τρένα (ΙΙ)

Μπαμπά;

Μμμ;

Αυτά τα τρένα που λες, σταματάνε καμιά φορά;

Όχι, ποτέ.

Δηλαδή, δεν έχουν επιβάτες;

[τον βλέπω με την άκρη του ματιού μου που με κοιτάζει. Ακουμπάω το βιβλίο ανοιχτό στο στήθος μου, το βλέμμα μου περιφέρεται για λίγο στο ταβάνι]

Λοιπόν, για να λέμε την αλήθεια, έχουν. Όχι πολλούς. Ούτε καν λίγους. Στην πραγματικότητα, το κάθε τρένο έχει έναν και μοναδικό επιβάτη.

[πιάνει μια ρόδα από το κουτί και την χτυπάει σκεφτικός στο τραπέζι]

Τότε κάπου σταματάει. Αλλιώς πώς ανεβαίνει ο επιβάτης;

Όχι δε σταματάει. Απλά κάποια στιγμή εμφανίζεται μπροστά σου ένα τρένο από το πουθενά και τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό το τρένο είναι εκεί για σένα. Είναι το δικό σου τρένο. Μόλις ανέβεις, θα ξεκινήσει.

Α!

Βέβαια.

[σηκώνω ξανά το βιβλίο]

Κι άμα δε μ’ αρέσει εκεί μέσα;

Τότε πηδάς ξανά έξω.

Σιγά!

Αλήθεια σου λέω. Ο μεγάλος μου ο παππούς, όταν, πριν από πολλά χρόνια εμφανίστηκε το τρένο του, μπήκε, έφαγε ένα σάντουιτς στο κυλικείο και στην πρώτη στροφή που το τρένο έκοψε ταχύτητα, πήδηξε από το παράθυρο βρίζοντας και χάθηκε στο δάσος πίσω από τις γραμμές.

Ωωω! Γιατί; Τι έλεγε;

Δεν είχα καταφέρει να ακούσω καλά γιατί, βλέπεις, εκείνη την ώρα μασούσα ένα ραπανάκι. Νομίζω όμως ότι είπε κάτι σχετικά με τη μαγιονέζα και το σάντουιτς. Εκείνος ο παππούς ξέρεις, είχε μανία με τη μαγιονέζα. Την άπλωνε πάνω σε καθετί που έτρωγε. Αν το σάντουιτς που του δώσανε εκεί μέσα δεν είχε μαγιονέζα, τότε μπορώ πολύ εύκολα να φανταστώ το λόγο που πήδηξε.

Και μετά;

Και μετά τίποτα. Κανείς δεν τον ξαναείδε από τότε. Άδειο περνάει κάθε τόσο το τρένο του…  Α, να! [τινάζω το κεφάλι μου] Ορίστε… Πάνω στην ώρα: Κατά φωνή!

Πού… πού;

Να εδώ, όπου να ‘ναι θα βγει από το ρουθούνι μου. Για δες… πρέπει να φαίνονται ήδη τα φώτα. Βλέπεις;

8 thoughts on “τρένα (ΙΙ)

  1. Αυτός ο παππούς είχε καμμιά σχέση με την γνωστή γιαγιά;(Γιατί αν είχε εξηγείται και η μαγιονέζα).

    υγ.Το ανθρωπάκι του παπουτσιού σας δεν ήταν δικό μου.Τα μέτρησα.Να προσέχετε γιατί αυτά κολλάνε σαν τη γνωστή γρίππη.

  2. Μετά από αυτό προβλέπω σύντομα, κατά την διάρκεια του ύπνου σας, να χώσει κανένα φακό στο ρουθούνι. Ποιό ρουθούνι; «Να εδώ, όπου να ‘ναι θα βγει από το ρουθούνι μου. Για δες… πρέπει να φαίνονται ήδη τα φώτα. Βλέπεις;

  3. Στη σημερινή κοινωνία της ζούγκλας που ζούμε, μπορεί να κοιτάξεις το ρουθούνι του αλλουνού και να μην δεις φώτα τραίνων, επειδή γίνονται έργα αναβάθμισης της σιδηροτροχιάς.

