μεταξύ ανδρών

Ιστορία…

Τι ιστορία ρε φιστίκι; Έντεκα η ώρα έχει πάει, κοιμήσου.

Μία μικρή.

Δε μου έρχεται καμία. Αύριο.

Μια μικρή, μόνο μία…

Όχι.

Έλα! Σε παρακαλώ…

Ωωχ! Ωραία, μια μικρή. Λοιπόν:
Από μια σακούλα πλαστική πήδηξε μια μέρα ένα μικρό, ζουμερό πορτοκαλάκι και –ολοστρόγγυλο καθώς ήταν- άρχισε να κυλάει χωρίς σταματημό
, στον κατηφορικό δρόμο που οδηγούσε ίσια στη θάλασσα. Με την καρδιά του να χτυπάει δυνατά και γεμάτο χαρά, που είχε καταφέρει να ξεφύγει από τον σκυθρωπό Άνθρωπο Που Έστυβε Τα Πορτοκάλια Πέντε Πέντε (ΑΠΕΤΠΠΠ), έφτασε στο μικρό λιμανάκι και δίνοντας ένα σάλτο, πέταξε ανάμεσα στις βάρκες και τα κεφάλια των ψαράδων, βούτηξε στο κρύο νερό κι άρχισε να κολυμπάει σαν τρελό.

Σύντομα η στεριά χάθηκε από τα μάτια του και το μικρό πορτοκαλάκι βρέθηκε περιτριγυρισμένο από τον απέραντο ωκεανό, να κολυμπάει ολομόναχο ψηλά πάνω από τις απόκρημνες κορυφές των πανύψηλων υποβρύχιων οροσειρών. Κάτω από το στρογγυλό του σώμα περνούσαν βιαστικά και χάνονταν, κοπάδια μικρών αστραφτερών ψαριών και πολύχρωμες τσούχτρες που χόρευαν με τους ανέμους του βυθού. Κάθε τόσο, στο γαλήνιο σκοτεινό νερό, ξεχώριζε τις ράχες περαστικών σελαχιών, φαλαινών και σφυροκέφαλων καρχαριών.

Κολύμπησε ακούραστα όλη την ημέρα ώσπου η νύχτα ήρθε κι απλώθηκε πάνω από τη θάλασσα και τότε το μικρό πορτοκαλάκι σκέφτηκε να σταματήσει για λίγο να πάρει μιαν ανάσα, αλλά ήταν τότε ακριβώς που μια θυμωμένη θύελλα, μια καταιγίδα τρομερή, έφτασε τρέχοντας αλαφιασμένη και ξέσπασε ακριβώς από πάνω του ουρλιάζοντας κι εκτοξεύοντας δεξιά κι αριστερά βροντές, αστραπές και κατάρες τρομερές. Τα κύματα σηκώθηκαν γύρω του σα μαύρα βουνά κι ο αέρας κυλιόταν και σφύριζε ανάμεσά τους για ώρες. Το θαρραλέο πορτοκάλι βούλιαζε και πάλευε να βγει στην επιφάνεια και μετά βούλιαζε ξανά και ξανά πάλευε και αυτό συνεχίστηκε για όλη τη νύχτα σχεδόν, ή τουλάχιστον μέχρι που εξαντλημένο πια έχασε τις αισθήσεις του

… Και;

Τι και;

Και μετά;

Ε, περίμενε ντε να σκεφτώ… Λοιπόν:
Όταν άνοιξε τα μάτια του –ποιος ξέρει πόσες ώρες ή ακόμη και μέρες, μετά- ο ήλιος λαμπύριζε πάνω στο γαλαζοπράσινο ζεστό νερό και ένα απαλό κυματάκι το πήγαινε και το έφερνε και το έσερνε πάνω στη λευκή άμμο μιας απέραντης παραλίας. Άκουσε φωνές γύρω του και παιδικά γέλια και την επόμενη στιγμή ένα παιδικό χεράκι το είχε αρπάξει και το κουβαλούσε τρέχοντας και φωνάζοντας «Μαμά κοίτα τι βρήκα, κοίτα τι βρήκα μαμά!»

Η μαμά το πήρε στα χέρια της που μύριζαν αντηλιακή κρέμα και αφού το περιεργάστηκε λίγο είπε: «Πού στο καλό βρέθηκε το πορτοκάλι καλοκαιριάτικα;» και μετά έβγαλε ένα μικρό μαχαιράκι από την τσάντα της, το καθάρισε και το έδωσε στο παιδάκι -που ξέχασα να σου πω ότι ήταν κοριτσάκι- το οποίο το έφαγε αμέσως λέγοντας: «Μμμμ… τι ωραίο πορτοκάλι!»

.

.

……

[δέκα λεπτά αργότερα]

Θα σταματήσετε επιτέλους να γελάτε εσείς οι δύο εκεί μέσα;

Advertisements

20 thoughts on “μεταξύ ανδρών

  1. 但为什么您笑那里?(Φτου!!!κλικ κλικ κλακ τρρρρτ κλικ Άει στο διάλο πια κλικ κλικ κλακ κλικ τρρρτ Ωραία)
    Μα γιατί γελάγατε εσείς οι δύο εκεί μέσα;

  2. σε λι τσάν-ος, εκείνος το ξεκίνησε πρώτος με το που τελείωσε η ιστορία. Μετά άρχισα να γελάω κι εγώ και μετά μας έπιασε νευρικό. Έχω την εντύπωση ότι περίμενε να γίνει κάτι πιο εντυπωσιακό με την τύχη του μικρού πορτοκαλιού. Αιφνιδιάστηκε από το γεγονός ότι μετά από όλην αυτή την περιπέτεια απλά … φαγώθηκε.

