με τα πόδια

Την Κυριακή πήγα σ’ ένα πάρτι.

Παιδικό.

Μια κοπέλα που έβαφε τα πρόσωπα των παιδιών, ζωγράφισε και στο δικό μου ένα μαύρο μουστάκι λεπτό και τσιγκελωτό σαν του ντ’ Αρτανιάν. Με το μυαλό μου έφτιαξα ένα καπέλο μεγάλο και κυματιστό και το φόρεσα όπως πρέπει, δηλαδή λίγο στραβά. Είχα ξίφος και μπότες ανύπαρκτες και μια πορφυρή μπέρτα ν’ ανεμίζει πίσω από την πλάτη μου. Τα παιδιά με κοίταζαν με θαυμασμό καθώς κατέβαζα το ένα ζαμπονοκασεροπιτάκι μετά το άλλο.

Ήμουν δεινός ξιφομάχος: Αφοσιωμένος σωματοφύλακας και ατρόμητος προστάτης της πριγκίπισσας και κανείς δεν τολμούσε να μου απευθύνει το λόγο, από τη μια γιατί έτρωγα συνοφρυωμένος και από τη άλλη γιατί το καπέλο μου είχε στην άκρη του καρφωμένο ένα τεράστιο πλουμιστό φτερό.Ήταν το ένα από τα τρία φτερά που έφερε στο λοφίο του το βδελυρό ανθρωποφάγο πουλί Κα-ουαλε-κεε-ιιιι.

Και όλοι ήξεραν τι σήμαινε αυτό.

Ήπια ένα πράσινο τσάι και μετά παρήγγειλα και δεύτερο. Ένα επιφώνημα θαυμασμού ακούστηκε από τα στόματα των παιδιών καθώς έγνεφα στη σερβιτόρα και της έλεγα επί λέξει: «Μπορώ να έχω λίγη ζάχαρη κι ένα κουταλάκι παρακαλώ;»

Αφού τελείωσαν και τα σπανακοτυροπιτάκια, σηκώθηκα και χοροπήδησα για λίγο στο τραμπολίνο. Μετά ήπια μια μπύρα. Γύρω στις οκτώ τραγουδήσαμε όλοι μαζί το «να ζήσεις κλπ κλπ» και χαρήκαμε. Έπειτα το τραγουδήσαμε άλλες δύο φορές. Κάποιοι έβγαζαν και φωτογραφίες. Μου φάνηκε περίεργο που το καπέλο με το πλουμιστό φτερό δε φαινόταν σε καμία απ’ αυτές.

Φάγαμε τούρτα σοκολάτα με φράουλες. Ήταν πολύ νόστιμη κι έτσι ζήτησα να μου κρατήσουν κι ένα κομμάτι για το άλογο που με περίμενε απ’ έξω.

Ήμουν έτοιμος να φύγω όταν κάποιος μου είπε ότι έχω σαντιγί στα χείλια μου. Πήρα μια χαρτοπετσέτα για να σκουπιστώ και τότε, χωρίς να το θέλω, μαζί με τη σαντιγί σκούπισα και το μαύρο μου ζωγραφιστό μουστάκι. Αμέσως το πλουμιστό φτερό χάθηκε. Και μαζί του χάθηκαν και το καπέλο, οι μπότες, η μπέρτα η πορφυρή και το ξίφος. Χαιρέτισα βιαστικά και βγήκα έξω στο δρόμο, αλλά αλίμονο -το άλογο είχε εξαφανιστεί κι αυτό.

Κι έτσι, χώθηκα στο γιακά του παλτού και γύρισα στο σπίτι με τα πόδια.

24 thoughts on “με τα πόδια

  1. φανταζομαι τι θ ακουσατε στο σπιτι επειδη με αυτα και με εκεινα ξεχασατε το παιδι σας στο παρτι.

    δινετε μαθηματα αγαπητε.μακαρι να σκεφτομουν σαν εσας.

    εγω στα παιδικα παρτι αφου φαω ολα τα κασεροπιτακια πεφτω σε βαρια καταθλιψη και μετα γυριζουμε (βλεπετε,δεν ξεχναω τα παιδια μου :) εγω κουρασμενη, αυτα ευχαριστημενα, σπιτι.

  2. ..καλύτερα ετσι – τουλάχιστον περπατήσατε ,διαφορετικά θα είχατε όλο το βράδυ δυσπεψία..
    Με τόσο ξεκοίλιασμα ( συγνωμιζέν δηλαδής) αλλά ξεπατώσατε όλον τον παιδικό μπουφέ – δεν αφήσατε ζαμπονοκασεροπιτάκι για σπανακοτυροπιτάκι…
    Και είμαι και βεβαία ότι και το κομμάτι τούρτας σοκολάτας και αυτό…είναι πια παρελθόν !
    *Γουστάρω τρελά το τραμπολίνο,αλλά θα ντρεπόμουνα να ανέβω – μπράβο σας!

