πρόβες

crash_test_landwind_258101

[…]

Φώναξα την Κάθριν στη βεράντα και της έδειξα ένα μικρό τρακάρισμα σε μια νότια παρακαμπτήριο του αυτοκινητόδρομου. Ένα άσπρο καμιόνι πλυντηρίου είχε συγκρουστεί με το πίσω μέρος ενός οικογενειακού οχήματος γεμάτου καλεσμένους για ένα γάμο.

«Είναι όλα πρόβες. Όταν θα έχουμε όλοι μας κάνει την ιδιωτική μας πρόβα, τα μικρά μας τρακαρίσματα, τότε θ’ αρχίσει ο αληθινός όλεθρος».

.

—–

Crash, J.G. Ballard, 1973

25 thoughts on “πρόβες

  1. Γι αυτό σας χάσαμε;Θρηνούσατε την απώλεια ενός εκ των πνευματικών πατέρων;Να ζήσετε να τον θυμόσαστε!

  2. Κ.Κ.Μοίρης, … ζωή σε λόγου μας.

    Σελιτσάνος, θρηνούσα, θρηνούσα… Και μάλιστα πάνω στο θρήνο έφαγα ένα ολόκληρο αρνί (οκτώ κιλά μαζί με τα συκώτια). Μια βδομάδα μου πήρε να συνέλθω.

  3. Εφαγα ένα γερό σοκ με μορφή αφηνιασμένης λαίλαπας μέσα στο ίδιο μου το σπίτι λίγο πριν εκπνεύσει η Δευτέρα του Πάσχα.

    όσο το σκέφτομαι, θα προτιμούσα ένα αληθινό τρακάρισμα ή ίσως λέω και βλακείες..

    από την άλλη, έχω φάει δυνατότερες και καθοριστικότερες μετωπικές στη ζωή μου και όχι μόνο επέζησα αλλά έγινα και καλύτερη..παρόλα αυτά ακόμα μ απασχολεί και μου στερεί κάθε άλλης δραστηριότητας..λες και κόλλησε το μυαλό μου εκεί..που θα πάει θα ξεκολλήσει.

  4. Φόβος και τρόμος πια… Λέω να κλειστώ σπίτι μου για πάντα. Όλο εναέριες συγκρούσεις αεροπλάνων σκέφτομαι εσχάτως (καθένας με τον πόνο του και τις εμμονες του)

  5. το θέμα με τα τρακαρίσματα το έχω ξεπεράσει προ πολλού λόγω δουλειάς…

    το μόνο καλό είναι ότι φοράω κράνος πια, μετά από όλα αυτά που έχω δει…

    και το θέμα με το αρνί το ξεπέρασα εξίσου εύκολα…

    ήπια τόση μπύρα που δεν χώραγε αρνί στο στομάχι μου. ;-)

  6. Απα πα!!

    Τις φοβάμαι τις πρόβες!

    Μια και καλή.

    Και χωρίς αρνί.

    Με τις μπύρες γεννάται ζήτημα, περιφερειακά του στομάχου μου συνήθως το εντοπίζω.

    (Λέτε να φταίει το πουκάμισο ή η μπλούζα);;

  7. Αν πρέπει να το αντιμετωπίσω οσο πιο ανέμελα μου επιτρέπεται , σε περίπτωση που θέλουμε να εχουμε έγκυρα αποτελέσματα από ενα crash test, καλό είναι να διαλέξουμε κάτι εντυπωσιακό , μια «νταλίκα» πχ. Ξέρετε , είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις , που το μέγεθος παίζει πραγματικά κάποιο ρόλο…

    Μου λείψατε ….θα μπορούσα να σας περιμένω μέχρι να ξεπαστρέψετε ενα κοπάδι ….

  8. prozak, «… λόγω δουλειάς»;!!
    Πείτε μου τώρα την αλήθεια. Είστε crash test dummy;
    (Θα πρέπει να έχει εξελιχθεί πολύ η τεχνολογία για να καταφέρουν να σας φτιάξουν με στομάχια τόσο γερά που ν’ αντέχουν μανιάτικη μαγειρίτσα για βραδινό και καπάκι μους σοκολάτας με σαντιγύ, και την αμέσως επόμενη μέρα τις πέτσες ενός ολόκληρου αρνιού για μπρέκφαστ! )

    masterpcm, φταίνε οι μαύρες (μπύρες). Τώρα που αρχίζουν κι οι ζέστες προτιμήστε τις ανοιχτόχρωμες σταρένιες κι αφήστε το πουκάμισο να κυματίζει στο καλοκαιρινό αεράκι.

    wunbad, nice to see you again.

