το απαλό γλίστρημα προς τη φρίκη

gaza_child

.

Να!

Θα γράψω κάτι καλό επ’ αυτού!

Για τα μάτια του παιδιού. Το αίμα που στεγνώνει γύρω από το στόμα του. Μερικές λέξεις στη σειρά -κάποιες απ’ αυτές θα είναι ίσως λίγο πιο σκληρές για να ταιριάζουν στην περίσταση. Στο τέλος όλες μαζί θα συγκροτούν νοηματικά μια εμπνευσμένη εξυπνάδα.

Σύντομη και περιεκτική. Μια εξυπνάδα που να κολλάει στο θέμα σα γάντι. Που άπαξ και τη διαβάσεις θα πεις: «Φακ! Μα πώς δεν το είχα σκεφτεί εγώ αυτό;»

Δώσε μου μόνο λίγο χρόνο να σκεφτώ. Λίγο χρόνο.

……….

Παρατηρώ τα πολύχρωμα pixels της οθόνης. Κάνω scroll up και scroll down και left και right και παρακολουθώ πόσο υπάκουα ακολουθούν τα μάτια αυτού του παιδιού τις προσταγές του ποντικού! Εκεί που πριν από λίγο έχασκε το απόλυτο λευκό της σελίδας του word, σχηματίζονται τώρα αυτά τα μάτια. Και αμέσως μετά τα ίδια μάτια λίγο παραπέρα. Scroll up – scroll down… και Left και right. Αεροβική για τα μάτια. Και πάλι: Λίγο πιο πάνω. Πιο κάτω… Τα μαύρα μαλλιά, το χέρι του ενήλικα, η ματωμένη γάζα…  Εδώ… Εκεί…

[ματωμένη γάζα: να το κρατήσω αυτό. Μπορεί να χρειαστεί για τη διατύπωση της εξυπνάδας]

Τραβάω το χέρι μου από τον ποντικό και το τρωκτικό σταματάει να πηγαινοέρχεται. Κοιτάζω τώρα το παιδί ίσια στα μάτια. Δεν είναι εύκολο.

Το ξέρω ότι απέναντί μου δεν είναι παρατεταγμένα παρά μόνο μερικές χιλιάδες φωσφορίζοντα pixels, αλλά σε πληροφορώ ότι παρ’ όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολο να κοιτάξεις αυτό το παιδί ίσια στα μάτια.

Δοκίμασε το κι εσύ αν δε με πιστεύεις.

….

… Βλέπεις;

[πολύ μελό τα δάκρυα. Πολύ μελό. Τα εξαφανίζω με το δείκτη του δεξιού χεριού. Εκείνου που κατευθύνει τον ποντικό. Ρουφάω και τη μύτη μου. Νέα δάκρυα αντικαθιστούν αμέσως τα παλιά. Πολύ μελό. Πολύ μελό… Να κάνω delete αυτή την παράγραφο… πολύ μελό]

Ξέρω, η ώρα περνάει, κι εξυπνάδα πουθενά αλλά κάνε λίγο υπομονή. Στο κάτω κάτω της γραφής με dial up μπαίνεις και βιάζεσαι;

………….

Ξεφυλλίζω που λες, ξανά αυτές τις ημέρες, ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιά. Είναι μία συλλογή από άρθρα και σημειώσεις του Nagisa Oshima στα οποία, ο ιάπωνας σκηνοθέτης μιλάει για την αισθητική στον κινηματογράφο, τα ταμπού, την ηθική και την πορνογραφία. Συμπτωματικά έπεσα εχθές πάνω σε μια παράγραφο που την είχα υπογραμμίσει πριν από δεκαπέντε χρόνια, όπου μιλάει για τη σχέση της πορνογραφικής εικόνας με τον θεατή της.

Λέει λοιπόν ότι «η θέαση της διενέργειας μιας σεξουαλικής πράξης στην οθόνη, αποτελεί από μόνη της σεξουαλική πράξη του θεατή της.»

