από τι φτιάχνεται η γη

Εδώ και μερικές νύχτες βασανίζομαι από έναν εφιάλτη. Έχω, λέει, πεθάνει, και είναι η στιγμή που συγγενείς και φίλοι στέκονται γύρω από το λάκκο και πετάνε λουλούδια και χώμα, όταν ξαφνικά, ξαπλωμένος μέσα στην κάσα, συνειδητοποιώ ότι έχουν ξεχάσει να μου βγάλουν το ρολόι από το χέρι κι ότι, το γαμημένο, λειτουργεί ακόμα. Για κάποιο λόγο αυτή η διαπίστωση με γεμίζει –αν και πεθαμένο- με φόβο και αγωνία για το μέλλον.

——

Χθες το μεσημέρι ο μικρός ήθελε να μάθει, πού εξαφανίζεται το σώμα των πεθαμένων.

Όταν πεθαίνουμε, ξεκίνησε με σοβαρό ύφος, μένει μόνο ο σκελετός, ληλαδή τα κόκκαλα. Έτσι δεν είναι;

Πηγαινοερχόμουν στην κουζίνα, από το ψυγείο στο νεροχύτη, κι εκείνος καθόταν στο τραπέζι και με παρακολουθούσε.

Έτσι, απάντησα καθώς άδειαζα ένα μπουκάλι με ληγμένο γάλα στο νεροχύτη.

Και το σώμα μας, ληλαδή το κρέας μας… πού πάει;

Πουθενά. Σαπίζει και χάνεται.

Χάνεται;

Λιώνει. Γίνεται ζουμί και το ρουφάει η γη.

Ααα! … Ληλαδή δε χάνεται.

Στο σύμπαν του, έχει, εδώ και καιρό, καταλήξει, στο συμπέρασμα ότι η γη φτιάχνεται από οτιδήποτε καταλήγει σ’ αυτή. Από χώμα και πέτρες πρωτίστως και φυσικά από νερό, αλλά και από μαλλιά, τσιμέντο, κουτάκια κοκακόλας, ληγμένο γάλα, φλούδες από πατάτες, κομμένα νύχια, τα δάκρυά του όταν πέφτουν κάτω, χαλασμένα παιχνίδια και πολλά πολλά κατουρήματα. Στο μυαλό του έχει φτιάξει μία λίστα που τη διευρύνει συνεχώς με βάση τις παρατηρήσεις του. Είμαι σίγουρος ότι από χθες πρόσθεσε σ’ αυτή και το ζουμί πεθαμένου.

(για το ρολόι δεν του είπα κουβέντα γιατί είναι ακόμα μικρός)

Advertisements

32 thoughts on “από τι φτιάχνεται η γη

  1. Αχ αυτό το «χάνεται;» πρέπει να έχει ταλαιπωρήσει πολύ κόσμο σε τρυφερή ηλικία… Αμφιβάλω βέβαια σε πόσα παιδιά εισήχθη το
    «Ζουμί πεθαμένου» ως εξήγηση.

    Όσο για το ρολόι, έπρεπε να το χαν βγάλει:

    Καλημέρα

  2. wunbad, προετοιμάζω το έδαφος για τη στιγμή που θα ρωτήσει από τι φτιάχνονται οι άνθρωποι. Θα μπορώ τότε με απόλυτη ειλικρίνεια να του πω «από ζουμί ανθρώπου». Κι έτσι -από ζουμί σε ζουμί- θα ολοκληρωθεί στο μυαλό του ο κύκλος της ζωής. Τα υπόλοιπα ας τα βρει μόνος του στην πορεία.
    (Κι εγώ έτσι νομίζω. Έπρεπε να το είχαν βγάλει. Φέρνω στο μυαλό μου το ανεπαίσθητο τικ τακ στην σιγαλιά του τάφου… κι ανατριχιάζω. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά το ρολόι μου είναι και water-resistant. Δεν πρόκειται να πάθει δηλαδή τίποτα ούτε κι από τα ζουμιά! )

    selitsanos, ναι βέβαια, συμφωνώ. Γι’ αυτό και δεν το έκανα άλλωστε. Άντε μετά να εξηγώ τι είναι η «μνήμη» και τι η «εμμονή» της.

    mpampakis, πω πω! Και μη μου πείτε ότι ξυπνάτε!
    (Πριν από κανένα χρόνο, που λέτε, είχα πάει σε μια κηδεία και λίγο πριν μεταφέρουν το νεκρό από το σπίτι στην εκκλησία, εκεί που ο παπάς έψελνε πάνω από το ανοιχτό φέρετρο και όλοι οι συγγενείς έκλαιγαν αγκαλιασμένοι, εκείνη ακριβώς της στιγμή του υπέρτατου θρήνου, χτύπησε το κινητό του νεκρού που, μέσα στην αναμπουμπούλα της ημέρας, είχε παραπέσει κάτω από έναν καναπέ! Εκεί να δείτε ανατριχίλες! )

  3. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » κάτι σαν λευκό

  4. Και από καπνό που δεν θα καπνιστεί ποτέ γιατί δεν χώρεσε να τυλιχτεί στο χαρτάκι επειδή καταλάθος έπιασες μεγάλη ποσότητα με το χέρι σου, περίσσεψε και με ένα δυνατό φου τον σκόρπισες στον αέρα χωρίς ποτέ να τον κάνεις στάχτη.

  5. Βλέπω ότι δεν χάνει χρόνο ο μικρός. Τον φαντάζομαι σε λίγα χρόνια να διηγείται κι αυτός ιστορίες με απέθαντα, φτυστός ο πατέρας του!

