όταν ο kopoloso γύρισε στο σπίτι

Τι ειν΄ αυτό;

Κροκόδειλος.

Σε «φαΐ»;

Ε, τι; … Σε τσάντα;

Δεν αφήνεις τις εξυπνάδες;

Δεν αφήνεις αυτό το ύφος;

Ποιο ύφος;

Το της μάνας σου.

Το της ποιας;

Το της μάνας σου.

Το της δικιάς σου!

Σκατά!

Τι;

Την πήρες τη δικιά σου προχθές;

Φυσικά.

Εγώ την ξέχασα.

Εδώ ξέχασες εμένα.

Εσένα τι;

Με ξέχασες.

Τι ξέχασα ρε καλό μου; Να σε πάρω τηλέφωνο;

Κι εγώ μάνα είμαι ρε ακοινώνητε.

Δε σε ξέχασα. Σου πήρα κροκόδειλο.

Για τη γιορτή της μητέρας;

Ε, τι περίμενες; Τηλέφωνο;

Πέρσι στην πεθερούλα σου πήρες βουκαμβίλια.

Από πέρσι μέχρι φέτος ωρίμασα.

Είσαι σίγουρος;

Έτσι λέω.

Και πως τη μαγειρεύουν αυτή τη σαύρα;

Εύκολα.

Δηλαδή;

Λεπτομέρειες δεν ξέρω, αλλά εύκολα.

Με δουλεύεις; Αφού δεν ξέρεις γιατί το πήρες;

Τι γιατί ρε καλό μου; Ο άλλος τρία κιλά πατάτες… μπλε φορτώθηκε.

Ε, και;

Κι εγώ θα ‘φευγα έτσι, με άδεια χέρια;

Κι άμα έπαιρνε δηλαδή τρία κιλά πούτσες μπλε;

Είχαν τελειώσει. Αν το πιστεύεις όμως, με το ζόρι τον κράτησα να μην πάρει τρία κιλά αρχίδια με φλεβίτσες μπλε.

Καλύτερα τ’ αρχίδια.

Απ’ τις πατάτες;

Απ’ τον κροκόδειλο. Μ’ ένα αρχίδι στο χέρι μπορείς τουλάχιστον να ξεκινήσεις κάτι.

Με τρομάζεις.

Καλά κάνω. Πάρε τώρα τον φίλο σου και ρώτα τον τι να τον κάνω τον κροκόδειλο.

……………………………………

[ μνήμη – θέση 7 – call ]

Έλα.

Τι έγινε;

Blackfield I & ΙΙ.

Σ’ άρεσαν τελικά;

Πολύ καλοί.

Εμ… στα ‘λεγα.

Είδα και το shootem up!

Καλό ε;

Μούρλια. …Και το ρουμάνικο…

Με την έκτρωση;

Ψυχοπλακώθηκα.

Κι εγώ.

Δεν ήθελα να δω αιδοίο για τρεις μέρες.

«Αιδοίο»;

«Αιδοίο».

Μαλάκας, εντελώς. Εγώ για τρεις ώρες.

Λέω να δω κανένα Deodato γι’ αποθεραπεία.

Δες αν περισσεύει και τίποτα σε Lenzi.

ΟΚ.

Τα λέμε.

[ κλικ ]

……………………………………

Τι έγινε;

Τι να γίνει;

Έχει καμία συνταγή;

Τι συνταγή;

Για κροκόδειλο ρε καλό μου τι άλλο;

Α, ναι. Βεβαίως.

… Και;

Και… Αυγολέμονο!

Τι «αυγολέμονο»;

Κανονικό. Με αυγό και λεμόνι.

… Στον κροκόδειλο;

Και πέριξ αυτού υποθέτω.

Μαλακία μου φαίνεται.

Έτσι έλεγες και τότε που μαγείρεψα μαζί του την «Αστακομακαρονάδα με ταμπόν».

Ε, άδικο είχα; Ήθελα να ‘ξερα ποιος απ’ τους δυο σας είχε τότε τη φαεινή ιδέα να σπάσει όλα τα πόδια των αστακών και να βουλώσει μετά τις τρύπες με ταμπόν.

Δεν είδα κανέναν να παραπονιέται πάντως. Μάλιστα αν θυμάμαι καλά, στο τέλος όλοι έγλειφαν και τα δάχτυλά τους… Κι εσύ το ίδιο.

Ναι, και πιπιλούσαν τα ταμπόν που είχαν στο μεταξύ ρουφήξει όλο το ζουμί… Αξέχαστο τσιμπούσι…

Ήταν πολύ σέξι πάντως…

Στον κροκόδειλο βάζει ταμπόν;

Μόνο στον κοκκινιστόν.

Με ντομάτες;

Όχι, με ταμπόν.

…… Τι μαλάκες!