Ξανακοίτα τώρα τα μάτια.

Χθες στου Κ.Κ.Μοίρη, έπεσα πάνω στο People Αin’t No Good των Cramps και θυμήθηκα ένα βράδυ πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια, όταν μετά από έξοδο, επέστρεφα τύφλα σουρωμένος στη φοιτητική μου φωλίτσα με το αυτοκίνητο της συγκατοίκου μου. Ήμουν μόνος και η νύχτα παγωμένη -σκεφτόμουν το κρεβάτι και τα ζεστά μπουτάκια της συγκατοίκου- και οδηγούσα πολύ σιγά σε κάτι σκοτεινούς δρόμους στα περίχωρα της Στουτγκάρδης. Ταυτόχρονα άκουγα το συγκεκριμένο κομμάτι πολύ-πολύ δυνατά, όταν σε μια στροφή το αυτοκίνητο γλίστρησε και χωρίς να το καταλάβω βγήκα από το δρόμο και χώθηκα μέσα στο δάσος όπου -δεδομένης της κατάστασής μου- συνέχισα να οδηγώ ατάραχος ανάμεσα στα δέντρα μέχρι που το αυτοκίνητο βυθίστηκε μέχρι τις πόρτες στο χιόνι και τη λάσπη. Ξύπνησα παγωμένος το επόμενο πρωί, το αυτοκίνητο ήταν σκεπασμένο από το χιόνι και -τι περίεργο- το μόνο που θυμάμαι από εκείνη τη νύχτα στο δάσος ήταν το λευκό χρώμα κι ένα ζευγάρι μικρά γυαλιστερά μάτια, τυφλωμένα από το φως των προβολέων του αυτοκινήτου, να με κοιτάζουν ανάμεσα από τα δέντρα λίγο πριν με πάρει ο ύπνος. Θυμάμαι ότι από το φόβο, είχα χεστεί πάνω μου.

………

Να εδώ το έχω… Είμαι σχεδόν έτοιμος… να!… Να!

[… Κοίταξε να δεις, αν θέλεις εξυπνάδα, καλό είναι να έχεις λίγο υπομονή. Κάποια στιγμή θα ξεκολλήσω. Θα δεις.]

……

Και μια και είπα για χέσιμο…

I’m a human fly and I don’t know why I got ninety six tears in my ninety six eyes, τραγουδούσε ο Lux Interior μερικά χρόνια πριν από το People Ain’t No Good.

[εδώ που τα λέμε, αν ήξερε σε ποιο context θα κολλούσε κάποιος, τους στίχους του τριάντα χρόνια μετά, θα είχε ήδη καταπιεί το καλσόν του από τα early 80’s.]

……

Βαρέθηκες; Κλίκαρε αλλού άμα θέλεις.

Έτσι κι αλλιώς εξυπνάδα δε βλέπω για σήμερα.

……

Είναι τώρα δεκαπέντε περίπου νύχτες που ο μικρός σου -τεσσεράμισι είναι- φοβάται να κοιμηθεί επειδή όταν κοιμάται βλέπει κακά όνειρα. Πράγματι πέρασε μία περίοδο κατά την οποία ξυπνούσε κάθε βράδυ τρομαγμένος και όταν τον έπαιρνες χαμπάρι, τον έβρισκες να κλαίει ιδρωμένος και κουκουλωμένος κάτω από το πάπλωμα στο μισοσκόταδο του δωματίου του. Αν ρετουσάρεις τα αίματα, το ύφος του ήταν ίδιο με αυτό που βλέπεις στη φωτογραφία. Προκειμένου να τον καθησυχάζεις λοιπόν, από τότε, τα βράδια πριν του σβήσεις το φως και του πεις καληνύχτα, κάνεις τα εξής:

Πρώτον τινάζεις από την πυτζάμα και το μαξιλάρι του όλα τα υπολείμματα των παλιών σμπαραλιασμένων κακών ονείρων. Μετά ψάχνεις για καινούρια όνειρα κάτω από το κρεβάτι, πίσω από τις κουρτίνες και φυσικά μέσα στη ντουλάπα. Αν τυχόν βρεις κανένα, το παγιδεύεις σ’ ένα ειδικό μεταλλικό κουτί Underberg. Ή το καταπίνεις. Αφού σιγουρευτείς ότι δεν έχει μείνει τίποτα μέσα στο δωμάτιο, λέτε μαζί τα μαγικά λόγια. Τα ολόδικά σας μαγικά λόγια.

