απέθαντα στον κατήφορο

Τρία απ’ αυτά κατηφόριζαν τώρα προς το μέρος μου, τρεκλίζοντας και παραπατώντας σα ξεχαρβαλωμένες καρέκλες. Κάθε τόσο γλιστρούσαν στο αίμα που είχε στο μεταξύ πλημμυρίσει το δρόμο και σωριάζονταν πλατσουρίζοντας σε μια σούπα από ξεσκισμένα ανθρώπινα μέλη, θρυμματισμένα κόκκαλα και γυαλιστερές μπάλες από μπερδεμένα έντερα. Τσουλούσαν τότε μερικά μέτρα παρακάτω -μέχρι να καταφέρουν να γαντζωθούν από καμιά κολώνα ή κανένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο- και μετά σηκώνονταν ξανά, μουγκρίζοντας και βλαστημώντας σε μια ακατανόητη γλώσσα (ουαααάργκ… ουαααάργκ…) για να ξεχυθούν ξανά με περισσότερη λύσσα στην κατηφόρα. Τα γαμημένα.

Έσφιξα το όπλο στην τσέπη του παλτού. Τα «γαμημένα» ήταν τρία. Μπροστά τρέκλιζε ένας κοντόχοντρος και σπυριάρης πιτσιρίκος κραδαίνοντας στο δεξί του χέρι μια μισοφαγωμένη ανθρώπινη γάμπα. Ήταν μια ωραία γάμπα. Γυναικεία. Κάθε τόσο την έφερνε στο στόμα του κι έκοβε με τα δόντια του μικρά κομμάτια, τα οποία κατάπινε κατά τα φαινόμενα αμάσητα. Μετά τη σήκωνε ψηλά και την κουνούσε απειλητικά προς το μέρος μου, διαγράφοντας μεγάλους κύκλους στον αέρα σαν να ζυγιάζει κάποιο πρωτόγονο όπλο. Κομψό όπλο. Με ωραίο λεπτό αστράγαλο, καμπυλωτό πέλμα και τρία στρουμπουλά δαχτυλάκια στην άκρη του. Τα άλλα δύο προφανώς τα είχε φάει ο σπυριάρης.

Ο δεύτερος γαμημένος ακολουθούσε λίγο πιο πίσω και ήταν ένας άντρας που, στην παρούσα φάση, έμοιαζε περισσότερο με μασημένη οδοντογλυφίδα. Ήταν ψηλός κι αδύνατος και είχε ένα πόδι. Το άλλο έλειπε από τη μέση του μηρού και κάτω, ενώ όσο από αυτό βρισκόταν ακόμα στη θέση του, ήταν τελείως πολτοποιημένο και κρεμόταν έτσι απλά, σα σκισμένη τσέπη, μαζί με τα ματωμένα κουρέλια του παντελονιού του. Η κατάσταση αυτή, δεν έδειχνε να τον απασχολεί ιδιαίτερα, πέρα από το γεγονός ότι ήταν αναγκασμένος να κινείται -εδώ και ποιος ξέρει πόσες ώρες- χοροπηδώντας αδιάκοπα στο γερό του πόδι, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλός του να έχει περιέλθει σε μια κατάσταση απόλυτης νιρβάνας, να έχει δηλαδή μεταβληθεί σε ημιαφρώδη ροζ πουρέ ο οποίος έρεε απ’ τ’ αυτιά και τη μύτη του. Σε μια στιγμή μάλιστα, μετά από ένα ακόμη δυνατό επιτόπιο άλμα, το δεξί του μάτι αποκολλήθηκε και βρέθηκε να κρέμεται από το οπτικό νεύρο, δίπλα στη μύτη του. Ο γαμημένος έπιασε τον γυαλιστερό βολβό και τον έχωσε με μια βιαστική κίνηση στο στόμα του. Καθώς μασούσε χοροπηδώντας, ο ημιαφρώδης ροζ πουρές άρχισε να ρέει και από την κενή του κόγχη. Επιπλέον, είχε και μια στύση διακοσίων είκοσι τεσσάρων κυβικών εκατοστών μίνιμουμ. Όχι πολτοποιημένη.

