Φούγκα

 «Σε λατρεύω.»

Καθώς εκφερόταν το λα-, η γλώσσα της χτύπησε απαλά κάπου πίσω από τα δόντια. Μέσα της πιπίλισε τρυφερά ένα –τρ. Στο έπαιρνε πάντα εκείνη τη μικρή ανάσα, σα θραύσμα ουρανού, που χανόταν πάλι, μια στιγμή πριν, δαγκώνοντας απαλά το κάτω της χείλος, μεταγγίσει το κρυμμένο –β μέσα στ’ αυτί του –ένα –β που έρεε σαν παχύρρευστο υγρό στην ακουστική του σάλπιγγα και κουλουριαζόταν στο στομάχι του. Εκμαγείο νωθρότητας, ένιωθε τα μάτια του να λιώνουν, τον λαιμό του να πρήζεται. Εκείνη τελείωνε μ’ ένα –ω ακίνητο σα χείλη μισάνοιχτα κι εκείνος τότε γυρνούσε και το φιλούσε κι εκείνη ανταποκρινόταν. Και το –ω χανόταν –αλλά, τι λέω; Πώς γίνεται να χαθεί ένα –ω ακίνητο σαν χείλη; Και το –ω δεν χανόταν λοιπόν, μόνο άλλαζε: Σε άλλη ανάσα, σάλιο, γεύση από κραγιόν και πτυχώσεις τ’ ουρανίσκου στην άκρη της γλώσσας.

Και μετά παύση. Βλέμματα βυθισμένα στα τσαλακωμένα σεντόνια, το φθινόπωρο να γουργουρίζει κουλουριασμένο στην άκρη του κρεβατιού.

 ————

Η βροχή δε θα’ πρεπε να πέφτει εκείνη την ώρα, γιατί ανήγαγε την πραγματικότητα σε μια φθηνή μεταφορά.

Αλλά έπεφτε.

Advertisements

14 thoughts on “Φούγκα

  1. @ .
    Ε, αφού έπεφτε… :-)

    @ Κ.Κ.Μοίρης
    Όου γιες.
    Ζωρζ; Ποιος Ζωρζ; Ο Μπατάϊγ; Ο Stephanopoulos…;

    @ diastimata
    Δε μας έπιασε μόνο… Μας χτύπησε κιόλας!

    @ Λουΐζα Κορνάρου
    Εξαρτάται πώς θα το πείτε.
    Είναι απαίσια λέξη αλλά μερικοί άνθρωποι την προφέρουν υπέροχα.
    Μεταγγίζετε π.χ. κι εσείς το -β στο στομάχι του λατρεμένου σας;

  2. είναι απαίσια λέξη.
    τόσο που όταν μου ξέφυγε – κάποτε είχα την ελπίδα πως δεν ακούστηκε.

    και τώρα διαβάζω το κείμενό σας.
    και αναθεωρώ.

  3. Γράφετε εξίσου λατρεμένα κι όταν σιχαίνεστε το λατρεύω, όπως κι όταν το λατρεύετε, λατρεμένε μου!!!!!

    (όταν ξαναδιάβασα το λατρευτικό μου σχόλιο, με λάτρεψα!)

  4. @ Λουίζα,
    θενκς :-)
    Έπρεπε να το φανταστώ ότι εννοούσε αυτόν τον Ζωρζ.
    (Γιατί δεν χρησιμοποιείτε πλέον το shift+alt+W;)

    @ Κ.Κ.Μοίρη,
    Που να το φανταστώ ότι εννοούσες αυτόν τον Ζωρζ;!
    (έπεφτε όμως ράι θρου, έχεις δίκιο)

    @ holly
    Μην σκοτίζεστε. Έτσι κι αλλιώς και να την πει κανείς, οι περισσότεροι δεν την ακούνε: Την καταπίνουν.
    Καλώς ήλθατε :-)

    @ Νina C, λατρεία μου,
    Εσάς με πόσες κατραπακιές σας απώθησαν σήμερα (εχθές) τα ΜΑΤ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s