χαρτί

Μπαμπά;

Παιδί μου;

Έχεις φάει ποτέ σαπουνάδες ή χαρτιά ή άμμο;

Φυσικά, αλλά όχι όλα μαζί. Όταν ήμουν μικρός ας πούμε, λίγο πιο μεγάλος από σένα, τρελαινόμουν για χαρτιά. Ειδικά για εφημερίδες. Ο παππούς σου δεν προλάβαινε ούτε να τις διαβάσει. Μόλις έμπαινε στο σπίτι, τις ακουμπούσε μαζί με τα κλειδιά στο τραπέζι, και μέχρι να πάει να βγάλει τα παπούτσια του και να γυρίσει, εγώ τις είχα ήδη φάει και ήθελα κι άλλο. Μια φορά από τη λαιμαργία μου έφαγα κατά λάθος και τα κλειδιά.

Ωωω!

Βεβαίως. Οχτώ κλειδιά και μαζί και το μπρελόκ. Του σπιτιού, της εξώπορτας του σπιτιού, της αποθήκης, του γραφείου, της εξώπορτας του γραφείου, της ντουλάπας του γραφείου, του αυτοκινήτου και του πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου. Χλαααπ… μαζί με τα διημερεύοντα φαρμακεία και τα βενζινάδικα. Ούτε που το κατάλαβα.

Και μετά;

Τίποτα. Για λίγο καιρό με κουβαλούσανε παντού και με χώνανε ολόκληρο σε κάθε κλειδαριά που ήθελε κλείδωμα ή ξεκλείδωμα. Μετά, ωρίμασαν επιτέλους τα σύκα και για δέκα μέρες με ταΐζανε μόνο σύκα και ζεστό γάλα. Με πήγανε στο γιατρό, μου δώσανε κάτι χάπια απ’ το στόμα, μου βάλανε και κάτι άλλα στον κώλο (υπόθετα τα λένε) και ύστερα με βάλανε να κάτσω σ’ έναν κουβά.

Για κακά;

Όχι. Για χέσιμο.

Αα!

Δυο μερόνυχτα με κρατούσαν εκεί καθισμένο και με φυλούσαν με βάρδιες μη τυχόν και σηκωθώ και πάω να χέσω ποιος-ξέρει-πού έξω από το σπίτι και χάσουμε τα κλειδιά.

Και έχεσες;

Όχι. Ο παππούς σου τότε έπαιρνε μια εφημερίδα που τη λέγανε Αυριανή. Θα σου πω ένα πράγμα γιε μου κι αυτό να το θυμάσαι: Είναι αδύνατον να χέσεις όταν το έντερό σου έχει βουλώσει με Αυριανή.

Γι’ αυτό εσύ παίρνεις τώρα πια Καθημερινή;

Σσσσς… θα μας ακούσει κανένας… Αυτό να μην το ξαναπείς. Την Καθημερινή την παίρνω μια φορά το μήνα για τη μάνα σου που θέλει το maison & decoration. Εγώ, τη χέζω την Καθημερινή και τα ένθετά της μαζί.

Και το Γαστρονόμο μαζί;

Και το Γαστρονόμο μαζί.

Α! Καλά. Σε πιστέψαμε. Και τελικά τι έγινε;

Τελικά έχεσα μετά από ένα μήνα όταν ο παππούς αποφάσισε να το γυρίσει στο Έθνος: Ανακάλυψαν ότι το Έθνος μου φέρνει χεσμόκ.

Χεσ- τι;

Χεσμόκ. Όταν χέζεις γρηγορότερα  και περισσότερο απ’ όσο τρως. Πολύ επικίνδυνη επιπλοκή. Ο οργανισμός δεν προλαβαίνει να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά της τροφής, πριν την αποβάλλει, και κινδυνεύεις να πεθάνεις από αβιταμίνωση. Ακόμη διπλώνομαι από τον πόνο όταν βλέπω Έθνος κρεμασμένο σε περίπτερο. Μία εβδομάδα έχεζα. Χρειάστηκαν εκατόν σαράντα εφτά κουβάδες και τα αναθεματισμένα τα κλειδιά ήταν στον εκατόν σαράντα έξι. Έβγαλα ολόκληρο το αρχείο της Αυριανής και μερικά αγνοούμενα burda της γιαγιάς. Ο παππούς καταχάρηκε. Μάζεψε τις Αυριανές, τις χώρισε σε μήνες και χρονιές και τις έδωσε για βιβλιοδεσία. Νομίζω ότι ακόμα έχει τους δερματόδετους εκείνους τόμους κάπου στο πατάρι. Τα burda τα πετάξανε γιατί όσο και να έψαξαν στάθηκε αδύνατο να βρούνε τα πατρόν. Θέλεις κάστανα;

Ναι. Σιντί έχεις φάει;

Όχι.

