Απολογισμοί ενός μεσήλικα, ΙΙΙ

Μέχρι τώρα έχω ζήσει 38 χρόνια και 171 ημέρες.

Δηλαδή συνολικά:

(38 x 365) + 171 = 14.041 ημέρες

Αν υποθέσω ότι τρώω κατά μ.ο. 0,45 γραμμάρια παρανυχίδες ημερησίως (κατά την προεφηβική μου ηλικία έτρωγα πάνω από 0,76 ενώ τώρα πια με το ζόρι φθάνω τα 0,14 γραμμάρια) τότε μέχρι σήμερα έχω φάει:

14.041 x 0,45 = 6.318,45 γραμμάρια

Δηλ. συνολικά:

6,32 κιλά παρανυχίδα

Επιπλέον πρέπει να υπολογίσω πως, από την ηλικία των 8 ετών έως και αυτή των 17, έτρωγα και τα νύχια μου και μάλιστα μανιωδώς, όπερ σημαίνει πως τουλάχιστον 0,85 γραμμάρια νύχι ημερησίως κατέληγε στο πεπτικό μου σύστημα. Έτσι έχουμε:

0,85 x ( 17-8 ) x 365 = 2.792,25 γραμμάρια,

δηλ. συνολικά:

2,79 κιλά νύχι

Έτσι φθάνουμε σ’ ένα σύνολο

2,79 + 6,32 =

9,11 κιλά νυχοπαρανυχίδας

Παρά την διόλου ευκαταφρόνητη αυτή ποσότητα του εαυτού μου που κατέληξε στο στομάχι μου όμως, δεν μπορώ να πω ότι βασανίζομαι από κάποια αίσθηση απώλειας.

Αναρωτιέμαι λοιπόν… Μήπως τελικά η έννοια της αυτοανάλωσης είναι ένας μύθος;

7 thoughts on “Απολογισμοί ενός μεσήλικα, ΙΙΙ

  1. (ΕΠΙΣΤΟΛΗ)

    Νοιώθω την ανάγκη τώρα να δηλώσω ευθαρσώς, πως όταν πριν λίγους
    μήνες εγκαινιάσατε στο ιστολόγιο σας την στήλη «Απολογισμοί ενός
    ενήλικα», αρχικά φοβήθηκα.
    Αναζητούσα μέχρι κείνη τη στιγμή το νόημα στον τίτλο-μοτο «blow your head off».Και ως ασταθούς ψυχισμού,εν γένει, προσωπικότητα, πατούσα σε δύο βάρκες. Μια βάρκα εδώ, και μια βάρκα κάπου «αλλού»,αν με εννοείτε.

    Παρ΄όλες τις επιφυλάξεις μου, πιστεύω πως άρχισα ενδόμυχα να συνειδητοποιώ σιγά-σιγά, πόσο χρήσιμο αποδεικνύεται
    να προσφεύγει κάποιος, περιοδικά, σε απολογισμούς. Να πίνει δυό γουλιές από τον εσπρεσο του, και να εμβαθύνει στο παρελθόν του, κάνοντας μια αναδρομική λογιστική τακτοποίηση των όσων έχει πράξει.
    Ως που μια μέρα, που βρισκόμουν έξω από την αυλή μου και τάιζα τα αδέσποτα σκυλιά της περιοχής, μου φανερώθηκε η αλήθεια, μέσω ενός καλαμακίου στο πλαστικό ποτήριτου νες καφέ φραπέ, που με συντρόφευε.Με έναν γρήγορο αλλά ακριβή υπολογισμό, κατάλαβα πως στα 38 μου, έχω καταναλώσει 444 χιλιόμετρα καλαμάκι πολυουρεθάνης, παντώς
    τύπου και χρωματισμού. Έντρομος συνειδητοποίησα τον συσχετισμό. 444 χιλιόμετρα είναι η απόσταση που χωρίζει το σπίτι μου από την πρωτεύουσα.΄Εκτοτε «έκοψα» το καλαμάκι. Δεν τοχω σκοπό να φτάσω Καλαμάτα.
    Τώρα πλέον ώριμος και «αναβαπτισμένος», στέκω γερά στα πόδια μου και διαβάζω φανατικά την στήλη σας των «Απολογισμών».Μελετώ με προσοχή κάθε πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό και διαίρεση που παρουσιάζετε, κάνω επαληθεύσεις με τον «καλκουλάτορα» μου,(ο οποίος δεν λείπει ποτέ από την τσέπη μου) και εν τέλει νοιώθω ευγνώμων που
    μπορώ να ανασαίνω τον «αέρα¨ σας. Σίγουρος, πως ανά πάσα στιγμή
    είμαι έτοιμος να καλύψω τα έκτακτα έξοδα ζωής.

    Σας ευχαριστώ
    Ένας πιστός, ανώνυμος αναγνώστης σας.