    Ω κερί, ω ήθη!

    ΥΓ: Θα ήθελα και μια σειρά για τα πλωτά μέσα, αν είναι δυνατόν… ;)

  4. Κ.Κ.Μοίρης, :-) Some of my best friends are trains (too)

    σελιτσάνος, όχι καμία. Ήταν ο προπάππους μου από το άλλο σόι. Παρά την αδυναμία του στη μαγιονέζα, έζησε υγιέστατος μέχρι τα 103.
    (μη μου λέτε τέτοια! πρέπει και να τα ταΐζω; )

    χνούδι, τα ‘χουν αυτά οι γέφυρες… :-) (και η συγκεκριμένη -να το ξέρετε- είναι διπλής κατεύθυνσης)

    mamma, Ευτυχώς έχει έναν τόσο δα φακό-μπρελόκ που χωράει στο ρουθούνι μου και περισσεύει και χώρος για να περάσει και το τρένο.

    mpampakis, Στη σημερινή κοινωνία της ζούγκλας που ζούμε, κανείς δεν ξέρει πια τι θα αντικρίσει κοιτάζοντας μέσα σ’ ένα ρουθούνι.

    ΥΓ: πολύ ευχαρίστως. Έχω μια φουσκωτή βάρκα-παπί. Κάνει;

  5. Θα σας πρότεινα, να αντικαταστήσετε το φανταστικό τρενάκι σας που μπαινοβγαίνει όπου του αρέσει με ένα πραγματικό..να το στήσετε στο πάτωμα ή σε κάποια στερεή επιφάνεια, να το πλουτίσετε με σταθμούς, δεντράκια, βουνά, χωριουδάκια, ποτάμια, γέφυρες, ανθρώπους που περιμένουν στο σταθμό, που δουλεύουν, αυτοκίνητα, σπιτάκια κλπ.. είναι πιο δημιουργικό νομίζω, για τη φαντασία του μωρού..ω παρντόν του μεγάλου εννοούσα:P από το να φαντασιώνεται τρένα να μπαινοβγαίνουν στο σώμα του μπαμπά του..νομίζω πως αυτό παρόλο που είναι δημιουργικά φανταστικό για έναν ενήλικα, για ένα παιδί είναι αρκετά αγχωτικό..

    Οσο για το όνειρο της ζωής σας να πάρετε τον υπερσηβιρικό, επειδή ήταν και δικό μου και το έψαξα, έμαθα πως περνάνε ολόκληρες μέρες (και νύχτες) σε ένα ίδιο νεκρό εντελώς τοπίο,και ο μόνος τρόπος να το αντέξεις είναι να πίνεις συνέχεια βοτκα, γίνονται συχνά επιδρομές από ανθρώπους που ζουν εκεί με σκοπό τη ληστεία, δε χρειάζεται να σας πω τι θα κάνουν σε μια γυναίκα αν τη βρουν φυσικά, γενικά δεν είναι όσο ρομαντικά το χα στο κεφάλι μου από τα αναγνώσματα μου, κι ο άνθρωπος που μου το είπε το χει κάνει αυτό το ταξίδι στα είκοσι του, όταν σπούδαζε στη Μόσχα οπότε τα ξέρει τα πράγματα από μέσα.

  6. rosie, καμία αντίρρηση σε όλα όσα λέτε, αλλά σας υπενθυμίζω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η αρχική ερώτηση ήταν «Μπαμπά, πότε θα πεθάνεις;»

    (Δε με πτοούν ιδιαίτερα όλα αυτά, αλλά αν και η vodka της παρηγοριάς είναι κινέζικη, τότε μπορούμε να μιλάμε για κανονικό εφιάλτη, ε; )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s