μαζί

whale

Στο δρόμο για το σπίτι θα μας κατάπινε μια φάλαινα. Τα δόντια της θα ήταν σπίτια με μυτερές σκεπές και πολυκατοικίες σε σειρές. Με μαύρες καμινάδες. Στο στόμα της θα είχε ζέστη τροπική και μια πυκνή ζούγκλα θα σκέπαζε την αχανή της γλώσσα. Κυκλώπεια δένδρα θα έχωναν τις ρίζες τους στο μαλακό της κρέας. Στον απέραντο ουρανίσκο της θα ζευγάρωναν πολύχρωμα πουλιά. Και πεταλούδες.

Θα κατάπινε και τη βέσπα!

Μέσα στο σκοτεινό δάσος θα ανάβαμε τα φώτα τα μακρινά –πατ, πατ, πατ… Κορμοί, κρωγμοί, τριξίματα και βρυχηθμοί! Πάνω από τα κεφάλια μας θα μάλωναν οι τρελομαϊμούδες και θα αντηχούσαν οι τσιρίδες τους μέχρι τα πέρατα του στόματος.

Θ’ ακολουθούσαμε το μεγάλο ποτάμι μέχρι εκεί που τα νερά του χύνονται με πάταγο στα βάθη του οισοφάγου. Με γοργόνες, κονσέρβες και σάπιους κορμούς, μαζί θα βουτούσαμε όλοι σε μια σκοτεινή λίμνη. Θα μας τύλιγε το ζεστό νερό!

Τα κράνη μας θα είχαν και αναπνευστήρες!

Πρώτα θα στρίβαμε ψηλά προς το κεφάλι –πατ, πατ, πατ… Να δούμε τι ιδέες κατεβάζουν οι φάλαινες. Και πώς βλέπουν τα πράγματα… Γενικώς!

Θα κρυφοκοιτούσαμε για λίγο τον κόσμο μέσα από τα μάτια της και θα κρυφακούγαμε από τα αυτιά της. Μαζί μας θα ταξίδευαν φύκια μπλεγμένα στον καθρέφτη της βέσπας και οι σκέψεις της σα μικροσκοπικές σαπουνόφουσκες θα σκάζανε γύρω μας.

Στην καρδιά της θα βλέπαμε ποιον αγαπάει και στην κοιλιά της τι έφαγε για μεσημέρι. Ας πούμε, δρόμους κι αυτοκίνητα κι ολόκληρα αεροδρόμια μαζί με τα αεροπλάνα και όλους τους προορισμούς τους. Θα φορτώναμε τη βέσπα σ’ ένα … Μπόιιιιινγκ –πατ, πατ, πατ… και θα πετούσαμε από το στομάχι στο συκώτι θέση οικονομική μετ’ επιστροφής «Για λόγους αναψυχής, παρακαλώ!» κι απ’ το παράθυρο θα ρίχναμε ματιές από ψηλά πρώτα στη Λήμνο, μετά στην Ταϋλάνδη και τέλος στην πανέμορφη μικρή Ζουαζιλάνδη.

Κάποτε η φάλαινα κουρασμένη θα ξάπλωνε να κοιμηθεί -ποιος ξέρει τι όνειρο τεράστιο για να δει- και τότε εμείς –πατ, πατ πατ! Ευκαιρία! Θα βγαίναμε ωσάν πορδή φαλαινική -Πρρρρουτ!- μπροστά στου φούρνου τη γωνία.

Θα έκλεινες τα μάτια σου, τη μύτη και τα αυτιά γιατί αλλιώς, πώς στο καλό θα σε έπαιρνε ο ύπνος με τόσα γέλια τρανταχτά;

Θα σε σκέπαζα.

Θα σου χάιδευα τα μαλλιά… Σσσσσ…

.

Θα σε φιλούσα για καληνύχτα.

.


26 thoughts on “μαζί

  1. Θα το κλέψω,θα το τυπώσω και θα το κρεμάσω δίπλα στο προσκέφαλο της μικρής μου κόρης.Ευχαριστώ.

  2. Ωραία ιστορία. Μα γιατί η κυρία Magica σας αποκαλεί SD? Εγώ περισσότερο θα έλεγα πως ανήκετε στα Duo Pro, ξέρετε τώρα η σειρά magic gate…

  3. κκμ, μία το τόλμησε (εντάξει, δεν ήταν δα και φάλαινα!) και είχε να το λέει μετά, ότι όσο ήμουνα μέσα (εννιά μόλις μήνες- σιγά το μπιγκ ντηλ δηλαδή), της είχα φάει τα συκώτια!

    mamma, και παιδιά.
    (τι ευτυχία που υπάρχουν, ήθελα να πω)

    σελιτσάνος, :-) (με συγκινείτε. προσέξτε μόνο να μην τυπώσετε κατά λάθος τίποτα άλλο από εδώ μέσα)

    kleine wolke, παστίτσιο είπατε;
    (πού είστε; έρχομαι να σας πάρω)

    spy, … και μετά έρχομαι για εσάς (τυχερή μου μέρα σήμερα, θα γίνω παππούς – θα φάω και παστίτσιο, θα φάω και χαλβά! :-) )

    magica μου, αν ήμουν SD ξέρεις πόσα πράγματα θα ήθελα ν’ αλλάξω στην πραγματικότητα γύρω τους; Δεν είμαι όμως. Και το μόνο που μου μένει είναι να παλεύω με φάλαινες.