  6. Προς Θεού!
    Με τίποτα μην παρακολουθήσετε μαζί με το παιδί C.S.I.!!!
    Θα αρχίσει να τα πιστεύει στ’ αλήθεια αυτά…

  7. χνούδι, ο καπνός…. αχ αυτός ο καπνός…

    x-ray, τι να σας πω, δεν ξέρω. Προχθές το απόγευμα πάντως, καθαρίζαμε παρέα αρακά.
    (τα κορίτσια μας, είχανε πάει για ψώνια)

    nomad, ούτε εκείνος το πήρε.
    Αλλά, από τη φούρια του να ανέβει στο τρένο, ξέχασε και να το κλείσει ο χριστιανός!

    ., όχι! τίποτα δε χάνεται (εκτός από μερικά δ που φεύγουν και κατρακυλάνε στη γη)

  8. spy, έχουμε ακόμα καιρό. Προς το παρόν έχουμε ξεκινήσει από τα μπέισικς: Πίπη Φακιδομύτη, Ντάμπο και Πινόκιο.

    mamma, κι αυτό γίνεται : )
    Όπως έχουμε αναλύσει και σε παλαιότερη ανάρτηση, μπορεί κανείς να ανεβεί στο τρένο και άμα δεν του αρέσει να ξαναπηδήξει έξω.

    sadcharlotte, βέβαια… Να, προχθές το απόγευμα πρόσθεσε και τις φλούδες από τον αρακά.

  9. Η Πίπη η Φακιδομύτη δημιουργεί αυτές τις απορίες;
    Μόνο μην του πείτε ότι καταλήγει και στον υδροφόρο ορίζοντα οπότε ξανακυκλοφορεί «ανακυκλωμένο» μέσα μας και ίσως κατά ένα πρωτότυπο τρόπο η γη μας διαμοιράζει in random access
    Παιδιά ! πάντα μας εκπλήσσουν

  10. εχει καταληξει σε συμπερασματα..

    να δινω στα παιδια μου αρακα;
    ληλαδη τον ζηλευω :-)
    χρονια πολλα σε σας και το μικρο σας (αν θυμαμαι καλα)

    • Προσπαθεί ο καημένος να καταλήξει κάπου, αλλά κάθε τόσο πάω και του τα ανακατεύω. Είναι σαν να φτιάχνεις παγωτό χωρίς την παγωτομηχανή… Για να γίνει απαλό και λείο, πρέπει κάθε τόσο να το βγάζεις από την κατάψυξη και να το χτυπάς με το μίξερ για να διαλύονται οι κρύσταλλοι του πάγου.

      (καλά θυμάστε! ευχαριστώ πολύ :-) )

      (κι εσείς όμως δε γιορτάζατε; ή δε θυμάμαι καλά; )

  11. έχω σταματήσει εδώ και ένα χρόνο να φοράω ρολόι… Και σας πληροφορώ ότι είναι λύτρωση…!!!

    Όσο για τον μικρό, μαρέσει που έχει ήδη κατανοήσει ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν πάει χαμένο, ακόμα και το κάτουρο :-))

  12. … το κινητό όμως; το κουβαλάτε πάντα μαζί σας ή το ξεχνάτε από ‘δω κι από ‘κει;

    (έρχονται δύσκολοι καιροί και προσπαθούμε να δώσουμε στα παιδιά τα κατάλληλα εφόδια για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν.)

  13. το κινητό το έχω πάντα μαζί μου στο αθόρυβο, χωμένο μέσα στην κλασσική «γυναικεία» τσάντα μου, που πρακτικά σημαίνει τουλάχιστον 5 λεπτά αναζήτηση πριν το ψαρέψω…

    τσεκάρω τις αναπάντητες και παίρνω εγώ όποτε μπορώ :-)

  14. πω πω… αυτή η τελευταία φράση σας («τσεκάρω τις αναπάντητες και παίρνω εγώ όποτε μπορώ») μου σήκωσε την τρίχα κάγκελο!

  15. εσείς δεν το κάνετε ποτέ…?? έχετε πάντα χρόνο και διάθεση να μιλήσετε με τους πάντες…???

    είναι πολύ απλά τα πράγματα… τα τελευταία 10 χρόνια μιλάω πρπ 8 ώρες την ημέρα στο τηλ. τις υπόλοιπες προτιμώ να τις αφιερώνω στους ανθρώπους μου, και αυτούς προτιμώ να τους κοιτάω στα μάτια όταν τους μιλάω…

    κι όχι η web cam δεν μετράει :-)

    • Τρελαθήκατε;;; Εγώ συνήθως δεν ξέρω ούτε που το έχω. Όλος μου ο κόσμος είναι σα μια γυναικεία τσάντα.

      Μη μου δίνετε σημασία… Διαβάζοντας το προηγούμενο σχόλιό σας το μυαλό μου πήγε στο κινητό που χτυπούσε στην κηδεία του ιδιοκτήτη του και σκέφτηκα πώς θα ήταν, αν ξαφνικά, καμιά δεκαριά μέρες μετά την κηδεία, χτυπούσε το τηλέφωνο στο καφενείο και ήταν ο πεθαμένος: «Έλα, τι έγινε; Είδα την αναπάντητη αλλά δε μπορούσα να σε πάρω γιατί είχα τρεχάματα μέχρι να τακτοποιηθώ εδώ πάνω… Δεν έβρισκα και το τηλέφωνο…»

  16. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » angst *

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s