Και αν θες να ξέρεις καμία σημασία δεν έχει τι θα πείτε.

Γιατί όλα τα λόγια είναι μαγικά.

….

Οκ! Το κατάλαβα.

….

Αφού λοιπόν τα κάνω όλα αυτά, τον χαϊδεύω στο κεφάλι και του λέω ότι δεν υπάρχει τίποτα πια που να μπορεί να τον κάνει να φοβηθεί.

Μετά βγαίνω από το δωμάτιο και γλιστράω αθόρυβα στο σκοτεινό διάδρομο για να πάω στο σαλόνι.

Και μ’ ένα κόμπο στο λαιμό και κόκκινα μάτια, καταριέμαι από μέσα μου όλους αυτούς που μετέτρεψαν την καθημερινή μου αυτή διαδρομή σ’ ένα απαλό γλίστρημα προς τη φρίκη.

.

.

.

………

η φωτό είναι από το http://gazatoday.blogspot.com

Advertisements

23 thoughts on “το απαλό γλίστρημα προς τη φρίκη

  1. Respect ρε φίλε, respect.

    Αυτό με το παιδί που ξυπνάει έτσι, πώς το ήξερες; Συμβαίνει και στον δικό σου; Σοβαρά μιλάω.

    Γλιστράμε διαρκώς γαμώτο…

  2. Τόσες μέρες ταξιδευω κι εγώ σε τόσα ζευγαρια μάτια παιδιών, μανάδων, πατεράδων, γιατρών, περαστικών, μπαινοβγάινοντας στις σελίδες των πρακτορείων και δεν μου κάνουν χώρο για να σκεφτώ μια εξυπνάδα, να επινοήσω μια νύξη δράσης, κάτι…Μόνο παγώνω μπροστά στον πόνο, παγώνω μπροστά στον τρόμο. Είσαι ένα σάπιο φρούτο λέω – ένα σάπιο φρούτο. Μετά, πολύ μελό. Πολύ μελό. Και σωπαίνω. Και βγάζω το παιδί μου βόλτα με το ποδήλατο. Και πιάνω τον εαυτό μου να ψάχνει στην γνωστή μας διαδρομή, τις γωνιές και τις τρύπες που -αν χρειάζονταν- θα το άρπαζα για να το κρύψω.
    Φακ, λέμε, φακ. Ένα σάπιο φρούτο.

  3. Η τύχη των παιδιών είναι δεμένη με την ανάγκη τους να μένουν μακριά από κάθε κακό,»πραγματικό» ή »φανταστικό». Δύσκολες οι εξυπνάδες εδώ.
    Σε ένα θα υπερθεματίσω: fuck …