Ντιβιντί;

Όχι. Εκείνη την εποχή οι εφημερίδες δεν είχαν ούτε περιοδικά, ούτε βιβλία, ούτε σιντί και ντιβιντί ούτε ήταν και τυλιγμένες σε πλαστικές σακούλες. Και να σου πω και κάτι; Ήταν σχεδόν ολόκληρες μονόχρωμες. Μάλιστα.

Μονόχρωμες; Δηλαδή;

Δηλαδή δεν είχαν έγχρωμες φωτογραφίες… δεν είχαν χρώματα. Ήταν βρωμοάσπρο το χαρτί και μαύρα τα γράμματα. Και οι φωτογραφίες βρωμοασπρόμαυρες. Και μάλιστα, επειδή οι περισσότερες ήταν και κακοτυπωμένες, πολλές φορές το μαύρο έβγαινε λίγο ξεθωριασμένο και πάνω στο βρωμοάσπρο χαρτί έμοιαζε περισσότερο με μπλαβί.

Μπλαβί; Τι είναι πάλι αυτό;

Χμμ… Τίποτα. Ένα χρώμα.

Και το έτρωγες κι αυτό;

Βεβαίως.

Ουάου!

Αυτό είπε και η μάνα σου όταν το είδε για πρώτη φορά.

Ποιο;

Το μπλαβί.

Θα μου δώσεις κανένα κάστανο;

Πάρε και καθάρισε.

Δεν μπορώ.

Γιατί;

Γιατί είμαι μικρός.

Άντε καλά. Πάρε.

Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Μπαμπά;

Παιδί μου;

Έχεις φάει ποτέ άμμο ή σαπουνάδες;

Μπαμπά;

Παιδί μου;

Έχεις φάει ποτέ σαπουνάδες ή χαρτιά ή άμμο;

Φυσικά, αλλά όχι όλα μαζί. Όταν ήμουν μικρός, λίγο πιο μεγάλος από σένα, τρελαινόμουν για χαρτιά. Ειδικά για εφημερίδες. Ο παππούς σου δεν προλάβαινε ούτε να τις διαβάσει. Μόλις έμπαινε στο σπίτι, τις ακουμπούσε μαζί με τα κλειδιά στο τραπέζι, και μέχρι να πάει να βγάλει τα παπούτσια του και να γυρίσει, εγώ τις είχα ήδη φάει και ήθελα κι άλλο. Μια φορά από τη λαιμαργία μου έφαγα κατά λάθος και τα κλειδιά.

Ωωω!

Βεβαίως. Οχτώ κλειδιά και μαζί και το μπρελόκ. Του σπιτιού, της εξώπορτας του σπιτιού, της αποθήκης, του γραφείου, της εξώπορτας του γραφείου, της ντουλάπας του γραφείου, του αυτοκινήτου και του πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου. Χλαααπ! Μαζί με τα διημερεύοντα φαρμακεία και τα βενζινάδικα, ούτε που το κατάλαβα.

Και μετά;

Τίποτα. Για λίγο καιρό με κουβαλούσανε παντού και με χώνανε ολόκληρο σε κάθε κλειδαριά που ήθελε κλείδωμα ή ξεκλείδωμα. Μετά, ωρίμασαν επιτέλους τα σύκα και μια μέρα με βάλανε κάτω και με ταΐσανε μέχρι σκασμού. Με πήγανε στο γιατρό, μου δώσανε κάτι χάπια απ’ το στόμα, μου βάλανε και κάτι άλλα στον κώλο (υπόθετα τα λένε), μου δώσανε να πιω κι ένα απαίσιο υγρό και ύστερα με βάλανε να κάτσω σ’ έναν κουβά.

Για κακά;

Όχι. Για χέσιμο. Δυο μερόνυχτα με κρατούσαν εκεί καθισμένο και με φυλούσαν με βάρδιες μη τυχόν και σηκωθώ και πάω να χέσω ποιος-ξέρει-πού έξω από το σπίτι και χάσουμε τα κλειδιά.

