Απολογισμοί ενός μεσήλικα V

Μέχρι τώρα έχω ζήσει 39 χρόνια 5 μήνες και 10 ημέρες.

Δηλαδή συνολικά:

(39 x 365) + (5 x 30) + 10 = 14.395 ημέρες

Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας αφαιρούμαι, βυθίζοντας -για μερικά δευτερόλεπτα κάθε φορά- το βλέμμα μου σε κάποιον από τους τοίχους που με περιβάλλουν.Καταγράφοντας για κάποιο χρονικό διάστημα συστηματικά το φαινόμενο, υπολόγισα ότι ο χρόνος που αναλώνω σ’ αυτό είναι 6 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο κάθε μέρα.
Μέχρι σήμερα δηλαδή έχω αφιερώσει στην παρατήρηση τοίχων συνολικά:

14.395 x [(6 x 60)+25] = 5.542.075 δευτερόλεπτα
 
δηλαδή

5.542.075 : 60 = 92.368 ώρες

δηλαδή

92.368 : 24 = 3848 ημέρες

δηλαδή συνολικά

3848 : 365 = 10,5 χρόνια

Οι περισσότεροι από αυτούς τους τοίχους ήταν άσπροι κι έτσι αναπόφευκτα σκέφτομαι ότι είναι σαν να έχω περάσει 10,5 χρόνια της ζωής μου μέσα σ’ ένα λευκό κελί.
Ίσως, αν καταφέρω ν’ αναπτύξω έναν αλγόριθμο για να μετατρέψω όλον αυτό τον χρόνο απλής «παρατήρησης» σε φυσική «πίεση», να μπορέσω κάποτε να γκρεμίσω έστω κι έναν απ’ αυτούς τους τοίχους με το βλέμμα μου και μόνο.

=====================================
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ UPDATE

=====================================

Προσοχή!
Το τελικό αποτέλεσμα είναι λάθος.

Το εντόπισε ο Σελιτσάνος και (πολύ ευγενικά) το επεσήμανε.
(δείτε τη σωστή λύση στα σχόλια)

=====================================

24 thoughts on “Απολογισμοί ενός μεσήλικα V

  1. Αν υπολόγισα σωστά σε 64,5 μέρες μάλλον ούτε τρύπα για ούπα δε θα καταφέρετε ν’ ανοίξετε…

    (Κι εγώ πάντα μισούσα τα μαθηματικά…).

  2. Θα σχολιάσω με βάση την εμπειρία μου στους αλγόριθμους (ε, όταν το κατέχεις το θέμα!!) ασχολούμαι εντατικά με αυτούς τουλάχιστον τα τελευταία εννιά χρόνια και δεν θέλω να μετρήσω πόσα δευτερόλεπτα. Κανείς αλγόριθμος δεν θα σας βοηθήσει να γκρεμίσετε τον τοίχο, ακόμα και αν ανακαλυφτεί, είμαι απολύτως σίγουρη ότι θα έχει τόσα σφάλματα που ο τοίχος θα πέσει με λάθος τρόπο (π.χ πάνω σας) …

  3. Για την ακρίβεια, 64,144444444444444444444… κ.Σελιτσάνε.

    κ.Κοπολόσο, οι υπολογισμοί σας ως μεσήλικα ήταν εσφαλμένοι.
    Αφήστε που οι τοίχοι είθισται να πέφτουν μόνοι τους.
    Να επιστρέψετε ως γέρων.

  4. σελιτσάνος, με σώσατε! Σοκαρισμένος από το (λανθασμένο) αριθμητικό αποτέλεσμα, ήμουν έτοιμος να καταπιώ τρία σακιά τσιμέντο σε σκόνη. Έχετε δίκιο. Θα το διορθώσω αμέσως και θα κρατήσω και το τσιμέντο. Σας ευχαριστώ.

    serifaki, με μια βαριοπούλα, λέτε να τα κατάφερνα καλύτερα;

  5. nomad, με μεγάλη χαρά πάντως παρατηρώ ότι όλοι οι μεσήλικες της παρέας άδραξαν τα κομπιουτεράκια! :-)

    kostis-b, καθόλου λίγες. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως θα ‘πρεπε τελικά να πάρω έστω πέντε κουταλιές της σούπας απ’ το τσιμέντο… έτσι, προληπτικά…

  6. Πάντως, εδώ που τα λέμε, το οδυνηρό λάθος στον υπολογισμό, αποτελεί ίσως από μόνο του ένα πειστήριο για το πώς η αντίληψη του χρόνου παραμορφώνεται καθώς ο άνθρωπος πορεύεται εντός του (χρόνου).
    Ή για το ότι αν και μεσήλικας δεν επαληθεύω ποτέ το αποτέλεσμα πριν πατήσω το κουμπί «δημοσίευση».

    Λέω να το αφήσω ως έχει με μία μόνο μικρή επισήμανση απλά και μόνο για να προφυλαχθεί ο μελλοντικός επισκέπτης του blog, ο αυριανός μεσήλικας.

  7. Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο να υπολογίσατε εσφαλμένα και την ηλικία σας και να είστε μόλις 14!!!

