Πέντε συν ένα βοηθήματα

5and1.jpg

Το ζήτησε ο Ολαστακάρβουνας. Το κρίμα λοιπόν στο λαιμό του:

  1. Ξυραφάκι. Μ’ αυτό ξυρίζω τα μούτρα μου, καμιά γυναικεία γάμπα (αν τύχει και κοιμηθούν νωρίς τα παιδιά) και τα ποδαράκια (μοσχαρίσια ή χοιρινά), που πρόκειται να βράσω για πατσά. Παλαιότερα ξύριζα κι άλλα μέλη ή σημεία σωμάτων (κυρίως ζωντανών και αποκλειστικά γυναικείων), τώρα πια όμως που μεγάλωσα, τρέμει ελαφρώς το χέρι μου (από τη συγκίνηση) κι έτσι δεν εμπιστεύομαι να το κάνω τουλάχιστον όχι πια κοντά σε όργανα ζωτικής σημασίας.
  2. Με τη βούρτσα αυτή πλένω εδώ και έξι χρόνια μπιμπερό. Επίσης ξύνω την πλάτη μου, χτενίζομαι και καθαρίζω τα καλοριφέρ. Όποτε χρειάστηκε ξεβούλωσα τις αποχετεύσεις του σπιτιού, ενώ ουκ ολίγες φορές καθάρισα και την τουαλέτα, κυρίως την εποχή που είχαμε δανείσει το πηγκάλ στον πεθερό μου για να …ξεβουλώσει το γουρούνι του που είχε δυσκοίλια. Ενίοτε τη δένω στο κοντάρι της σκούπας και καθαρίζω τα ταβάνια από τις αράχνες. Μια φορά αναγκάστηκα να πλύνω τα δόντια μου μ’ αυτή. Δυο τρεις φορές τη χρησιμοποίησα για spanking. Κυρίως όμως πλένω τα μπιμπερό.
  3. Το πρώτο μπιμπερό των παιδιών. Φτιάχνω dressing για τις σαλάτες. Μόνο. Για να διορθώσω τις γεύσεις δοκιμάζω προσαρμόζοντας την κατάλληλη πιπίλα και ρουφώντας.
  4. Οι αγαπημένες μου κουπ. Μια φορά είχα κόψει μια ομελέτα δώδεκα αυγών σε αστεράκια τα οποία κρεμάσαμε στο χριστουγεννιάτικο δένδρο κι έξω από την πόρτα. Ήταν τόσο όμορφα που κανείς δεν παραπονέθηκε για την μυρωδιά χαλασμένου αυγού που ξεχυνόταν από το διαμέρισμά μας όλες εκείνες τις άγιες μέρες που τα άλλα σπιτικά μοσχομύριζαν γαρύφαλλα, κανέλα και κουραμπιεδάκια με φρέσκο βούτυρο. Προληπτικά βέβαια είχα ψεκάσει το κάθε αστεράκι χωριστά με μαλακτικό μαλλιών, ενώ μαζί μ’ αυτά είχα κρεμάσει στο δένδρο και εικοσιέξι αποσμητικά για τη λεκάνη της τουαλέτας. Επίσης χρησιμοποιώ τις κουπ για να δώσω όμορφο σχήμα και στο κρέας. Παίρνω π.χ. μια ωμή μοσχαρίσια μπριζόλα και μέχρι να πεις «μουου» την έχω τεμαχίσει σε καρδούλες. Μετά τις μαγειρεύω και τις τρώμε. Το ίδιο κάνω και με τις πανσέτες ή οποιοδήποτε άλλο μέρος οποιουδήποτε νεκρού ζώου. Τελευταία μ’ αρέσει να κόβω το συκώτι σε καρδούλες αλλά κάποιοι καλεσμένοι μας βρήκαν πως παραήταν kinky το πιάτο αυτό και έκτοτε δεν μας ξαναμίλησαν.
  5. Κρεμασταράκια κουρτίνας. Πολύτιμο αξεσουάρ. Πολλοί τα χρησιμοποιούν για να κρεμάνε κουρτίνες. Εγώ κρεμάω μ’ αυτά τα λουκάνικά μου για ωρίμανση (δες και φωτό).
  6. Το κουτί με τις λαδομπογιές μου! Απαραίτητος βοηθός σε μια κουζίνα. Όταν ένα φαγητό αργεί να ψηθεί, ή δε μου γεμίζει το μάτι χρωματικώς, βγάζω τα πινέλα μου, τα λάδια μου και τις σπάτουλές μου, κι ολοκληρώνω το έργο του φούρνου διά της εικαστικής οδού. Π.χ. με λίγη burnt sienna αναμεμειγμένη με azo yellow deep, vermilion hue και μια ιδέα ivory black, φτιάχνετε μια ροδοκοκκινισμένη πέτσα στο χοιρινό σας μπουτάκι που θα γλύφετε τα δάχτυλά των καλεσμένων σας κι εκείνοι τα δικά σας. Naples yellow hue με azo red medium, titanium white κι ελάχιστο black στο τελείωμα δίνει μια ωραιότατη, καλοψημένη κόρα στο σπιτικό ψωμί και επιπλέον μοσχοβολάει και το σπίτι φρέσκο λάδι και νέφτι.