    έλια, μ’ αρέσει που αντιμετωπίζετε τόσο σοβαρά θέματα όπως το μέγεθος, με την ανεμελιά μιας βοσκοπούλας. Προκειμένου να τη διατηρήσετε (την ανεμελιά) θα μπορούσα να απαρνηθώ το κοπάδι και να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου τρώγοντας αποκλειστικά παπαρούνες.

    rosie, με τάνκερ τρακάρατε;

  9. ναι. και μάλιστα ανεξέλεγκτο.(Αναθεωρώ εντελώς τη γνώμη μου για τις γυναίκες-τουλάχιστον για την πλειοψηφία-)

  10. Πραγματικά , αυτή τη στιγμή , φιλοσοφική έννοια όπως μεγεθος ,μου είναι τόσο αδιάφορη όσο και ο μαρξιστικός παρεμβατισμός στην ηθική της σύγχροχης τέχνης.Αν οι νέες σας διατροφικές επιλογές ειναι αυτές που θα μας φέρουν πιο κοντά….

  11. έλια, ε, πείτε μου το από την αρχή ότι μιλάμε για το μέγεθος ως φιλοσοφική έννοια, να μην αγχώνομαι!
    Πάντως δεν έχετε δίκιο. Τι αντίκτυπο θα είχε στο σύγχρονο κινηματογράφο το Ποτέμκιν αν δεν ήταν θωρηκτό, αλλά… τράτα;

  12. ακόμα χειρότερα ….!!! δουλεύω στο κλάδο ζημιών αυτοκινήτου ασφαλιστικής εταιρείας… μακάρι να μη δείτε ποτέ αυτά που βλέπω εγώ καθημερινά… μικρές τραγικές ιστορίες που δεν μετατρέπονται σε παραμύθι με τίποτα… μικρές αληθινές ιστορίες με σχεδόν ποτέ χαρούμενο τέλος… μικρές ανθρώπινες ιστορίες που ανανεώνονται καθημερινά…

    διαβάζετε το μπλογκ μου ε…? ω ποία τιμή..!!! απλά να διευκρινήσω ότι δεν έφαγα την πέτσα από ολόκληρο το αρνί… για όλα τα υπόλοιπα δεν θα απολογηθώ, χαχαχαχαχα…

  13. κάποτε ίσως, στο πολύ πολύ μέλλον, γράψω κάτι για το είδος αυτό που τώρα βλέπω καθαρά πως δεν είναι τόσο σπάνιο όσο νόμιζα (τρομάρα μου)που από υπέρμετρο εγωισμό,άρνηση να αποδεχτούν κάτι που δεν τους βολεύει, μπορούν να φτάσουν στα άκρα και το βαφτίζουν αγάπη, Θεό και ό,τι άλλο θες..

  14. prozak, μου φαίνεται σκληρή δουλειά. Απ’ αυτές που σε κρατούν γειωμένο με το «έτσι θέλω».
    (δε χρειάζεται να απολογηθείτε. Αρκεί να μου υποσχεθείτε πως κάποια στιγμή θα ανταλλάξουμε συνταγές για τσουρέκια)

    selitsanos, … ή ο γκοτζίλα, ιγκούανα!
    (επιτέλους! Ένα link, προς διευκόλυνση των θαυμαστών σας! )

    rosie, α, για τον ανήθικο, οι έννοιες είναι πλαστελίνη… Τρανό παράδειγμα ο σύγχρονος πολιτικός λόγος γύρω μας.

  15. να σας δώσω τη συνταγή για τα εκπληκτικά-μοναδικά-ανυπέρβλητα τσουρέκια μου…?? χμ…

    πολύ ευχαρίστως την επόμενη φορά που θα φτιάξω (μαντεύω ότι θα είναι σύντομα με τόσες πιέσεις που δέχομαι) να σας φιλέψω…

    όσο για τη δουλειά, ναι σε κρατάει προσγειωμένο… Αλλά κυρίως σου υπενθυμίζει καθημερινά την αξία του σήμερα… :-)) Κι αυτό σε κάνει να ονειρεύεσαι εντονότερα το αύριο…

  16. Να υποθέσω πως ο Αιζενστάιν θα προσπαθούσε να χωρέσει το σαπιο κρέας που δεν θα χώραγε στην τράτα στις δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο;

  17. prozak, και το φίλεμα καλό είναι. Ευχαριστώ.

    έλια, ε ναι. Κι όσο περίσσευε θα το φόρτωνε στο άλογο του Νιέφσκυ. Καλή θέληση να υπάρχει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s