    :ΡΡΡΡ

    (Αυτό με την πααράλειψη επανελέγχου τόχω κι εγω, με αποτέλεσμα να γράφω σολοικισμούς, ανορθογραφίες, διπλά γραμματα κλπ, τα οποία μετά διορθώνω μόνο αν βγαζουν ματι. Αλλά έτσι βρίσκω πιο αυθόρμητο αυτό που κάνουμε. Διότι και λάθος που ήταν ο Υ-πολογισμός, ο Α-πολογισμός δεν ήταν λάθος. Αφήστε που σας νοιώθω εντελώς, με τη φδιαφορά ότι εγω κοιτάω το ταβάνι οπότε δεν τίθεται θέμα πτώσης -εύχομαι)

    :)+ :Ρ

  8. έχετε πάθει όλοι ένα κάτι με τις κατεδαφίσεις και τις ηλικίες

    θαρρείς κι αν δεν ξέρεις γρυ από στατική και μαθηματικά δεν μπορείς να διαβάσεις ένα ποστ

    τσ..τσ..τσ..

  9. Αν τόση είναι η ανάγκη σας να δείτε τον τοίχο σωριασμένο στα πόδια σας κομμάτια να σέρνεται τότε ναι δεν βλέπω αλλη λύση: Βαριοπούλα..

  10. Μα τι σας έπιασε τέλος πάντων!Τι έχει δλδ το λευκό κελί;Μια χαρά είναι!Άσπρο άσπρο και καθαρό σαν φρεσκοσιδερωμένο άσπρο πουκάμισο…

  11. Επίσης τωρα θα σπαμάρω ελαφρά ίσως, αλλα επειδή ως γνωστόν παρθενογέννεση δεν υπάρχει, για να δείτε πόσο κοινές σκέψεις βασανίζουν αγνώστους ανθρώπους μερικές φορές, ενας τρόπος διαχείρισης λευκών κελιών κ.Κοπολόσο, είναι κι ετούτος:

    http://www.multiforums.gr/humanity/viewthread.php?tid=209

    (δεν εχω αξίωση να διαβάσετε ολο το πονημα, μια ιδέα αρκεί. Ο «ανώνυμος» ημουν εγω όταν είχα νικνειμ κι εγραφα εκεί κάτι τετοιες παπαριές)

  12. Αρχίστε με ελαφρές ασκήσεις. Προσπαθείστε να λυγίσετε ένα κουταλάκι του γλυκού, π.χ. Όπως Γιούρι Γκέλερ.

    ==========

    Το βάζο με το γλυκό μην το κοιτάξετε. Αν καταφέρετε να το σπάσετε θα κάνετε τον τόπο χάλια.

  13. εγω παλι διαβασα το ποστ σας και ουτε μια στιγμη δεν αμφεβαλλα.μου φανηκαν ολα απολυτως σωστα.σας ευχομαι καλη επιτυχια στα γκεμισματα κι αν χρειαστειτε καποιον για μερεμετια, μη διστασετε.

  14. nomad, αποκλείεται. 22,7 ημέρες στο κελί δε θα είχαν κάνει ακόμη τόσο μεγάλη ζημιά.
    (κι εγώ κοιτάζω που και πού το ταβάνι… 22 δευτερόλεπτα την εβδομάδα συνολικά …Ίσα που αναβοσβήνω τη λάμπα)

    κκμ, δίκιο έχεις. Εδώ ο Blixa έχτισε ολόκληρη πολυκατοικία που εδώ και τριάντα χρόνια όλο γκρεμίζεται κι όλο εκεί είναι…

    serifaki, δεν ξέρω τελικά. Την είχα έτοιμη τη βαριοπούλα στα χέρια. Έτοιμος για γκρέμισμα: Μισόκλειστα μάτια, σηκωμένα μανίκια, σαλιωμένες παλάμες… αλλά το link του nomad, δυο σχόλια παρακάτω, με μπέρδεψε λίγο.

    σελιτσάνος, ακριβώς. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας.

    nomad, έχετε απόλυτο δίκιο. Το λευκό χαρτί κι εμένα με φέρνει σε αμηχανία. Σας ευχαριστώ για το λινκ.
    (Επιτρέψτε μου, μια κι αρχίσαμε να μιλάμε για λευκά κελιά, να σας προτείνω να δείτε άλλη μία διάστασή τους, εδώ)

    nina c, το ‘χω κάνει ήδη. Όχι όμως με κουτάλι. Με μαχαίρι και καρπούζι… Να μη σας περιγράψω όμως καλύτερα τι έγινε… Αρκεί να σας πω ότι μέσα σε μια ώρα, μέχρι κι η «φιλοζωική» μου κουβαλήθηκε στο σπίτι…

    ε, μου δίνετε κουράγιο να συνεχίσω τις παρατηρήσεις μου. Σας ευχαριστώ. Θα σας φωνάξω μόλις ρίξω τον τοίχο και βγω στον κήπο.

  15. αυτό που κάνετε στους τοίχους είναι αυτό που κάνει ο ζωγράφος όταν αντικρίζει την άδεια επιφάνεια πριν ξεκινήσει το έργο του και μην αρχίσετε τώρα φιλελευθερισμούς τύπου μα εγώ έτσι το βλέπω κλπ κλπ γιατί ξέρετε πως έχω δίκιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s