Έχω κι άλλα πολλά αγαπημένα εργαλεία στην κουζίνα, το μπάνιο αλλά και στο αυτοκίνητο, δε θα ήθελα όμως να γίνω κουραστικός. Ελπίζω μ’ αυτά τα λίγα να σας κάλυψα. Ευχαριστώ πολύ τον Ολαστακάρβουνα για την πρόσκληση.

Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσουμε να φάμε όλοι μαζί παρέα!

12 thoughts on “Πέντε συν ένα βοηθήματα

  1. @ Κ.Κ.Μ.
    Να φέρω μαντήλια; … σφουγγαρόπανα; … ΑΝΤΛΙΑ;
    Πόσο άσχημα είναι τα πράγματα;

    @ dee
    Μεταξύ μας… Τελευταία έχω επικεντρώσει τις προσπάθειές μου στην παρασκευή σαλαμιού αέρος σε σχήμα χταποδιού. Αν τα καταφέρω θα σας στείλω ένα πλοκάμι. :-)

  2. Βρε αθεόφοβε, τον έκανες και κλαίει.
    Είπαμε να μας τα δείχνεις λίγα λίγα τα αγαπημένα σου. Θυμάμαι εξάλλου που και παλιότερα είχε προκύψει κλαυθμός για μέρος αυτών.
    Η περιγραφή σας αγαπητέ δεν προδίδει την …κατάστασή σας. Για συζητήστε το αυτό με τη γιατρό. Πως την είπαμε; Ερεσσού και Καλλιδρομίου ή Μπενάκη – Μαυρομιχάλη;
    Κατά τ’ άλλα οφείλεις να λύσεις μια απορία γιατί δεν θα το αντέξω. Ξέρω βέβαια πως είσαι κατ’ εξοχήν ευρασιτέχνης και μπροστά σου δεν φτουράω μία αλλά για πες!
    Έχω φτάσει το σαλάμι σε πενταπόδι -χρησιμοποιώντας γάντια μιας χρήσεως- αλλά σε χταπόδι δεν μου βγαίνει.
    Για δώσε!
    Και σώσε!

  3. φιρί-φιρί το πάτε οι γκουρμέδες να εμφανίσετε καμιά συνταγή «πολύποδες γιαχνί» και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε μετά…

    συγκρατηθείτεεεεεεεεεεεε

  4. @ dee
    Αν μου υποσχεθείτε ότι μαζί με το κρασί θα σερβίρετε και κεφαλοτύρι σε σχήμα πατούσας, θα σας φέρω άλλο ένα πλοκάμι και μια σοκολάτα σε σχήμα ρέγκας δώρο.

    @ dimitris-r
    Αγαπητέ Δημήτρη είναι πολύ απλό:
    Παίρνουμε τέσσερα καλσόν και ράβουμε τα πάνω μέρη τους μαζί. Προσέχουμε ν’ αφήσουμε ένα άνοιγμα (εκεί που θα εβρίσκετο το στόμα του χταποδιού π.χ.) απ’ όπου θα μπορούμε να γεμίσουμε το αλλαντικό μας. Ετοιμάζουμε το μείγμα μας και γεμίζουμε μ’ αυτό τα καλσόν. Ράβουμε το άνοιγμα και κρεμάμε το αλλαντικό μας απ’ το μπαλκόνι. Αν θέλουμε μπορούμε να προσαρμόσουμε από μια λάμπα σε κάθε πλοκάμι) και να το κρεμάσουμε στο ταβάνι του σαλονιού μας, χρησιμοποιώντας το έτσι και για φωτιστικό για όσο καιρό θα χρειαστεί για να ωριμάσει. Κι έτσι μ’ ένα σμπάρο θα’ χουμε δυο τρυγόνια. Και σαλάμι και πολύφωτο.
    Αν επιθυμούμε μικρότερο μέγεθος σαλαμιού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οκτώ (8) προφυλακτικά κι ένα μικρό μπαλόνι. Φροντίζουμε όμως όλα τα προφυλακτικά να είναι του ιδίου μεγέθους, αλλιώς το χταπόδι μας θα δίνει την εντύπωση προϊόντος μετάλλαξης ή ναυτικού ατυχήματος. Επίσης προσέχουμε να μην έχουν κάποια ιδιαίτερη γεύση εκτός κι αν θέλουμε να δώσουμε στο σαλάμι μας μια επίγευση φράουλας ή μπανάνας. Βανίλια και σοκολάτα καλό είναι ν’ αποφεύγονται γιατί η βανίλια θυμίζει μανούλα και η σοκολάτα σεξ, συστατικά τα οποία όχι μόνο μας είναι αδιάφορα στην προκειμένη περίπτωση, αλλά επιπλέον δύνανται να αποσπάσουν και την προσοχή μας από τον σκοπό μας, που δεν είναι άλλος από την παρασκευή αγνού σπιτικού σαλαμιού προς βρώση και μόνο βρώση.
    Αυτά κι ελπίζω να βοήθησα. :-)

    @ Κ.Κ.Μ.
    «Πολύποδες γιαχνί»; Εδώ θα χρειαστούμε πολλά καλσόν. Μήπως να μελετούσαμε λίγο την περίπτωση Βραδύποδα στη σούβλα;

  5. Ουφ, τελικά για όλα υπάρχει λύση κι έτσι για σαλάμι σαρανταποδαρούσα δεν θα χρειαστεί να σφάξω τα μισά από τα σαράντα παλικάρια της Λειβαδιάς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s