Και έχεσες;

Όχι. Ο παππούς σου τότε έπαιρνε μια εφημερίδα που τη λέγανε Αυριανή. Θα σου πω ένα πράγμα γιε μου κι αυτό να το θυμάσαι: Είναι αδύνατον να χέσεις όταν το έντερό σου έχει βουλώσει με Αυριανή.

Γι’ αυτό εσύ παίρνεις τώρα πια Καθημερινή;

Σσσσς… θα μας ακούσει κανένας… Αυτό να μην το ξαναπείς. Την Καθημερινή την παίρνω μια φορά το μήνα για τη μάνα σου που θέλει το maison & decoration. Εγώ, τη χέζω την Καθημερινή και τα ένθετά της μαζί.

Και το Γαστρονόμο;

Και το Γαστρονόμο.

Α! Καλά. Σε πιστέψαμε. Και τελικά τι έγινε;

Τελικά έχεσα μετά από ένα μήνα όταν ο παππούς αποφάσισε να το γυρίσει στο Έθνος: Ανακάλυψαν ότι το Έθνος μου φέρνει χεσμόκ.

Χεσ- τι;

Χεσμόκ. Όταν χέζεις γρηγορότερα  και περισσότερο απ’ όσο τρως. Πολύ επικίνδυνη επιπλοκή της ανάγνωσης. Ο οργανισμός δεν προλαβαίνει να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά της τροφής, πριν την αποβάλλει, και κινδυνεύεις να πεθάνεις από αβιταμίνωση. Ακόμη διπλώνομαι από τον πόνο όταν βλέπω Έθνος κρεμασμένο σε περίπτερο. Μία εβδομάδα έχεζα. Χρειάστηκαν εκατόν σαράντα εφτά κουβάδες και τα αναθεματισμένα τα κλειδιά ήταν στον εκατόν σαράντα έξι. Έβγαλα ολόκληρο το αρχείο της Αυριανής και μερικά burda της γιαγιάς. Ο παππούς καταχάρηκε. Μάζεψε τις Αυριανές, τις χώρισε σε μήνες και χρονιές και τις έδωσε για βιβλιοδεσία. Νομίζω ότι ακόμα έχει τους δερματόδετους εκείνους τόμους κάπου στο πατάρι. Τα burda τα πετάξανε γιατί όσο και να έψαξαν στάθηκε αδύνατο να βρούνε τα πατρόν. Θέλεις κάστανα;

Ναι. Σιντί έχεις φάει;

Όχι.

Ντιβιντί;

Όχι. Εκείνη την εποχή οι εφημερίδες δεν είχαν ούτε περιοδικά, ούτε βιβλία, ούτε σιντί και ντιβιντί ούτε ήταν και τυλιγμένες σε πλαστικές σακούλες. Και να σου πω και κάτι; Ήταν σχεδόν ολόκληρες μονόχρωμες. Μάλιστα.

Μονόχρωμες; Δηλαδή;

Δηλαδή δεν είχαν έγχρωμες φωτογραφίες… δεν είχαν χρώματα. Ήταν άσπρο το χαρτί και μαύρα τα γράμματα. Και οι φωτογραφίες ασπρόμαυρες. Και μάλιστα, επειδή οι περισσότερες ήταν και κακοτυπωμένες, πολλές φορές το μαύρο έβγαινε λίγο ξεθωριασμένο κι έμοιαζε περισσότερο με μπλαβί.

Μπλαβί; Τι είναι πάλι αυτό;

Χμμ… Τίποτα. Ένα χρώμα.

Και το έτρωγες κι αυτό;

Βεβαίως.

Ουάου!

Αυτό είπε και η μάνα σου όταν το είδε για πρώτη φορά.

Ποιο;

Το μπλαβί.

Θα μου δώσεις κανένα κάστανο;

Πάρε και καθάρισε.

Δεν μπορώ.

Γιατί;

Γιατί είμαι μικρός.

Άντε καλά. Πάρε.

Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Μπαμπά;

Παιδί μου;

Έχεις φάει ποτέ άμμο ή σαπουνάδες;

Advertisements

29 thoughts on “χαρτί

  1. Πάλι καλά που δεν έπαιρνε Espresso γιατί ούτε αυτήν την κουβέντα θα κάνατε τώρα ούτε η μάνα του θά΄βλεπε μπλαβί για να πει ουάου…

  2. κι ευχαριστώ να λέω δλδ που δεν με ρώτησε ο δικός μου αν έφαγα κρέμα ούζου

    ακόμη θα έγραφα….

