Απολογισμοί ενός μεσήλικα VΙ

Αν όλα τα «όχι» που έχω πει μέχρι σήμερα ήταν τούβλα, θα είχα χτίσει μία βιλίτσα διώροφη – αντισεισμική, πολύ σουπερντούπερ.

26 thoughts on “Απολογισμοί ενός μεσήλικα VΙ

  1. Ρε παιδιά δεν είστε εντάξει! το αλλά και το όμως μου αφήσατε!(κι από διακόσμηση είμαι μπούας!).

  2. Πάντως είμαστε απαράδεκτοι.Καταθέτει ο άνθρωπος τον ενδοσκοπικό απολογισμό του κι εμείς το ξευτιλίζουμε!Γράψτε και κάτι παρηγοριτικό!Όπως:»Μην κάνετε έτσι κε Κοπολόσο.Μπορεί με τα ναι που έχετε πει να πετυχαίνατε επέκταση του σχεδίου πόλεως».Αμάν πια!

    (Αλήθεια απάντησε ή είστε ακόμα έξω;).

  3. Δεν πιστεύω να είναι αυθαίρετη η βιλίτσα … με μεγάλο κατάλευκο μπάνιο κατά προτίμησιν,κοντά στη θάλασσα και πάνω στην πλαγιά του λόφου είναι ό,τι πρέπει. Και μετά, να μαζευτούμε όλοι μαζί εκεί να γιορτάσουμε την ΄΄επέτειο του δεύτερου Όχι΄΄. Ναι;

  4. κκμ, Ωραία! να δω τώρα από τι θα φτιάξουμε το γκαζόν.

    masterpcm, σίγουρα μ’ αυτά θα τελειώσουμε την κουζίνα, τρεις εντοιχιζόμενες ντουλάπες (μίνιμουμ), και το μεγάλο μπάνιο μαζί με όλα τα αξεσουάρ. Καναπέ δε βλέπω όμως κι ανησυχώ.

    island, μ’ αρέσει: Θα οπλίσουμε το σκυρόδεμα με ίσως!

    charlotte, βιλίτσα με τα όλα της!!!

    σελιτσάνος Ι, ελάτε τώρα μη διαμαρτύρεστε. Δυο μπαλαντέρ κρατάτε στα χέρια σας. Άμα αποφασίσετε να τα ρίξετε, μέχρι και πισίνα χτυπάμε.

  5. κκμ, και μάλιστα από έναν (κατά δήλωση του ιδίου) μπούα του κλάδου!

    σελιτσάνος ΙΙ, έτσι έτσι… μαλώστε τους!
    Τα λόγια σας είναι βάλσαμο για τη μεσήλικη καρδιά μου… Σοβάς στους τοίχους της βιλίτσας…
    Είστε ο αρχιτέκτων της παρηγοριάς και ο décorateur των απολογισμών! Είστε ανεκτίμητος.
    (γύρισα, αλλά προς το παρόν ακόμα μπαινοβγαίνω)

    vermillion, η βιλίτσα είναι νόμιμη. Τα «όχι» αυθαίρετα.
    (με τόσα όχι, σ’ αυτό το σπίτι πάντα γιορτή θα είναι)

    χνούδι, αχά! Να και κάποιος που περπάτησε ξυπόλητος!
    (δεν είναι υπέροχο; το άκουσα στο soundtrack του in bruges. Σχεδόν μου φέρνει δάκρυα στα μάτια)

  6. κκμ, μπορούμε να μετρήσουμε τα «δεν»…
    Θέλεις και surround;

    χνούδι, πραγματικά. Να είναι καλά ο Κ.Κ.Μοίρης που μου άνοιξε μάτια και αυτιά.
    (Σας ευχαριστώ για το link. Το καταευχαριστήθηκα :-) )

  7. Να συνεισφέρω ένα κονβόι φορτηγά σπιρωτή άμμο θαλάσσης για την παραλία μπροστά στο παλιόσπιτο… επ’ αυτού και μόνο διαθέτω τα δεν που δεν είπα… είμαι καλός άνθρωπος εγώ ως γνωστόν.

  8. @kopoloso

    And if you close the door (από τη βιλίτσα διώροφη – αντισεισμική, πολύ σουπερντούπερ)…

    i’d never have to see the day again.

    ————————————–

    Τι το περάσατε κ. μεσήλικα το βγογ σας?…δημόσια υπηρεσία που παίρνει άδεια από τη σημαία και απουσιάζει όλες τις γιορτές ;-). Καλά εκτός από το πολυμορφικό και τη βιλίτσα δεν θέλετε καθόλου spending money? Και μη μου πείτε πως τη βγάλατε με «Πιτσινια» την πρωτοχρονια

    Oι Velvet Underground για τα πιτσιρίκια είναι πλέον μάλλον πασέ (και το κομμάτι σούπα-εντελώς), όμως βρήκα ταιριαστό, το απόσπασμα που αντέγραψα παραπάνω για να σας τραβήξω(;) το αυτί σαν προσωπάρχης ;-)

    Προβληματισμοί ενός 30something που δεν τρέμει τους προβληματισμούς ενός μεσήλικα (όπως ζηλεύει κάτι άλλα, όμως υπερισχύει ο τρόμος, σας βεβαιώ) περισσότερο από τo αναπόφευκτο που τον κάνει να πιστεύει πως πιθανότατα θα γίνει σύντομα ένας από εσάς ;-)

    Cheers

    P.S: Με τα «Never» ή τα «Always» φαντάζομαι φτιάχνει κανείς χρηματοκιβώτια ε?

