ο Πουαρό σε αδιέξοδο

[…]

«Α βιαΐ με οιάε έθι;» λώηθε η Δέυ ου φάηκε να αλάδεαι. «Έεε μια έφλαθη θα α ε λυάθθε».

«Ίθωθ α θαθ λυάαι ιόλαθ, βιαΐ είαι υολεωέοθ α άω ελιέθ εέλβειεθ…».

«Όε ην ιθ άεε».

«Δυθυώθ δε ολώ α ιθ αοφύβω…».

Ον οίαθε βαθιά θα άϊα αι ον λώηθε.

«Ήωθ βλήαε αυή η βυαία;»

«Αθ ούε αλύελα, ωθ θέλω ου βλίθεαι».

«Ελή;»

«Εν εία έοιο λάβα».

«Όε, είαι δωαή;»

«Ούε αυό είαι».

«Αλλά ή ο έα λέει α θυβαίει ή ο άλλο».

«Εν είαι όθο αλά α λάβατα», έαε ο Ουαλό.

«Οΐδω ωθ εθείθ α άεε δύθολα».

«Αυό ου ο είαν ι άλλοι», είε ο Ουαλό.

Η Δέυν ααλίιαθε.

«Ι έαθα;» έαε. «Είαι ια όθο δεθή έλα αι εβώ θαφιά έϊωθα λυάδεθ…»

«Ελάε α ελαήθουμε λιβάκι», είε ο Ουαλό αι ηθ έδωθε ο έλι ου.

[…]

(από το “Μια σφαίρα στο κρανίο”, της Agatha Christie, εκδόσεις Λυχνάρι)

24 thoughts on “ο Πουαρό σε αδιέξοδο

  1. Χμ!Χμ!
    Εξελίσσεστε σε Άλαν Τούρινγκ (ή Τζον Νας τέλος πάντων).Ή προσπαθείτε ν’ αποδείξετε τη ματαιότητα της γλωσσικής σημειολογίας.Δεν ξέρω…

    (Τι μ….κίες κάθομαι και γράφω πρωί πρωί!Αν το δικό σας είναι βαρύ εγκεφαλικό το δικό μου τι είναι;!).

  2. Θηκώνω τα χέλια πθηλά… Αφτό δεν θέδει αποδόμηθη, αναδόμηθη θέδει, μήπωθ και καταδάβω τι δένε.

  3. κκμ, με τη σφαίρα;

    σελιτσάνος, δεν ξέρω. βρίσκομαι κι εγώ σε αδιέξοδο. Κάπου εδώ φαντάζομαι ότι ο Turing θα επιχειρούσε να μου αλλάξει το λειτουργικό. Αλλά θα τον δάγκωνα έτσι και τολμούσε…

    aerosol, λέτε στην πραγματικότητα να την λέγανε «Άγκασα»;

    athanasia, όχι αναδόμηθη τώλα!
    βυαία = γυναίκα
    βιαΐ = γιατί
    οΐδω = νομίζω
    (το «έλι» το ξέρετε… )

  4. κυριε κοπολοζο στην αρχη νομισα οτι χτυπησε η γραμματοσειρα.

    ολο αυτο μου θυμιζει ενα αγαπημενο βιβλιο. λεγεται «ασκησεις υφους» του raymond queneau
    αν δεν το ξερετε, να το διαβασετε οπωσδηποτε.

  5. ε, αστειεύεσθε;
    » […] Ήταν εκεί κι ένας αρκετά γελοίος νεαρός, όχι γιατί δεν κρατούσε ξιφολόγχη, αλλά γιατί, ενώ ακριβώς δεν κρατούσε, είχε το ύφος του ανθρώπου που κρατάει.» (σελ 17 «Αγώνες Λόγου» )

    Από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία (μαζί με τον συγγραφέα του)

  6. η σημειολογια των τριων τελευταιων σας ποστ με καθιστα ανικανη προς οποιονδηποτε σχολιασμο…

    ομως μια περι Αχιλλεα Κυριακιδη ο λογος, μου ηρθε στο μυαλο μια φραση του απο το βιβλιο του ‘Ο καθρεφτης του τυφλου’… που ισως και να ταιριαζει…
    «Μου επαναλαμβανετε, παρακαλω, την ερωτηση;»

  7. ε, μην τον ακούτε. πάλι θυμήθηκε φαίνεται, εκείνη τη θρυλική «κρέμα ούζου» που αναγκάστηκε κάποτε να φάει στο μπαλκόνι μου (όσα χρόνια κι αν περάσουν θα μου το «χτυπάει».
    Εσείς όμως μην ανησυχείτε. Είστε εκτός του ζαχαροπλαστικού μου βεληνεκούς και ως εκ τούτου δεν κινδυνεύετε καθόλου.