    ., ελάτε τώρα, με υπερεκτιμάτε. Κασέτα VHS ίσως. (και μάλιστα μασημένη και μερικώς απομαγνητισμένη :-) )

    ε, καλημέρα αγαπητή ε,
    αυτά τα παιδιά σας είναι πολύ τυχερά

  4. Με καταστρέψατε.
    Το διάβασα εχτές το βράδυ πριν την καληνύχτα και τώρα πρέπει να τρέχω να βρίσκω φάλαινες… :)

  5. Να σας στείλω εγώ κάνα δυο να ‘χετε.
    Εδώ τις έχουμε μπόλικες.
    Να, εχθές το βράδυ π.χ., εκεί που καθόμασταν στο τραπέζι και τρώγαμε, πέρασε μία έξω από το παράθυρο κι έφαγε το φεγγάρι.

  6. Δικό σας είναι το φεγγάρι,που ξέρασε μια φάλαινα στον κήπο μου;
    (Εντάξει θα σας το στείλω πίσω με τον ροζ ελέφαντα του Spy,αλλά άλλη φορά να είστε πιο προσεκτικός με τα πράγματά σας!).

  7. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » η δαγκωμένη πανσέληνος

  8. Είναι πανέμορφο :)

    (το έχω ξαναπεί και στη Μαριλένα αυτό, αλλά αν δεν έχετε διαβάσει τα Κρεβατοποιηματάκια της Πλαθ, θα σας αρέσουν πολύ νομίζω)

    Καλό σας βράδυ. Σας φιλούμε για καληνύχτα. :)

  9. Κι εμείς της μάθαμε ένα τραγουδιστό ευχαριστώ να έρθει να σας πει. Όλο το βράδυ μας πήρε, μπούχτισε η καημένη κάποια στιγμή και άρχισε να φυσάει και να ξεφυσάει. Τότε ξαφνικά από το ρουθούνι της πετάχτηκε το φεγγάρι που είχε καταπιεί. Φύσηξε κι άλλο πολύ, δυνατός αέρας σηκώθηκε κι εκείνο πήγε και σκάλωσε σε ένα συννεφάκι. Τώρα που σας τα γράφω αυτά, ταξιδεύουν μαζί για εκεί.

    http://www.zshare.net/audio/51245623e785bf1b/

  10. Μια θέση και για μένα στη βέσπα σας παρακαλώ…

    Τα σέβη μου μπρούμυτα (με τα ρισπεκτς του island) κι ανάσκελα για να κοιτούν τ αστέρια.

    Η τρελή του χωριού

  11. holly, περίεργο να το λέτε αυτό, εδώ όπου εξειδικευόμαστε κυρίως στα ανοσιουργήματα.
    (θενκς όμως)

    σελιτσάνος, σας ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω να το βγάλατε καμιά φωτοτυπία πριν το στείλετε πίσω.
    Τη φάλαινα την πιάσατε ή σας ξέφυγε;

    butterfly, :-)
    (δεν τα έχω διαβάσει. θα το κάνω όμως με την πρώτη ευκαιρία. Ευχαριστώ για την πρόταση)
    (ποια είναι η Μαριλένα; )
    Σας φιλούμε για καλημέρα.

    χνούδι, αχα! Ώστε βρέθηκε τελικά η καλλίφωνη φάλαινα που ξερνάει φεγγάρια! Να ‘στε καλά που την συμμαζέψατε.

    island, έχετε δίκιο. Ευτυχώς. Φαντάζεστε να περνούσαμε όλη μας τη μέρα διαφωνώντας για την ικανότητα της φάλαινας να πετάει ή να καταπίνει αεροδρόμια και φεγγάρια; Τι χαμένος χρόνος θα ήταν αυτός…

    trelokampero, είστε ευπρόσδεκτη στη βέσπα μας.
    Καλώς ήρθατε.

  12. Παράθεμα: Για ένα παιδί — ροη σταχυολόγων

  13. Άραγε ο Ιωνάς πέρναγε τόσο καλά μες την κοιλιά του κήτους της θαλάσσης;
    Τρομερά ζώα οι φάλαινες.Και παρεξηγημένα.Είναι απίστευτο τί εκπλήξεις κρύβουν! Θα ψάξω να διαβάσω το Μόμπυ Ντικ. Αν είναι να δω ποτέ τέτοιο όνειρο,μακάρι να μην με ξυπνήσει ποτέ κανένας Αχαμπ…μεγάλο ρισπέκτ (πατ-πατ-πατ).

  14. butterfly, αργώ λίγο, αλλά εντάξει, τώρα το ‘πιασα! :-)

    ou ming, πολύ ευχαρίστως αλλά οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι παίρνετε μεγάλο ρίσκο διότι ο παππούς γαργαλάει το φαλαινάκι δυο με τρεις φορές το χρόνο, ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό ακονίζει μαχαίρια και γρασάρει αλυσοπρίονα.

    vermillion, να ‘στε καλά. Καλώς ήρθατε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s