Ποια ζωή; Σε ποιο συρτάρι;

Ανοίγει το συρτάρι, κοπίδι, κόβει δυο φλέβες στο αριστερό χέρι. Φως που τρεμοσβήνει στα μάτια του, το δωμάτιο σα νεκρό κανάλι, μερικά γυμνά κλαδιά στο παράθυρο. Το περίμενε πιο γρήγορο αλλά δεν είναι. Γι’ αυτό σφίγγει τη λεπίδα στο χέρι και με μια τρυφερή κίνηση, κόβει την αρτηρία του λαιμού. Βυθίζεται τώρα στον υγρό καναπέ, σκοτεινός, ζεστός και κολλώδης. Ούτε μνήμες ούτε τίποτα. Μόνο μια εικόνα ακίνητη, περισσότερο μια ευχάριστη αίσθηση: στάση για κατούρημα, εκείνος πέντε χρονών, να κατουράει στην άκρη του δρόμου. Καθώς η κύστη του αδειάζει, ένα χωμάτινο αεράκι ζεσταίνει το στήθος του. Η γάμπα της μαμάς προεξέχει από την ανοιχτή πόρτα του αυτοκινήτου. Ο μπαμπάς όρθιος στην άλλη μεριά, το πουκάμισό του μούσκεμα στον ιδρώτα, να τεντώνεται. Λίγο πιο κάτω, ο δρόμος χάνεται πίσω από μια αμμουδερή πλαγιά. Κίτρινα ξυρισμένα χωράφια. Καταγάλανη θάλασσα στο βάθος. «Τώρα μάλιστα», σκέφτεται καθώς ακούει την καρδιά του να τρέχει και να χάνεται στο βάθος του διαδρόμου.

Advertisements

9 thoughts on “Ποια ζωή; Σε ποιο συρτάρι;

  1. Τα χειρότερα, μπορεί να ξεκινήσουν από ένα αθώο κατούρημα, ανάμεσα στο ιδρωμένο πουκάμισο του πατέρα και την μητρική γάμπα.

  2. @ .
    Σίγουρα, όλα από ‘κει ξεκινούν. Το καταλαβαίνω κι ‘γω, τώρα πια που σε κάθε στάση για κατούρημα βγαίνω απ’ τ’ αυτοκίνητο και τεντώνομαι για να ξεμουδιάσω.

    @ Κ.Κ.Μοίρη
    Καλά έκανες και το έθιξες το θέμα… Μα πώς μου διέφυγε αυτό;

    @ diastimata
    :-) Σας ευχαριστώ.

  3. stin proti anagnwsi frikara

    stin deuteri piga na grapsw ena sxolio toy tipou «den variese….ti ta thes….etsin’i zwi»

    meta tin triti anagnwsi arxizw na thelw ki allo

    alla panta tolega «in art don’t trust»
    ine goiteutiki i etera

  4. Διαβάζω ότι εγγράφετε συνδρομητάς, παρακαλώ ενημερώστε με για το τίμημα ισόβιας συνδρομής.
    Στην ανάγκη και χορηγός επικοινωνίας…

  5. @ holly
    Αυτό σκέφτηκα κι εγώ!

    @ dee
    Αυτό ακριβώς που περιγράφετε το είχα πάθει εγώ κάποτε με το σεξ.
    Την πρώτη φορά φρίκαρα, την δεύτερη σκέφτηκα «δε βαριέσαι, έτσι είναι η ζωή» και μετά την τρίτη ήθελα όλο κι άλλο κι άλλο…
    Σοβαρά τώρα, το ότι διαβάσατε τρεις φορές μια από τις ασυναρτησίες μου με συγκινεί. Σας ευχαριστώ πολύ.

    @ dimitris-r
    Εσείς, αγαπητέ dimitris, ανήκετε στα golden members πριν καν δημιουργηθεί αυτό το blog.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s