    βασιλική, φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει σημειολογία. Η ερώτηση του κυρίου Κυριακίδη είναι η μία και μοναδική σωστή απάντηση.

  8. Μια γρήγορη χειραψία, (ανάποδη, ξέρετε από την πίσω πλευρά της παλάμης) καθώς ο χρόνος δεν περισσεύει σήμερα. Άριστο το σημερινό ποστ.

  9. Και πώς να περισσέψει αλήθεια εκεί που έχουν φτάσει τα επιτόκια; Σας καταλαβαίνω απόλυτα. Κι εγώ με δανεικό πορεύομαι. Να ‘στε καλά.

  10. κΚοπολόζο, κ.ε

    http://www.multiforums.gr/art/viewthread.php?tid=1552#pid49794

    (ο «ανωνυμος» είναι ο υποφαινόμενος όταν ηταν επωνυμος εκεί πέρα, με το ιδιο νικνειμ που σας ταλαιπωρεί τώρα εδώ)

    Οσο για τον κ.Ηρακλή, νομίζω πως τα πράγματα είναι απλά και μπορεί να λύσει το αίνιγμα με τον εξής απλό τρ

  11. Κρίνω πως έχετε ανάγκη διακοπών έτσι κι αλλιώς.
    Τολμώ να πω πως θα μπορούσα να σας διαθέσω ένα μικρό σπιτάκι στο Καλό Λιβάδι δι ολιγοήμερον αποτοξινωτική θεραπεία.
    Φέρτε και το ποδήλατο.
    Α, είναι το μόνο παραταύτα κείμενο στο νετ που μπόρεσα να διαβάσω απνευστί!
    Πάω να μαζέψω τα δάκρυά μου από το μπρίκι …του καφέ. Συγκινήθηκα!
    Εγκεφαλικό ε;

  12. nomad, :=) μ’ άρεσε πολύ η μουσική υπόκρουση του «καρμικού».
    συμφωνώ με την εκτίμησή σας για την εξέλιξη της υπόθεσης. μάλιστα κατά τη γνώμη μου, ο κ. Ηρακλής, δεν έχει παρά να στραφεί πρωτίστως προς την αναζήτηση των χαμένων λογ

    krotkaya, ξεκινήσατε απ’ το τέλος, γι’ αυτό.

    dimitris-r, η πρόσκλησή σας με τιμά ιδιαιτέρως και προκειμένου να απολάμβανα έστω και λίγες ώρες τη συντροφιά σας, διόλου δε θα μ ένοιαζε -αν και με διαβεβαιώνετε περί του αντιθέτου- ακόμη κι αν το Λιβάδι ήτο Κακό ή το σπιτάκι μεγάλο.
    Δυστυχώς για μένα (ευτυχώς για το Λιβάδι) οι οικογενειακές διακοπές για φέτος έχουν ήδη προγραμματισθεί και τα ποταμόψαρα της παραδουνάβιας κεντροευρωπαϊκής πρωτεύουσας που πρόκειται να μας υποδεχθεί σε λιγότερο από ένα μήνα, έχουν ήδη προτάξει τους όρχεις των προς επιθεώρησιν.
    Σας ευχαριστώ όμως από καρδίας!
    (να τα προσέχετε τα δάκρυα στην κουζίνα. Εμένα μου ξέφυγε ένα τις προάλλες μέσα στο καυτό λάδι για τις πατάτες και λίγο έλειψε να καώ ζωντανός)

  13. Τουλάχιστον εγώ το παραδέχομαι: δε γράφω γιατί ΚΑΙ βαριέμαι ΚΑΙ ζεσταίνομαι.

    Δεν είστε καθόλου αξιοπρεπής, Κοπολόζε, τσ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s