Ο τρίτος και τελευταίος γαμημένος ήταν η κυρία Ευγενία. Η κυρία Ευγενία ήταν μια μικροκαμωμένη χήρα καθηγητού, που έμενε μόνη στο ημι-υπόγειο της διπλανής οικοδομής. Υπέφερε από δισκοπάθεια, νευραλγία του τριδύμου, και μοναξιά. Ήταν και δυσκοίλια. Όταν, κάθε Κυριακή, η κυρία Ευγενία μαγείρευε κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες, όλη η γειτονιά περνούσε από το μισοθαμμένο παράθυρό της κι έσκυβε να πάρει μια λιχουδιά. Η κυρία Ευγενία πηγαινοερχόταν χαρούμενη στην κουζίνα σερβίροντας πρόθυμα, σ’ ένα μικρό πιατάκι του καφέ, από μια μπουκιά κοτόπουλο και μια-δυο λεμονάτες πατατούλες στον καθένα. Όταν το ταψί άδειαζε κι όλοι πια είχαν πάρει το μερίδιό τους, έκλεινε το παράθυρο, έβγαζε το πιατάκι που είχε κρατήσει για ‘κείνην κι έτρωγε σιωπηλή στην άκρη του τραπεζιού. Ύστερα, αποσυρόταν για το υπόλοιπο της ημέρας στην ανήλιαγη τουαλέτα της, όπου εκτελούσε περίτεχνες πρωκτικές συσπάσεις με απώτερο σκοπό την ανακούφιση των εντέρων της. Αυτό έλεγε το πρόγραμμα μέχρι εχθές. Σήμερα τα έντερα της κυρίας Ευτυχίας κρέμονταν σαν ξηλωμένο πουλόβερ από μια τεράστια τρύπα στην κοιλιά της. Καθώς βάδιζε (ουααάργκ… ουααάργκ…) αυτά τυλίγονταν και γίνονταν ένα κουβάρι γύρω απ’ τα αδύναμα πόδια της κι εκείνη τα έσερνε και τα πατούσε και στο τέλος μπουρδουκλωνόταν και θα είχε πέσει σίγουρα άπειρες φορές αν –από ένστικτο- δεν είχε γραπωμένη σφιχτά στα ρυτιδιασμένα χεράκια της την διακοσίων είκοσι τεσσάρων κυβικών εκατοστών –όχι πολτοποιημένη- στύση του ανθρώπου-οδοντογλυφίδα.

Γαμημένα απέθαντα!

Κρατούσα το όπλο μου και περίμενα κρυμμένος πίσω από το κουφάρι μιας διαμελισμένης αγελάδας. Χρησιμοποιούσα για παραλλαγή τα εντόσθια του νεκρού ζώου – τα οποία είχα τυλίξει γύρω από το σώμα μου, ενώ πάνω στο κεφάλι μου είχα στερεώσει το βάρους πεντέμισι κιλών συκώτι. Αίμα έτρεχε μέσα στ’ αυτιά μου και πίσω στην πλάτη μου. Είχα και λίγη στύση. Όχι πολλή… «Ελαφρώς πολτοποιημένη», θα έλεγα.

Ο ουρανός πίσω μου έμοιαζε με ξεκοιλιασμένο πρόβατο και τότε πετάχτηκα μπροστά τους ουρλιάζοντας, ενώ απ’ τα φύλλα των δέντρων έσταζε χολή και αίμα.

20 thoughts on “απέθαντα στον κατήφορο

  1. Και μετα;Και μετα;!!!
    Μη μας το κόβετε στο καλύτερο!!!!

    (Αν μάθω ότι αυτά που μας περιγράφετε είναι ψέμματα θα γίνει της π….ς).

  2. υπέροχο !

    κι άλλα γαμημένα, βέβαια, κυκλοφορούν ανάμεσά μας με περίτεχνες μεταμφιέσεις όπου η γλυκιά ξελογιάστρα νύχτα τα καλεί να αποκαλυφθούν…

    και τότε…οι ιστορίες παίρνουν νόημα.

    :)

    φιλιά βρόχινα…

  3. mamma, η τελευταία φορά που διάβασα King ήταν πέρσι το καλοκαίρι, ξαπλωμένος στο ευήλιο δωμάτιο περιφερειακού νοσοκομείου όπου λίγο έλειψε να αφήσω φεύγοντας το συκώτι μου, σε μορφή πουρέ.
    (…δεν έφταιγε φυσικά ο Cujo γι’ αυτό)

    ., κι εσείς της …σχολής; :-)

    απατεώνες, μπα… μην το λέτε. Όταν κοιμάμαι βλέπω τη Χάιντι (ξέρετε, εκείνη που κάνει «…παρέα με την ασπρού-ουλα».