  3. @ K.K.Moίρης, Αν το ξύριζε καλά θα ήταν. Αυτός μπορεί και το εξαφανίζει με μια χαρτοπετσέτα. Ελπίζω να μην τον μάλωσε ο γιός όταν επέστρεψε στο σπίτι. Αν κατάλαβα καλά μόνος του πήγε. :)

  4. Και την άλλη μέρα ήρθε η πριγκίπισσα,με όλη τη συνοδεία της,κρατώντας ένα μεγάλο πλουμιστό φτερό από Κα-ουαλε-κεε-ιιιι,ψάχνοντας να βρει σε ποιανού το καπέλο κάνει.

  5. Μήπως έχει βγει χαρτοπετσέτα που να κάνει απαλό κούρεμα στο μούσι; Με ενδιαφέρει βλέπετε.

    Πάντως πρέπει να ήσασταν η ψυχή του πάρτυ. Αν όλα αυτά τα διηγιόσασταν στα παιδάκια θα σας είχαν κάνει ίνδαλμα. Μεγαλύτερο και από του Ψωμιάδη.

  6. Κατάλαβα … Όλη την Κυριακή , λαγοκοιμόσασταν μπροστά στην τηλεόραση , ώσπου κάποιος επιτέλους σας ξύπνησε και αποφασίσατε να βγείτε νυχτιάτικα εξω για τσιγάρα … Με τα πόδια …
    Παλτό με σηκωμένο γιακά ;…. Μα τόσο πολύ κρύωσε ο καιρός στο μέρος που ζείτε ;

  7. ε, τα πήρα! Για την ακρίβεια, τα είχα όλο το απόγευμα στις τσέπες μου και -απορροφημένος από τα σπανακοτυροπιτάκια- είχα ξεχάσει να τα βγάλω.
    (αν συναντηθούμε ποτέ σε παιδικό πάρτι, να ξέρετε ότι θα μαλώσουμε για τα κασεροπιτάκια)

    anna3, κι εγώ ντρέπομαι. Αν δεν ήμουν ντυμένος ντ’ Αρτανιάν, σιγά μην ανέβαινα.

    κκμ, κι εγώ ρε γαμώτο. κι ας μην έχεις μουστάκι.
    Σπήκινγκ αμπάουτ γούμεν όμως, μερικές φορές σκέφτομαι πως μάλλον πρόκειται περί θαύματος το ότι βρήκα κάποια να με ανέχεται όπως είμαι.
    (χωρίς μουστάκι και μ’ αυτόν τον πολτό αντί για μυαλό, εννοώ)
    Πότε θα πάμε Αυγό;

    ., ο γιος είχε κι αυτός ένα μουστάκι και μάλιστα μεγαλύτερο από το δικό μου. Δεν ξέρω ποιος και πότε χώθηκε στην τσέπη μου και του το ζωγράφισε. Μάλλον την ώρα που χοροπηδούσα στο τραμπολίνο.

  8. σελιτσάνος, … κι ο κάτοχος του σωστού καπέλου θα κέρδιζε ένα κιλό ζεστά ζαμπονοκασεροπιτάκια κάθε μέρα για το υπόλοιπο της ζωής του.

    island, δεν ξέρω αγαπητέ. Αυτή που μου δώσανε (η χαρτοπετσέτα) είχε πάνω την ωραία κοιμωμένη και τα πήρε όλα κόντρα. Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω τον Peter Pan.
    Τρώει κι ο Ψωμιάδης ζαμπονοκασεροπιτάκια;

    spy, δεν είστε καλά προπονημένος. Σε κανένα χρόνο από τώρα (όταν θα έχετε πια ξεκινήσει τα εντατικά μαθήματα) ελάτε να το ξανασυζητήσουμε.

    german, μη μου πείτε ότι σας έδιωχνε κι εσάς ο μπαμπάς σας από το τραμπολίνο για να κάνει εκείνος…!

    silia, εντάξει, τόσο κρύο δεν είχε- αλλά όλα τ’ άλλα είναι αλήθεια.

  9. αν ήμουν γυναίκα θα σ έπαιρνα πάντως ,όσο είναι φρέσκος ακόμη ο πουρές
    (δεν είμεθα ομοφοβικοί, μπορούμε να δηλώνουμε ευθαρσώς τις προτιμήσεις μας)

    Αβγό ; για ποστ ή για εκγύμναση μηρών και γλουτιαίων ;

  10. Μα γιατί δεν θυμάμαι έστω ένα παιδικό πάρτυ;
    Και ο καιρός για να αρχίσω να ξαναπηγαίνω αργεί..
    Καλημέρες!

  11. serifaki, κι εγώ τα μόνα παιδικά πάρτι που θυμάμαι είναι αυτά που έχω πάει ως ενήλικας.
    καλημέρα και σε σας

    κκμ, εννοείς ότι ξεράθηκε ο πουρές;

  12. @Κ.Κ.Μοίρης

    «ωριμάσαμε πια»

    Αν δεν μ΄αφήσετε να σας ζουλήξω,να δω αν μαλακώσατε,δεν σας πιστεύω.

  13. Μπορώ να έχω ένα λίγο από το καπέλο, τις μπότες, την μπέρτα την πορφυρή και το ξίφος σας ; Θα σας τα επιστρέψω αμέσως μόλις το ρολόι δείξει 12:01.

  14. Θα το διαβάσω αύριο βράδυ σε μερικούς ανθρώπους που αγαπάνε το ίδιο με εμένα, με εσάς, καπέλα με πλουμιστά φτερά που εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Σας ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s