    κκμ, σε τρόμαξα ε;

  3. Aυτό ήταν ένα παραμύθι για μεγάλους (και μικρούς). Φαντάζομαι γελάσατε λόγω του (μη παραμυθένιου) non-happy end. :)

  4. Kopoloso, πρόσεξε! Φοβάμαι φίλε μου ότι τώρα γελά, αλλά σε 3-4 χρόνια το «φιστίκι» σου θα σε παίρνει με τα πορτοκάλια, έτσι και δεν βάλεις την έμπνευσή σου σε ένα δρόμο ανεξάρτητο με αυτό της σωματικής κούρασης!

  5. Είδα πως είναι μικρή η ιστορία και είπα θα αντέξω. Αλλά μόλις έπεσα στη λίμνη των λέξεων πήγα να πνιγώ. Έτσι είναι οι μικρές ιστορίες; Δηλαδή ο Καπετάν Μιχάλης του Καζατζάκη είναι σχόλιο σε ποστ;

    Πάω να πάρω 2 υπογλώσσια και επανέρχομαι :)

  6. Εγώ γιατί έχω την εντύπωση ότι ένα ποτήρι πορτοκαλάδα χρειάζεται κατά μέσο όρο τρία πορτοκάλια; Μήπως ο τύπος έπινε πορτοκαλάδα σε κουβά;

  7. athanasia, ναι. γελούσαμε για να ξορκίσουμε το «κακό»

    νατασσΆκι, Γυναίκες! Πφφ!
    (παρ’ όλα αυτά, σας ευχαριστώ)

    mpampakis, κι εγώ έτσι λέω. Καλύτερα να σε καταπίνουν αμάσητο παρά να σε κάνουν γαργάρα.

    juanita, λες μεγαλώνοντας να αποζητάει σώνει και καλά το χάπυ εντ; Θα τον πάρω τότε πρώτος εγώ με τα πορτοκάλια.

  8. island, ε, τι να κάμωμε δηλαδή; Να το ράψωμε επειδή ο Καζαντζάκης δεν είχε adsl;!

    mamma, ο τύπος ήταν ΑΠΕΤΠΠΠ*!!!
    Αν τα έστυβε τρία τρία δε θα ήταν και τίποτα φοβερό.

    * Άνθρωπος Που Έστυβε Τα Πορτοκάλια Πέντε Πέντε

    x-ray, …
    (Γυναίκες! Πφφ! )

  9. Ακαλό, θα το υιοθετήσω σε θηλυκή εκδοχή -θα το φάει κοριτσάκι. Ελπίζω η κόρη μου να γελάσει, αν με πλακώσει στις φάπες το κρίμα στο λαιμό σας!
    (Μηπως να βάλω μήλο για να μην έχουμε θεματα κοπιράιτ; )

    :ΡΡΡ

  10. φτου, πρέπει να βρω αλλη εκδοχή και σε εσας κοριτσακι το εφαγε…
    μμμμ
    ναα το φάει γαιδουράκι;
    οχι να το φάει σπουργιτάκι
    καμηλοπαρδαλάκι
    αρειανάκι
    ζομπακι
    εφραιμ

    θελει σκεψη.

  11. @ nomad: Μπορεί να το φάει και ο πράσινος καμπουρογαμόσαυρος ο αμμώδης, άμα θέλετε.

    Πόσο είπαμε ότι είναι η κόρη σας;

  12. Δυο γυναικείες φιγούρες εμφανίστηκαν στην ιστορία (μικρό παιδάκι και μαμά) και η μία έσφαξε το πορτοκαλάκι και η άλλη το έφαγε…
    Τι να πείς…

    Καλημέρα σας…
    (Γυναίκες…)

  13. nomad, αντικαταστήστε το πορτοκάλι με λωτό, την παραλία με ταρσανά, το κοριτσάκι με αγοράκι και τη μαμά με μπαμπά.
    (προαιρετικά, μπορείτε να αντικαταστήσετε τη θύελλα με τυφώνα και την αντηλιακή κρέμα με λάδι μηχανής)
    Δερ γιου γκόου! Έτοιμη η βέρζιον για κοριτσάκια.

    spy, μην τρομάζετε τα κοριτσάκια!

    masterpcm, πολλά μπορεί να πει κανείς. Όπως πχ «…Πφφ!»
    (που το ξεχάσατε)
    (μετά από το «Γυναίκες…»)
    καλώς ήρθατε

  14. Πφφ, αλλά χωρίς το πφφ και το συνοδευτικό του, η ιστορία με τον ΑΠΕΤΠΠΠ θα ήταν φανταστική και όχι αλήθεια όπως τώρα.
    Αφήστε που δεν θα μαθαίνατε ποτέ ότι πράγματι, υπάρχουν «απόκρημνες κορυφές πανύψηλων υποβρύχιων οροσειρών» εκεί κάτω.
    Ε;

    :)

  15. χνούδι, σωστά τα λέτε. Πολλά θαυμαστά πράγματα είδαμε παρέα με τα πφφ!

    sadcharlotte, με συγχωρείτε. έτυχε να με πετύχετε σε στάση «κεφαλοκλείδωμα» κι έτσι άργησα να σας καλωσορίσω.
    Καλώς ήρθατε λοιπόν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s