σελ. 123/περίοδοι 6,7,8

Δεν ήταν δύσκολη η επιλογή. Τη στιγμή που αντιλήφθηκα την ευγενική πρόσκληση του Μπαμπάκη μόλις είχα σηκώσει το κεφάλι μου απ’ αυτό. Το έχω εδώ και μισό χρόνο περίπου δίπλα στον υπολογιστή στο γραφείο μαζί με μερικά ακόμη. Αν και το είχα διαβάσει παλιότερα, μ’ αρέσει να το ξεφυλλίζω που και που, όταν τεντώνομαι για να ξεμουδιάσω, ή ν’ ακουμπώ το κεφάλι μου σ’ αυτό για να πάρω κανέναν υπνάκο. Βλέπω ωραία όνειρα όταν κοιμάμαι πάνω του.

Είναι η γερμανική έκδοση του “Dead Elvis. A Chronicle of a Cultural Obsession”, του Greil Marcus, από τις εκδόσεις Rogner & Bernhard (bei Zweitausendeins), 1993.

Ξεφυλλίζω λοιπόν στη σελίδα 123. Μετράω τελείες… και… (σε μια πρόχειρη μετάφραση):

«Το punk δεν άλλαξε τον κόσμο. Όμως, όπως και όλες οι άλλες «εκρήξεις» στην pop, άλλαξε το βηματισμό με τον οποίο κάποιοι από εμάς πορεύονται στον κόσμο, και τη γλώσσα με την οποία κάποιοι από εμάς διαλέγονται γύρω από αυτά που αφορούν τον κόσμο. Το punk αποδόμησε την αναγκαιότητα όλων των κοινωνικών κανόνων, ήταν ένας ασυμβίβαστος αντίπαλος της ηγεμόνευσης, της εξουσίας που παρουσιάζεται ως φυσικός νόμος.»

Να ξέρετε πάντως ότι για λίγα μόλις εκατοστά (2,30 για την ακρίβεια) γλυτώσαμε από μια αναφορά στο μνημειώδες έργο: «Χρυσός Οδηγός & Τηλεφωνικός Κατάλογος Θράκης ‘07-Infote (Information for All)».

Advertisements

3 thoughts on “σελ. 123/περίοδοι 6,7,8

  1. Τι καλά που το βιβλίο που διάλεξες είναι σε γραφείο. Αν ήταν από κομοδίνο, θα αναρωτιόμουνα σοβαρά τι δουλειά έχει σε κομοδίνο ο Χρυσός Οδηγός της Θράκης…. :)

  2. @ exiled
    Είναι πράγματι. Όπως επίσης πολύ ενδιαφέροντα είναι και τα άλλα δύο βιβλία του Marcus που κυκλοφορούν κι αυτά από το Zweitausendeins: «Lipstick Traces» και «Mystery Train». Το πρώτο ασχολείται με Avant Garde καλλιτεχνικά κινήματα του 20ου αιώνα, από το Dada έως το Punk, και το δεύτερο με τα blues και την επιροή τους στη σύγχρονη μουσική.
    Και τα τρία μαζί ξεπερνούν τις 1000 σελίδες, αλλά αξίζουν τον κόπο.
    Τ’ αγόρασα γύρω στο ’93… Ελπίζω να κυκλοφορούν ακόμη.

    @ mpampakis
    Μην το γελάς καθόλου. Στο κομοδίνο μου εδώ και τρεις μήνες έχει στρατοπεδεύσει -άγνωστο γιατί- η «Πρακτική Μελισσοκομία» του Ανδρέα Θρασύβουλου. Και να φανταστείς ότι δεν έχω την παραμικρή σχέση με το αντικείμενο!
    Αντίθετα στο γραφείο έχω στήσει σιγά σιγά μια εναλλακτική βιβλιοθήκη τσέπης -για τις δύσκολες ώρες- που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει το αναφερθέν πιο πάνω, καναδυό Queneau, έναν Campanile, το σενάριο από την ταινία «Η Μάνα» του Pudovkin και την «Ιστορία μιας Πουτάνας» της Marilyn Chambers.

    Μη με ρωτήσεις τώρα τι διαβάζω στην τουαλέτα… :-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s