  9. Όταν το διάβασα (τη στιγμή που ρίξατε το σπόρο), στάθηκα αμήχανη μπροστά στα κρυφά νοήματα. Δεν είχε προλάβει να σχολιάσει κανείς και αποσύρθηκα διακριτικά μην ενοχλήσω. Έρχομαι σήμερα και ανακαλύπτω πως το καταδιασκεδάζετε. Νομίζω την επόμενη φορά θα αφήσω την αμηχανία στο χωλ. Ή αν θέλετε την κάνετε πέργκολα να σκεπάσετε την αυλή.

  10. κκμ, εγώ τα τρώω καραμελωμένα
    (και μουστάρδα και κετσαπ! θες να μας κάτσει στο λαιμό; )

    dimitris-r, δεκτή η προσφορά. Ευχαριστούμε πολύ.
    Τώρα μας λείπει μόνο η θάλασσα και φοβάμαι ότι ξεμείναμε από λέξει

    wunbad, έχετε δίκιο. έλειψα για αρκετές ημέρες, αλλά υπήρχαν λόγοι σοβαροί που με κράτησαν όλο αυτό το διάστημα μακριά από το πιστό μου πληκτρολόγιο. Ακούστε:
    Στις 22/12/08 κατά την εξερεύνηση μιας σπηλιάς, μέρος της οροφής κατέρρευσε καταπλακώνοντάς με με ενάμισυ τόνο μελομακάρονα γεμιστά. Μου πήρε πέντε ημέρες μέχρι να τα φάω όλα και να καταφέρω να συρθώ βαρυστομαχιασμένος έξω από τη σπηλιά. Εκεί με παρέλαβε ένα ελικόπτερο της ΕΜΑΚ το οποίο -ατυχώς- συνετρίβει λίγο αργότερα σε μια χαράδρα βάθους δύο χιλιομέτρων γεμάτη με ξεροτήγανα. Μοναδικός επιζών εγώ, αναγκάστηκα να φάω όλα τα ξεροτήγανα μόνος μου, όχι τόσο από πείνα, όσο από βαρεμάρα. Δυστυχώς, πριν προλάβω να καταπιώ το τελευταίο ξεροτήγανο, μία κουραμπιεδο-στοιβάδα υποχώρησε από την πλαγια του βουνού, θάβοντάς με ζωντανό κάτω από χιλιάδες κουραμπιέδες βουτύρου με ολόκληρα αμύγδαλα. Τριάντα σκυλιά-ανιχνευτές πέθαναν με φριχτό τρόπο από εισπνοή υπερβολικών δόσεων ζάχαρης άχνης, καθώς τα σωστικά συνεργεία έψαχναν να με βρουν.
    Τελικά απεγκλωβίστηκα μόνος μου την Κυριακή 4/1/09, και επί μια βδομάδα νοσηλεύτηκα σε ειδικό κέντρο απεξάρτησης από τη ζάχαρη άχνη.
    Στις 11/1/09, βγήκα κι έπεσα με τα μούτρα σ’ ένα λάκκο με καργιώκες (έτσι γράφεται, μη γελάτε).
    Αν είχα πει «όχι» στα μελομακάρονα, θαρρώ πως τίποτα από αυτά δε θα είχε συμβεί, και δε θα μου έλειπε και το τελευταίο τούβλο πίσω από την ντουλάπα της κρεββατοκάμαρας.
    Cheers
    (με τα never φτιάχνουμε κλειδαριές, με τα always αντικλείδια. Μα γιατί με ρωτάτε; αφού τα ξέρετε καλύτερα από εμένα :-) )

    mamma, κρυφά νοήματα; αμηχανία;
    Πολλές κακές λέξεις μάθατε τα Χριστούγεννα!

    (όχι πέργκολα. Καυσόξυλα για το τζάκι να την κάνουμε)

  11. @kopoloso

    Δεν νομίζω πως τα ξέρω καλύτερα
    αλλά σίγουρα τα γράφω χειρότερα
    απολαυστικό indeed
    και με επίπεδα ζαχάρου ταιριαστά σε μεσήλικα ;-)

    Δεν πειράζει που λείπει ένα τούβλο. Αν αρχίσετε να λέτε «ναι» όπως ο Danny Wallace (βγαίνει και η ταινία νομίζω αυτές τις μέρες) αρχίστε να ξηλώνετε από εκεί τη βιλίτσα.

    cheers

  12. wunbad, και να φανταστείτε ότι ακόμη δεν είπα λέξη για τη λίμνη της χοληστερόλης όπου -μέχρι και σήμερα- βρίσκομαι βυθισμένος, κολυμπώντας ανάμεσα σε ροδοψημένα χοιρινά κωλομέρια, λουκάνικα και ψιλοκομμένες μοσχαρίσιες κοιλιές.

    Έχετε δίκιο. Θα αφήσω το κενό χωρίς τούβλο.
    (ε, άμα σας λέω ότι τα ξέρετε καλύτερα…)

    mpampakis, με τα «ας το έχουμε στο μυαλό μας» πάντως χτίζεις διόδια. Σίγουρα πράγματα. Μάλιστα άκουσα πως θα είναι συνολικά δεκαοκτώ.

  13. Με ένα «αντίο» πάλι , φτιάχνεις έναν υπερβολικά ευαίσθητο ηλεκτρικό πίνακα , που το παραμικρό , το «αναγνωρίζει» σαν βραχυκύκλωμα , και σου ρίχνει τις ασφάλειες ….
    Τί να κάνεις σ’ένα σπίτι χωρίς φώτα ;
    Μην μου απαντήσετε … «ρομαντζάδα» … Μην μου απαντήσετε …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s