ανασχηματισμός

65_kivernisibig

.

[…]

«… και από την άλλη άποψη σε συγκινεί, λες από μέσα σου, «Καϋμένε Φρανκ, έχεις πραγματικά καταγαμηθεί!». Νομίζω πως ο Άρμον ήταν πολύ καλός σ’ αυτή τη σκηνή, εννοώ πως ήταν καλός σαν ηθοποιός και όχι μόνο σαν πούτσος.

Μετά από αυτό πάντως ξαναγύρισε στον Σαίξπηρ.»

.

.

——
από: Marilyn Chambers: Ιστορία μιας πουτάνας, εκδ. όνειρο.

18 thoughts on “ανασχηματισμός

  1. Είναι λίγο παλιά η φωτογραφία (ο λοχίας ήτο εδώ κατάτι δροσερότερος) αλλά δε βρήκα καμιά καλύτερη.
    Δε βαριέστε όμως… Σημασία έχει η πλοκή και όχι τα πρόσωπα.

  2. Άραγε ποιός από τους τύπους της φωτογραφίας να είναι ο Άρμον;

    Μπα, μαλαακία, κανείς… ο Άρμον ήταν και καλός ηθοποιός είπαμε…

    Μαλακία…

    (Απλά να ξέραμε ποιός είναι ο επιβήτωρ μας έλεγα…)

  3. Μα τί λέξεις είναι αυτές που χρησιμοποιείτε αγαπητέ; Δεν σέβεστε τα μικρά παιδιά που προσπαθούν να μάθουν κανένα παραμύθι; Λέγεται έτσι εύκολα χωρίς χι η λέξη ανασχηματισμός;

  4. κκμ, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. νομίζω ότι έχοντας αυτήν ακριβώς την προοπτική στο μυαλό τους ανασχηματίζονται κάθε φορά.

    spy, δεν έχω ιδέα. Υποψιάζομαι ότι θα είναι καμιά εξεζητημένη acting technique κάτι σαν τη «μέθοδο».

    πολύβιος, μ’ αρέσει που σ’ αυτό το μπλογκ οι «κλασσικοί» προσεγγίζονται πάντα μέσα από ένα συγκέρασμα δέους και τρυφερότητας! :-)

    masterpcm, όλοι μαζί, δρουν σαν ένα σώμα. Θα ήταν αδικία να ξεχωρίσουμε κάποιον.

    ., κατά τη γνώμη μου, μια από τις πιο ρομαντικές σκηνές που έχουν γυριστεί ποτέ.

    island, Κοιτάξτε. Η άλλη εναλλακτική ήταν «fistfucking».

    Επιμένω πως τελικά επέλεξα το πιο παραμυθένιο.
    :-)

  5. Σαν κι εκείνες τις φωτογραφίες που μας βγάζανε στο σχολείο,όλη η τάξη μαζί και στη μέση ο δάσκαλος.
    Μόνο που αυτοί εδώ έχουν μείνει την ίδια τάξη και τα κεφάλια τους γυαλίζουν.

  6. Αχ!
    Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί
    μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί
    Που ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια…

    Βρε αλήτη …τι μου θύμησες!

  7. kleine wolke, χα!
    Είχα έναν συμμαθητή στο δημοτικό, που -αλήθεια, δεν ξέρω πως τα κατάφερε, αλλά- σε κάθε τέτοια αναμνηστική φωτογραφία, από την Α’ έως και την ΣΤ’, έβγαινε σκαλίζοντας τη μύτη του!
    … Ήταν πολύ διασκεδαστικό, να τον βλέπεις να μεγαλώνει με το δάχτυλο στο ρουθούνι!

    diastimata, μα… η Marilyn φυσικά!
    (δεν είναι στη φωτό)

    x-ray, μα τι μάτι είναι αυτό που έχετε! όνομα και πράγμα είστε!

    dimitris-r, τώρα που τους ξανακοιτάζω όμως, βλέπω ότι η τάξη τους έχει πολύ λίγα κορίτσια. Αδικία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s