  3. Θέλετε να γίνετε ο διαδικτυακός μπαμπάς μου?
    Έχω πολλές απορίες για τη ζωή και βρίσκω τις απαντήσεις σας άκρως ενδιαφέρουσες.

  4. selitsanos, μην το λέτε. Τώρα πια έντυπα σαν την espresso τυπώνονται σε τετράχρωμες και εξάχρωμες (και βάλε) μηχανές πάνω σε γυαλιστερά glossy χαρτιά… Ποτέ δε θα μάθουμε τον ακριβή αριθμό των ουάου’ς που θα αντιστοιχούσαν σε μια τέτοια γιορτή χρωμάτων & ποιότητος.

    mamma, περιμένετε λίγο! Μόλις απάντησα στο ένα σκέλος. Καθίστε να πιω ένα ποτήρι νερό πρώτα!

    κ.κ.μοίρης, μη μου το θυμίζεις. Για μία εβδομάδα μου είχε γίνει υπόλευκο. Και το δικό σου το ίδιο;

    theorema, αν πω ναι, πόσα επιπλέον κάστανα θα πρέπει να καθαρίζω;

  5. Έχετε φάει ποτέ ρόδια καθαρισμένα από κιτρινισμένα δάχτυλα? Το καλύτερο κιτρίνισμα το κάνουν τα στριφτά τσιγάρα. Αφήστε πια εκείνη την τρομερή μυρωδιά που αφήνουν πίσω τους. Ρόδια καπνιστά τα λένε, το ξέρατε? Γκουρμαντίζ σκέτη.

  6. Τελικά , χρειάζεστε … βοήθεια .
    Το παιδάκι σας , … όχι ακόμα .
    «όχι ακόμα» … είπα …
    ————————————
    Σχετικά … άσχετο :
    Δεν μπορείτε να διανοηθείτε μαιτρ , τί βγάζουμε από τις … φυσικές οπές των ανθρώπων … Ενδεικτικά αναφέρω :
    Αχλάδι (πάσα-κρασάνα) , από το απευθυσμένο (τελικό παχύ έντερο) .
    Μπαλάκι του … τέννις από τον κόλπο (όχι τον ιγμόρειο κόλπο , … τον άλλο).
    Μπαλάκια του πινκ-πονκ 11 (ολογράφως «έντεκα» ) τον αριθμό , από τον κόλπο (το ίδιο , ως άνω) επίσης .
    Δύο … μπριγιάν , πολυτελούς κοπής , περίπου ενός καρατίου (και τα δυο , μαζί βρε… ) από τους ακουστικούς πόρους .
    Σκουλαρίκι (ένα) ευτελούς αξίας (από τις Δημοκρατίες της τέως Σοβιετικής Ένωσης) στην τραχεία (αμέσως κάτω από τον λάρυγγα) .
    Ένα κουτάλι της σούπας στο στομάχι (το βάζουν κάποιες κυρίες που δεν αντέχουν τις δίαιτες στο στόμα μετά το γεύμα για πρόκληση εμετού και κατά λάθος το καταπίνουν) .
    5 (αριθμητικά «πέντε» ) … νυχοκόπτες στο στομάχι .
    Impalse-Πνοή του δάσους από το απευθυσμένο … επίσης .
    Σερπαντίνα (μάλιστα … αυτή των Απόκρεω) μήκους 60 εκατοστών με γραμμένο «σκονάκι» ) από την μύτη .
    …. Πολλά είπα και πρέπει να πάω και στο super-market . Γειά σας .

  7. Τελικά θαυμαστή η εξέλιξη της επιστήμης!Εγώ είχα μείνει στον Ντ.Κόππερφιλντ να βγάζει κουνέλια απ΄τα καπέλα και κότες από τα μανίκια…

  8. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » στο κελλί 24

  9. theorema, ωραία. εσείς τότε θα αναλάβετε τα ρόδια κι εγώ τα κάστανα. Στα διαλείμματα όμως θα κερνάτε και κανένα στριφτό.
    (δεν καπνίζω πια εδώ και εννιά χρόνια… Αλλά έτσι για την παρέα θα τ’ ανάψω το ρημάδι…)

    silia, πριν από χρόνια είχα χάσει μια χρυσή ρώσικη ταμπακιέρα. Ήταν οικογενειακό κειμήλιο. Πολύ παλιά. Αν τύχει και την εξορύξετε από πουθενά, ειδοποιείστε με σας παρακαλώ… Είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ.

