η πόλη


Θυμάμαι την πόλη σαν μουντή κιλότα:
Γκρι-ροζ του Οκτώβρη και φθαρμένο βαμβακερό. Οι δρόμοι ν’ αντανακλούν τις μορφές των περαστικών και κάθε άγγιγμα ν’ αφήνει υγρά ίχνη στην άκρη των δακτύλων μου. Αραιή κίνηση κι ένα χάδι ενορχηστρωμένων θορύβων στ’ αυτιά. Κάπου στο βάθος αφουγκράζομαι τον ήχο μιας αρτηρίας,
delivery ζωής σε χαμηλούς τόνους. Μαλακτικό ρούχων, η θέρμη του φρεσκοασβεστωμένου τοίχου και γεύση σκουριάς.
Οι παρυφές της πόλης είναι ξεχειλωμένες -όχι όμως πολύ. Ίσα ίσα όσο χρειάζεται για να περνάω το χέρι μου κάτω από το μαλακό λάστιχο χωρίς να προξενώ επιπλέον φθορά. Αν θέλω μπορώ ακόμη και να την παραμερίσω, τραβώντας την απαλά, δίχως να χρειαστεί καν να τη βγάλω: Πόλη ξεχειλωμένη στα δικά μου μέτρα.

/cut/

Το τρεμούλιασμα της τηλεόρασης στο δέρμα σου,
strobo, black light, σιωπηλό strip show – ανάσα – χνώτο σου: δικό μου.

ΦΩΝΗ OFF:
«Η αγάπη, την οποίαν ησθάνετο, ήγγιζε τα σύνορα της ωλοκληρωμένης προτιμήσεως.»

/cut/

Θυμάμαι – καλοκαίρι στην πόλη – ένα γαμήσι σε αργή κίνηση.

7 thoughts on “η πόλη

  1. Είμαι περίεργη να δω τι θα θυμηθείτε όταν σφίξουν οι ζέστες!

    (Το κείμενο μου άρεσε υπερβολικά. Προσπαθώ να κρύψω τη συγκίνηση και τη ζήλεια μου με εξυπνακίστικα σχόλια…)

  2. πως το λέει ο Τερλέγκας;
    κι η καρδιά μου μια πίστα που χορεύει ο καημός σου/μου χρωστάς άλλη μια νύχτα, γράφ’ τη στο λογαριασμό σου

    (καπου στο βάθος, εκεί που σκίζεται το ξεχειλωμένο λάστιχο απ’ το φθαρμένο βαμβακερό)

  3. @ Compodoll
    Ελάτε τώρα… Είστε υπερβολική! Με κάνετε να κοκκινίζω. :-)
    Όταν «σφίξουν οι ζέστες» θα μου ‘ρθει πιθανότατα κανένα ετεροχρονισμένο χειμερινό συμβάν στο μυαλό. Αφού το ξέρετε πια κι εσείς, ότι η ταχύτητα δεν συμπεριλαμβάνεται στις αρετές μου (αυτό το λέω ΚΑΙ κοκκινίζω) :-(

    @ Λουΐζα
    Η Πέπη Τσεσμελή στο Καρδιολογικό Ινστιτούτο:
    «Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες / βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες»

    Sexual Materialism!!!

  4. “Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες / βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες”

    Πού ήσασταν όταν σας χτειαζόμαστε, Κοπολόζε, και τρέχαμε στα Ωνάσεια? Ε?

  5. περίεργο…
    εγώ ούτε ένα μπορώ να θυμηθώ σε slow motion
    για να είμαι ειλικρινής, ούτε καν σε τρέιλερ 20» μπορώ να το θυμηθώ

  6. ‘Ντάξ’… Με τσάκωσες!
    Παραδέχομαι ότι το συγκεκριμένο το θυμάμαι διότι δεν ήταν απλά σλόου μότιον, αλλά σχεδόν στοπ καρέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s