  2. «Μήπως τελικά η έννοια της αυτοανάλωσης είναι ένας μύθος;»

    Ταλαιπωρήθηκα πολύ, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το συμπέρασμα που προκύπτει απ’ το σκεπτικό σας kopoloso. Ειδικά εφόσον τίθεται με τη μορφή ερώτησης, πράγμα που σημαίνει ότι κάνετε μια προσπάθεια να εμπλέξετε τους σκεπτόμενους αναγνώστες με το τρυκ της συνενοχής. Προσωπικά σταμάτησα να τρώω τις παρανυχίδες μου από τότε που άρχισα να βλεπω πως λιγοστεύω. Δηλαδή για άλλους -όπως εσεις- η αίσθηση της απώλειας δεν ήταν βασανιστική, για άλλους -όπως εμένα- ήταν. Παρα την ταλαιπωρία μου λοιπόν, καταλήγω σε ένα πρόχειρο συμπέρασμα, το οποίο θα θέσω με τον ίδιο πονηρό τρόπο που το κάνατε κι εσεις:

    «Μήπως τελικά η έννοια της αυτοανάλωσης είναι μία Heinneken;»

  3. @ Kostis-b
    Αγαπητέ Kosti,
    Παρότι η ανώνυμη επιστολή σας με κολακεύει αφάνταστα, πρέπει να σας εξομολογηθώ, ότι θεωρώ τα 444 χλμ χρωματιστής πολυουρεθάνης που αναπαύονται στο γαστρεντερικό σας σύστημα, γεγονός απείρως ανησυχητικότερο ακόμη κι απ’ αυτή τη δήλωσή σας πως είστε φανατικός αναγνώστης της στήλης των «Απολογισμών». Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός πως ο χρόνος αποδόμησης ενός «Απολογισμού» στον εξωτερικό φλοιό του εγκεφάλου, παρότι ακαθόριστος, δεν παύει να είναι απείρως μικρότερος από αυτόν που κρίνεται απαραίτητος προκειμένου έστω και 1 χλμ πολυουρεθάνης παγιδευμένο σ’ ένα ανθρώπινο έντερο, ν’ αποδομηθεί στα εξ’ ων συνετέθη. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε όχι για 1 αλλά για 444!
    Απ’ την άλλη, χαίρομαι που διαπιστώνω πως πέρα από τις κοινές απόψεις των κρανίων μας στο θέμα της (απουσίας) τριχοφυϊας στη μέση ηλικία, συμβαδίζουμε και ηλικιακά.
    Τα σέβη μου σ’ εσάς και τον καλκουλάτορά σας.

    @ cd
    Ένα πράγμα θα σας πω: «Αρχή διατήρησης της μάζας» και «Αφθαρσία της ύλης».
    (τελικά είπα δύο)

    @ Λουΐζα κ.
    Αγαπητή μου!!!
    Όπως και οι δύο προλαλήσαντες φίλοι, μπορώ να πω ότι κι εσείς με τη σειρά σας, επιστρατεύοντας την εύστοχη κριτική ματιά σας, εκτοξεύσατε το συλλογισμό σε δυσθεώρητα ύψη κι ανοίξατε νέους ορίζοντες (θα τολμούσα μάλιστα να πω: «ατέλειωτους ορυζώνες») στον τομέα των «Απολογισμών»!
    Στην ερώτησή δε που πονηρώ τω τρόπω θέσατε, επιτρέψτε μου ν’ απαντήσω εκ νέου δι’ απονήρευτης ερωτήσεως:
    «Ναι, αλλά θα είναι παγωμένη;»

  4. Ο καλκουλάτορας μας, η ανωνυμία μας και ημείς προσωπικώς,
    σας αντιχαιρετάμε, και αντιυποβάλουμε με τη σειρά μας τα σέβη μας.

    Πεισματωμένοι και αποφασισμένοι, (και οι τρεις μας),
    να καταρρίψουμε όλα τα ρεκόρ στον ευγενή στίβο των «Αντιχαιρετισμών» και της «Υποβολής σεβών», συνεχίζουμε την προσπάθεια.

    Κατά μέσο όρο ξοδεύουμε 18670 kilobytes ημερησίως, σε αντιχαιρετισμούς και υποβολή σεβών.
    18670 kb Χ 365 ημέρες = 6814550 kb ανά έτος (ήτοι 6,81 Gb).

    Αν συνεχίσουμε έτσι για καμμιά εικοσαετία ακόμα, τη γαμήσαμε
    και οι τρεις. Αλλά δεν μας νοιάζει.

  5. Έχετε δίκιο. Απορώ πως δε βρέθηκε ακόμα κάποια εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού να λανσάρει ένα πρόγραμμα «Συμπίεσης Αντιχαιρετισμών & Υποβολής Σεβών Για Βλόγερς» (ΠΣΑΥΣΓΒ). Με συνολικό όγκο δεδομένων προς συμπίεση 6,81 GB το χρόνο ανά βλόγερ, είναι μαθηματικώς βέβαιον (το αποδείξατε άλλωστε παραπάνω) ότι θα αυτοαφοδευόταν στο τάλιρον.
    Εύκολα δε, θ’ αντιληφθείτε την ορθότητα των συλλογισμών μου αν πράξετε με τη βοήθεια του καλκουλάτορά σας τις παρακάτω πράξεις:
    6,81 Gb X 20 έτη και το σύνολον που θα εύρετε επί (Χ) 2 βλόγερς (τουτέστιν ημών των ιδίων). Μετά μεγίστης εκπλήξεως θα καταλήξετε εις τον αριθμόν 272,4 Gb, ήτοι 272400000 kb!
    Αν υποθέσωμε τώρα πως η εταιρία θα χρεώνει το εξευτελιστικό ποσόν του ενός (1) λεπτού ανά συμπιεζόμενο kb, θα βρεθούμε μπροστά στο συνολικό ποσό των 272400000 λεπτών δηλ. 272400000 / 100 = 2724000 ευρώ.
    Νομίζω ότι είναι σαφές πως η εταιρεία που θ’ αποφασίσει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση δε θα χρειαστεί καν να προσελκύσει άλλους πελάτες πέραν ημών των δύο (ιδίων).
    Σωστά;

  6. με κάτι τέτοια κουλά, χτυπάω από χτες 1000ρα Αmoxyl και μισό κιλό αντιφλεγμονώδη για να μάθω άλλη φορά να τρώω παρανυχίδες χωρίς μέτρο….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s