……………………………………

(αν ξεκινώντας από τη θέση επτά της μνήμης του σταθερού μου, ακολουθήσετε πιστά και υπογείως την τηλεφωνική γραμμή θα βρεθείτε εκτός απροόπτου, αντιμέτωποι μ’ αυτόν. Αποζημίωση δε δίνω.)

……………………………………

Advertisements

22 thoughts on “όταν ο kopoloso γύρισε στο σπίτι

  1. Μεσιέ, δεν ξέρω τι να πω. Σίγουρα ότι μου αρέσουν τρελά οι συζητήσεις σας. Θα το πείτε και στον κύριο κ.κ.μοίρη; (να μη γράφω τα ίδια και τα ίδια)

  2. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » όταν ο kopoloso συνάντησε τον K.K.Mοίρη (and vice versa)*

  3. Μια φορά μουγραψε η γυναίκα μια λίστα ψώνια, κι απο πανω εβαλε τίτλο Σουπερ Μαρκετ, αλλα έτσι:

    SM

    Επέστρεψα με μαστίγιο, λουράκι λαιμού και βαζελίνες. Κροκόδειλο δεν είχε.

  4. @Επιτέλους!!!! Ένα ποστ με φαγιά και -κυρίως- μαγειρέματα, στο οποίο μπορώ να εκφράσω άποψη!!!! Είμαι ενθουσιασμένη!

    Λοιπόν, αγαπητοί, ο κροκόδειλος γίνεται στη σχάρα, sans voir, όπως τα παϊδάκια. Το ξέρω, έχω φάει, και μάλιστα σε τόπο παραγωγής, στην Κούβα. Νιαμ νιαμ σας λέω! Το αυγολέμονο θα το χαλάσει το ερπετό.

    ———

    @Νομαδ, μμμμμμ…. όσο γνωριζόμαστε καλύτερα, τόσο σας βλέπω με άλλο μάτι… :P

  5. x-ray, μπορώ μόνο να σας υποσχεθώ ότι θα το συζητήσω μαζί του.

    mpampakis, εξαρτάται από τον αριθμό των ταμπόν που είσαι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσεις.
    Η κωλοχτύπα, είναι καλή για spanking (ε, τι… μόνο θα τρώμε; )

    ε, (… ώστε δεν ήμασταν τελικά μόνοι εκείνο το πρωινό… :-) )

    nomad, και πως τα μαγειρέψατε όλα αυτά;;;

    nina c, με γλίτωσες από μεγάλη δοκιμασία. Ήμουν έτοιμος ν’ απευθυνθώ στον καρβουνιάρη, με πολύ μεγάλες πιθανότητες, όπως μπορείς εύκολα να φανταστείς, να μου προτείνει να τον φάω ωμό (ή το πολύ πολύ «ψημένο στο αλάτι»). Είσαι πραγματική φίλη ρε! Θενκς.

    butterfly, ε, βέβαια… αλλιώς θα ‘κοβε το αυγολέμονο… (καλώς ήλθατε)

  6. Σε ελεγχόμενες δόσεις αυτό το «δε θα με περιμένει κανείς στο σπίτι» μπορεί να είναι ως και πολύ αναζωογονητικό.

    x2 ρε.

  7. Με παρεξηγήσατε και οι δύο αυτή τη φορά. (Εντάξει όχι πολύ.) Πάντως δεν ήταν παράπονο. Ήταν η διαπίστωση οτι τέτοια ψώνια, θα σήκωναν αναμφισβήτητα πολύ δούλεμα. Σαν αυτό που περιγράφεις. Τελικά, τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν με παρεξηγήσατε καθόλου…

    Πάντως hdd345f, και εδώ θα επιμείνω, το βλέμμα της Μάτζικας στο Αβαταρ δεν είναι περηφανοπαραπονεμένο. Είναι από περηφανοπερήφανο έως περηφανοσαγηνευτικό.

  8. @ Mds, Ωραία είναι εδώ που τα λέμε, στην αυλή του κυρίου Κοπολόζο. Σήμερα νοιώθω κάπως αγενής. Ούτε μια καλημέρα δεν του είπα.

    @ Kopoloso, Καλημέρα!

  9. Καλημέρα και σε σας :-)
    Δεν ήθελα να διακόψω την κουβέντα σας με την magica. Αυτό που είπατε για την σαγήνη και το κρυφό παράπονο μου άρεσε πολύ.

  10. kopoloso, όλο με πειράζεις. Φυσικά και δεν είπα εσάς ψώνια.
    Δεν διέκοψες την κουβέντα μας. Είναι πράγματι ωραία που τα λέμε εδώ στην αυλή σου. Κι ανώδυνα.

    Hdd345f, εσεις, δεν είστε ποτέ αγενής. Νομίζω επίσης οτι η διορατική σας μελαγχολία έχει την ιδιότητα να ξετρυπώνει το παράπονο όπου κι αν κρύβεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s