  4. RESPECT για το post. Εμεινα άφωνη.
    Κάτι για τα μάτια τώρα. Πριν μερικά χρόνια είχα γνωρίσει ένα γερμανό (πολιτογραφημένο έλληνα) καλλιτέχνη φωτογράφο, που ήταν εθελοντής σε αφρικανικές χώρες. Συμμετείχε σε μια διεθνή έκθεση, όπου συμμετείχα και’γώ, με μια τεράστια αφίσα γεμάτη παιδικά μάτια.
    Συζητήσαμε αρκετά για τη δουλειά του και, φεύγοντας, του ευχήθηκα να βρει τα μάτια των παιδιών που είχε στην αφίσα του και μου απάντησε «ούτε τα μισά μάτια δεν θα βρω, τα παιδιά πεθαίνουν σαν τις μύγες εκεί πέρα».
    Ακόμα κι ο ιταλός φασίστας Cossiga είχε «συστήσει» να προσέχουν οι αστυνομικοί στις διαδηλώσεις μη τυχόν σκοτώσουν κανένα παιδί, γιατί θα ξεσηκωθεί ο κόσμος…
    –>> οι εικόνες που κυκλοφορούν από τη Γάζα, με παιδιά μικρά σε τρομερή κατασταση, είναι έξω από κάθε προηγούμενο, πολύ μακριά από κάθε ηθική, πολύ κοντά στον τρόμο και στη φρίκη… Τι θέλουν πια να παραστήσουν οι φονιάδες; Ξεπέρασαν και το Δράκουλα.

  5. Παράθεμα: ΕΝΑΣ …ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΑ TOP 100 ΤΟΥ WOORDPRESS. « Kopanakinews’s Weblog

  6. Έμεινα άφωνος. Προσπάθησα μάταια για κάποιο σκονάκι στα σχόλια αλλά δεν βρήκα τίποτα. Και όχι ότι χρειάζεσαι σκονάκι για να εξηγήσεις τα μαγικά λόγια ούτε τα φοβισμένα- τρομαγμένα (δεν ξέρω ποια λέξη ταιριάζει περισσότερο) του παιδιού. Του δικού σου παιδιού ή του ξένου. Και εδώ είναι η διαφορά. Για τα ξένα παιδιά βρίσκουμε εύκολα μαγικά λόγια. Για τα δικά μας ψάχνουμε για νύχτες και για χρόνια. Τα ξένα άλλωστε είναι πιο εύκολα. Πιο αναλώσιμα. Δεν θα τα σώσουν τα λόγια. Καλά κάνατε λοιπόν και δεν είπατε εξυπνάδα. Σας έχω σε εκτίμηση. Αφήστε να τις λέμε εμείς. Εμείς που τα παιδιά αυτά για μας είναι ξένα.

  7. Τί να σου κάνει ο … δείκτης του δεξιού χεριού ; … και του αριστερού αν θέλεις … και όλα τα δάχτυλα και των δυο χεριών , τί μπορούνε να σου κάνουν ;… Πως να τα σκουπίσουν-στεγνώσουν (εξαφανίσουν) τα δάκρυα ;… εδώ δεν τα κατάφερες εσύ-μεσήλικας άνδρας , θα τα καταφέρω εγώ-ηλικιωμένη γυναίκα ;…που κλαίω και ευκολότερα ;
    ——————————-
    Και … μην ψάχνεις για μαγικές λέξεις … Η μαγεία πέθανε … Η τελευταία «μαγική» λέξη που ειπώθηκε ήταν η «Ωσαννά ο εν τοις υψίστοις» , πριν κάποιες χιλιάδες χρόνια … Θυμάσαι ; Τότε που γεννήθηκε ένα εβραιόπουλο (εβραιόπουλο ήταν ;.. δεν είμαι και σίγουρη) και σφάξαν πάλι κάτι χιλιάδες Παλαιστινιάκια … Έτσι … γιατί κάποιος φοβόταν μη του φάνε τα … «κεκτημένα» του … Φακ….
    Τί «φακ» μωρέ ;… Το «φακ» είναι καλό πράμμα . Μην γαμάμε και το «φακ» για τα μούτρα τους …
    ——————————–
    Ο δικός μου ο γιος (ο μικρός) , είναι … εικοσιτεσσεράμισυ … κι όμως προχθές τον «έπιασα» να έχει ξημερώσει σχεδόν και να μην κοιμάται … Σαν τρομαγμένος μου φάνηκε και τον ρώτησα το γιατί … «Άσε μας ρε μάνα (μουρμούρισε) , παράτα με … Τί να σου πω … Είσαι πολύ μεγάλη για να καταλάβεις … Πάνε γιόρτασε τα Χριστούγεννα εσύ με … Αμερικανιές του τύπου …. χιονισμένα χριστουγενιάτικα δέντρα … Που τα είδαν τα χιόνια στην … Παλαιστίνη ; Πότε χιόνισε εκεί ;…»
    ————————————-
    Ωχ … γλίστρησα κι εγώ και έπεσα μέσα στην φρίκη και την απελπισία … Και είναι επικίνδυνα για μας τις (κάπως) ηλικιωμένες τα γλιστρήματα , γιατί μπορεί να σπάσουμε κανένα πόδι (λόγω οστεοπώρωσης) … Για να δω … Α μπα .. εντάξει τα πόδια … Μόνο την … καρδιά μου έσπασα …
    Φακ … και πάλι φακ …
    ———————————–
    Συγγνώμη για το «σεντόνι»