    σελιτσάνος, θέλετε κι άλλο; Στα δύο, έχει κι ένα δώρο ξέρετε. Κι επιστροφές δε δεχόμαστε.
    (αν δε με πιστεύετε μπορείτε να ρωτήσετε τον κκμ. Κι εκείνος σε κατηφόρα μένει.)

  4. nomad, δεν έχουμε σούπερ μάρκετ στη γειτονιά. Μόνο μίνι.
    Βολεύεστε με κομμωτήριο;

    νεράιδα της βροχής, «υπέροχο !» ;;;
    Περίεργο γούστο έχετε για νεράιδα!

    (καλώς ήρθατε πάντως. λίγη βροχούλα τη χρειαζόμαστε εδώ. Και μέσα και έξω.)

    x-ray, έτσι είναι η ζωή μετά θάνατον

    κκμ, ναι. και συγκεκριμένα, …της τουαλέτας της σχολής.

  5. είναι η ματιά που βλέπει κανείς τα πράγματα για να τα χαρακτηρίζει. κι η δική μου ας πούμε πως είναι διεισδυτική…σαν τη βροχή ένα πράμα. υπέροχο, από πολλές απόψεις λοιπόν. και ναι, έχω περίεργα γούστα για νεράιδα :)

    φιλιά βρόχινα…

  6. Μόλις κάλεσα εταιρία απολυμάνσεων να καθαρίσει το σπίτι από τα αίματα. Μόλις γίνει αυτό θα επιστρέψω στο κανονικό σχόλιο…

  7. Αν ο ουρανός ήταν γαλάζιος και έπαιζε χαζοχαρούμενη παιδική τσιχλομουσική και τα γαμημένα απέθαντα ήταν λαχανί,ροζ και μώβ θα ήταν ταινία resident evil featuring happy tree friends.
    Αν έκανα σοβαρό σχόλιο θα περιείχε τη λέξη στύση πολλές φορές,τη λέξη μπρρρρρ επίσης, τη Μίλα Γιόβοβιτς μια, και τη φράση τα χέρια και τα πόδια μου ίδρωσαν και πάγωσαν απ’την τρομάρα και το κλιματιστικό.

    Καλό βράδυ! :)

  8. Τς, τς… Ω καιροί, ω ήθη!
    Βλέπω αναφορές στην Γιόβοβιτς και στον Κινγκ, και κανείς δεν θυμάται πλέον τον θρυλικό μπαρμπα-Ρομέρο;
    Μα, πού πάει αυτή η χώρα;
    [Χάσαμε και το κοτόπουλο… φτου, να πάρει…]

  9. νεράιδα της βροχής, σας ευχαριστώ (κι εσάς και τη ματιά σας) :-)

    spy, μην τρέφετε αυταπάτες. θα συνεχίσουμε με τα κύρια πιάτα μέχρι τελικής πτώσεως. Καλό χειμώνα.

    κκμ, αυτή κι αν ήταν απέθαντη εμπειρία! :-)

    island, πεταμένα λεφτά. Θα σας το λερώσω ξανά στο πι&φι. Περιμένετε τουλάχιστον να βγει ο Οκτώβρης… να τελειώσουν και τα χοιροσφάγια.

    kleine wolke, ακριβώς αυτά τα συμπτώματα που περιγράφετε ως «σοβαρό σχολίο», παρουσιάστηκαν και σε μένα, μόλις έβαλα στο στόμα μου την πρώτη κουταλιά από την κρέμα ούζου στην οποία αναφέρεται ο κκμ. Και με την ίδια ακριβώς σειρά!
    καλή εβδομάδα.

    aerosol, ο George είναι μια αιώνια λατρεία, αλλά -ο άτιμος- από τα σέβεντις και δώθε, έκανε τα πάντα για να τον ξεχάσουμε! Δε φταίει η χώρα. Το κοτόπουλο στέγνωσε.

    diastimata, :-)

  10. Αντίθετα.
    Ο ουρανός θα ήταν σαν ραμμένο πρόβατο. Το κοτόπουλο θα τρωγόταν ζωντανό κι η κυρία Ευγενία θα είχε διάρροια.
    Τα τρία γαμημένα απέθαντα θα ήταν μείον τρία.

    (ακόμα ψάχνω για το αντίθετο της αγελάδας)

    (νάις του σι γιου χίαρ, καναρούμπας)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s