    κ.κ.μοίρης, άρτος & θεάματα!

    selitsanos, αν και δεν είμαι ειδικός επί του θέματος, ίσως να ήταν η ανακάλυψη της ξυλοκαϊνής αυτή που έδωσε μια νέα ώθηση στην τέχνη της ταχυκωλοδακτυλουργίας.

  10. Εντάξει. Εγώ θα φέρω ολλανδικά καπνά (…) και σοκολατάκια μπίτερ εκ Βελγίου. Τι να κάνουμε, αυτά έχουμε αυτά κερνάμε.
    Εσείς θα βάλετε τις απαντήσεις και τα κάστανα.
    Παρακαλώ τον μεσιέ Κ.Κ.Μοίρη να τον καλέσετε οπωσδήποτε και ας φέρει εκείνος τα ρόδια και τις τουλούμπες.
    This meeting seems promising.

  11. Καλά. Να φέρω μαζί το ποστ με τα φαγητά;
    Κανείς δεν θα μείνει παραπονεμένος.
    Και μια Le Soir για επιδόρπιο, κερασμένη επίσης.

  12. Με κάνατε και θυμήθηκα τη σκηνή των Μόντυ Πάιθον:

    Man: Well, what’ve you got?

    Waitress: Well, there’s egg and bacon; egg sausage and bacon; egg and spam; egg bacon and spam; egg bacon sausage and spam; spam bacon sausage and spam; spam egg spam spam bacon and spam; spam sausage spam spam bacon spam tomat and spam;

    Vikings (αρχίζουν το τραγούδι): Spam spam spam spam…

    Waitress: …spam spam spam egg and spam ; spam spam spam spam spam spam baked beans spam spam spam…

    Vikings (τραγουδώντας): Spam ! Lovely spam ! Lovely spam!

    Waitress: …or lobster thermidor aux crevettes with a mornay sauce served in a Provencale manner with shallots and aubergines garnished with truffle pate, brandy and with a fried egg on top and spam.

    Wife: Have you got anything without spam?

    Waitress: Well, there’s spam egg sausage and spam, that’s not got much spam in it.
    ……………………………

    Καλό βράδυ σας!

  13. Μπράβο το παιδί.Το’χει.
    Αντί να ζητάει απλώς να του πείτε μια ιστορία
    κάνει εκεί μια απλή -φαινομενικά- ερώτηση έτσι στο φλου και περιμένει.

  14. theorema Ι, για το ποστ συμφωνώ. Θα σας τρατάρω και βρεγμένο ψωμί πασπαλισμένο με ζάχαρη και κακάο.
    Για τη le soir έχω τις επιφυλάξεις μου: φοβάμαι μη μας πέσουν βαριά τα αξάν σιρκονφλέξ.

    theorema ΙΙ, well… That’s Something Completely Different! : )

    ., spam & θεάματα!

    kleine wolke, ζητάει και ιστορία, αλλά του λέω εδώ και δύο χρόνια συνέχεια την ίδια. Ο συνδυασμός πλήξης και απόγνωσης τον οδήγησε τελικά στην εφαρμογή της μεθόδου που περιγράφετε.

  15. Συγγνώμη που ξεφεύγω λίγο αλλά γνωρίζετε αν το maison & decoration έχει θετικές παρενέργειες, διότι εμείς σπίτι τρώμε το Ιδέες και Λύσεις, και η γυναίκα μου χέζει κάθε δεύτερη Παρασκευή…

  16. Γι’αυτό χθες που μπήκα στο μετρό τρώγανε όλοι την free Sunday;
    Αφού κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να του τρέχουν τα σάλια.
    Θα με φιλέψετε το κατιτίς σας;Είμαι και μισή μερίδα άνθρωπος.

  17. spy, αυτό που μου λέτε είναι πάρα πολύ σοβαρό. Δοκιμάσατε τα «Μαστορέματα»;

    g.Ermane, φυσιολογικό. Κι εμένα οι αθλητικές μου φέρνανε δυσκοίλια.
    Καλώς ήλθατε.

    valisia, πολύ ευχαρίστως. Αρκεί να μη σας τρέξουν τα σάλια στο σαλόνι μου! :-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s