  8. Έχετε έναν μοναδικό τρόπο να σκουπίζετε μετά τα πάρτι επικαιρότητας…
    (Να προσέχετε τα βιτριόλια).

  9. mpampakis, δεν το ήξερα. Έριξα άδεια για να πιάσω γεμάτα.
    (μη μου πεις ότι έχουμε και το ίδιο μεταλλικό κουτάκι Underberg για τα όνειρα! )

    λουίζα, υπάρχει κάποιο ειδικό κοντέινερ όπου μαζεύουν τα σάπια φρούτα; Κρατήστε μου μια θέση σας παρακαλώ.

    dimitris-r, … Άλλος για το κοντέινερ;

    vermillion, μου φαίνεται ότι κι εσείς –όπως κι εγώ- αποπειραθήκατε να κοιτάξετε ίσια στα μάτια την οθόνη σας…

    θρώγκος, σύντροφε, καλώς ήρθες.

    elikas, … κι άλλος για το κοντέινερ.

  10. ——-
    Τα μισώ τα λόγια που θα μπορούσα να πω.Δε θα τα πω.Είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις τον ήχο μιας καρδιάς που σπάει.
    Το ποστ σας με τσάκισε.Αυτό.

  11. rodia, και ξέρετε τι νομίζω ότι είναι το πιο τρομακτικό μ’ αυτές τις εικόνες;
    Ο εθισμός σ’ αυτές. Αυτό είναι το πραγματικό «απαλό γλίστρημα στη φρίκη». Το γεγονός ότι η «σημαντικότητα» κάθε σφαγής από εδώ και μπρος θα αξιολογείται με βάση τα «στάνταρτς» που έθεσαν τις τελευταίες είκοσι ημέρες αυτά τα ξεσκισμένα παιδικά σώματα.
    Κυνικό, ε;
    Γι’ αυτό λοιπόν μην ταράζετε τον ύπνο του Vlad. Έτσι κι αλλιώς, μέσα μας σαπίζει εδώ και αιώνες.

    island,
    «Όλα τα κακά όνειρα, σιμσαλαμπίμ,
    που βρίσκεστε σ’ αυτό το δωμάτιο
    να φύγετε γρήγορα και ν’ αφήσετε εδώ, σιμσαλαμπίμ,
    μόνο τα καλά όνειρα, εκείνα δηλαδή που δείχνουν
    στρουμπουλές αγελαδίτσες, λιβάδια με λουλούδια και ροδοκόκκινους ήλιους.
    Μόλις δώσω τρία φιλάκια στον Κ. θα εξαφανιστείτε
    και δε θα φανείτε ποτέ πια ξανά εδώ.
    Ένα… Δύο… Τρία… Σίμσαλαμπίμ-Πουφ!»

    (τα μαγικά λόγια που λέγαμε :-) )

    tic tac, θέλετε μια σόδα;

    silia, «Συγνώμη για το σεντόνι»
    Μη με διαολίζετε… Έχω όσα σεντόνια θέλετε.
    (Οι γάζες μάς τελειώσανε)

    σελιτσάνος, τελευταία όμως, όλο αίματα σκουπίζω, γαμώτο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s