… Γιατί;…

  4. @selitsanos

    Ε μα, άδικο έχω να διαμαρτύρομαι εντόνως?…
    Το αποδόμησε το θέμα, του έκοψε τα πόδια… Την ταλαίπωρη τη βοσκοπούλα την σκεφτήκατε? Και μετά μας ρωτάτε γιατί γινόμαστε λεσβίες… (ανέκδοτο: -Μπαμπά, τι διαφορά έχει μια γυναίκα από έναν άντρα; -Είναι πιο απαλή και μυρίζει καλύτερα παιδί μου).

  5. Από τη μία »σκέφτομαι,άρα υπάρχω…» κι απ’ την άλλη »δεν υπάρχω,αλλά ας μην το σκέφτομαι»…τι γίνεται εδώ πέρα;! βρωμάει η κατάσταση!

  6. theorema, κοιτάξτε. Δυστυχώς ούτε εγώ ο ίδιος δεν γνωρίζω την απάντηση στην αγωνιώδη ερώτησή σας (γιατί;). Θα προσπαθήσω εντούτοις να προσεγγίσω ηθικολογικά το πρόβλημα καθώς έχω κι εγώ (όπως κι εσείς) βάσιμες υποψίες πως η σωστή απάντηση δε θα μπορούσε επ’ ουδενί να είναι η γιατί έτσι.
    Σίγουρα, η πορδή είναι ένα γεγονός (γερμ. Tatsache). Το ξέρω, διότι εγώ ο ίδιος την αμόλησα. Κατά τον Λούντβιχ, το γεγονός, είναι η ύπαρξη καταστάσεων πραγμάτων (γερμ. Sachverhalt), και οι καταστάσεις πραγμάτων αποτελούν με τη σειρά τους, συνδυασμούς αντικειμένων (TLP 2.01).
    Αντιλαμβάνομαι λοιπόν το περιστατικό που περιγράφετε ως ένα συνδυασμό αντικειμένων (καστανιά, νερό, βοσκοπούλα, ντεκολτέ, έντερο, μπαλαλάικα, κάρυ), από την αλληλεπίδραση των οποίων διαμορφώνεται μία κατάσταση πραγμάτων (γαλακτερός εναγκαλισμός, ανάπτυξη κλίματος υποβόσκοντος ερωτισμού, παρασκηνιακές εντερικές ζυμώσεις κ.λ.π), που οδηγούν τέλος στη σύνθεση ενός αναμφίβολα θλιβερού και αναπάντεχου –εν τη εξελίξη του- γεγονότος.
    Η αλληλουχία αυτή μοιάζει ευμετάβλητη και δίνει την εντύπωση πως η κορύφωση-πορδή θα μπορούσε ίσως και να είχε αποφευχθεί (αν και πολύ αμφιβάλλω γιατί όταν τις κρατάω, πονάει η κοιλιά μου) εντούτοις, με μια δεύτερη πιο ψύχραιμη παρατήρηση θα διαπιστώσουμε πως κάθε περαιτέρω συζήτηση επ’ αυτού του θέματος είναι μάταιη καθώς αυτή καθεαυτή η κλανιά είναι ένα γεγονός και ο Λούντβιχ λέει ότι για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε ένα γεγονός το μετατρέπουμε σε εικόνα (βλ. TLP 2.1 Δημιουργούμε εικόνες των γεγονότων), και ότι (για την περίπτωσή μας, ευτυχώς) δεν υπάρχει a priori αληθής εικόνα (TLP 2.225)
    Θα διερωτάστε ασφαλώς σ’ αυτό το σημείο πού στο διάολο θέλω να καταλήξω. Ε, λοιπόν το ίδιο ακριβώς διερωτώμαι κι εγώ.
    Στο κάτω κάτω της γραφής, θα μπορούσα να πω ένα απλό «συγνώμη δια την πορδήν» και συνεχίσουμε τους εναγκαλισμούς κάτω από την (μαραμένη, έστω) καστανιά σα να μη συνέβη τίποτα, ελπίζοντας ότι η μογγόλα βοσκοπούλα θα εκτιμούσε την ειλικρίνειά μου, καθώς και την –παρά τις αντίξοες περιβαλλοντολογικές συνθήκες- αγωνιστική προσήλωσή μου στην αλήθεια που διέπει τον κόσμο και το ντεκολτέ της.
    Αλλά φευ! Είμαι πολύ κλανιάρης για να τη γλιτώσω έτσι εύκολα. Πιστεύω πως τελικά ο πραγματικός λόγος της πράξης αυτής μπορεί να ανιχνευθεί κάπου ανάμεσα στη φράση του Λούντβιχ Ο κόσμος αποσυντίθεται σε γεγονότα (TLP 1.2) και στην μόνιμη και αγωνιώδη μου προσπάθεια να ερμηνεύσω και να καθορίσω τη θέση μου στον κόσμο αυτόν.
    Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, πολύ φοβάμαι ότι στην αρχική ερώτησή σας Γιατί;, δε μου απομένει πια καμία άλλη λογική απάντηση πέραν της… Γιατί έτσι.

  7. selitsanos, του λέιτ.

    theorema II, οι λεσβίες δηλαδή δεν κλάνουν;;

    nemo, ακριβώς όπως Η μορφή είναι η δυνατότητα της δομής (TLP 2.033), έτσι και Η πορδή είναι η δυνατότητα (της δομής) του εντέρου.

    masterpcm, η όλη διεργασία είναι πλήρως αυτοματοποιημένη και δεν είναι πια στο χέρι μου.

  8. κ.κ.μοίρης, σφίγγομαι σφίγγομαι (γαμώτο) αλλά το 4.1 δε βγαίνει με τίποτα. Έχω κολλήσει στο 4.

    σελιτσάνος, το μεσημέρι θα φάω ιμάμ.

    adis, και να χάσω το καλύτερο;;

  9. @Σελιτσάνος

    Άλλη φορά θα σας ακούω!… Λόγω τιμής.

    @kopoloso

    1. Ανοίξτε κάνα παράθυρο, αυθάδη κλανοποιέ! Μπουχώσαμε εδώ μέσα…
    2. Οι λεσβίες τις κρατάνε. Κλάνουν αποκλειστικά και μόνο στην τουαλέτα και με το καζανάκι άρτι τραβηχθέν. Καταλαβαίνετε.

  10. μάνος, ε, μα επιτέλους κάποτε έπρεπε να ειπωθούν αυτά τα πράγματα!
    Και της ευκαιρίας δοθείσης θα μου επιτρέψετε στο σημείο αυτό -ακολουθώντας ξανά εκείνο το ίδιο νήμα της σκέψης που ξεκινά από τον κώλο μου και χάνεται ελικοειδώς προς το άγνωστο- να σπρώξω το συλλογισμό ένα ακόμη βήμα προς το ανείπωτο, δηλώνοντας πως ομοίως ισχύει και η φράση «παρουσία αερίων, το έντερο καταφεύγει στην πορδή».
    Ευχαριστώ.

    τσαλαπετεινέ, θα το ήθελα πολύ αλλά ξεύρετε… τα κεφάλαια αυτά ευρίσκονται στην περιοχή που εκτείνεται πέρα από τα όρια της γλώσσας μου. Συγγνώμην.

    theorema, έχετε δίκιο. Δεν έπρεπε να την αμολήσω τοιουτοτρόπως και έπειτα να φύγω. Άλλη φορά θα ανοίγω παράθυρο ή θα κλάνω ως λεσβία.

    ., Verbum Entericus.

    kleine wolke, «Das logische Bild der Tatsachen ist der Furz.» (TLP, 3)

  11. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » he lives ! *

  12. αύριο κλείνει μήνας
    μη νομίζεις πως επειδή το σφράγισες δεν θα πληρώσεις τα κοινόχρηστα..

  13. Άμα τελειώσετε την κουβέντα εσείς οι δύο από ‘κει έξω, φωνάξτε σας παρακαλώ έναν κλειδαρά να με βγάλει από ‘δω…
    Και ένα συνεργείο καθαρισμού.
    Έχει πεθάνει μια αγελάδα εδώ μέσα.

  14. Προτείνω αντί για κλειδαρά να κάνουμε μια χαραμάδα,για να του ρίξουμε ένα μαχαίρι(αν δεν το χρησιμοποιήσει στην αγελάδα,ποιος ξέρει…)

    • σελιτσάνος, τι είναι αυτό πάλι; Κι άλλο εμβόλιο;

      mamma, δεν ξέρω. Όσο την είχα στο μυαλό μου, έκοβε βόλτες στο σαλόνι και μασουλούσε τα χαλιά. Μόλις σταμάτησα να τη σκέφτομαι έπεσε τέζα.

  15. πως επεσε τεζα; αυτο δεν το παθαινουν οι νεραιδες; δηλαδη ειναι κολλητικο; δηλαδη ΚΙαλλο(δις) εμβολιο.

    α
    χρονια πολλα
    και καλα :-)

  16. Τελικά μαιτρ , θαρρώ πως κάπου είστε … παγιδευμένος …
    Μήπως πρέπει να καλέσετε για βοήθεια ;
    Όπως και να έχει , όμως , σας εύχομαι καλές γιορτές .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s