λευκό κελί

[…]

Από την εποχή 16.6.72 – 9.2.73

Η αίσθηση ότι ανατινάζεται το κεφάλι σου (Η αίσθηση ότι όπου να ‘ναι το κρανίο σου θα κλατάρει, θα σκάσει).
Η αίσθηση ότι ο νωτιαίος μυελός από την σπονδυλική στήλη πλημμυρίζει το κεφάλι σου.
Η αίσθηση ότι ο εγκέφαλός σου, συρρικνώνεται σιγά σιγά π.χ. σαν το μήλο που ψήνεται στο φούρνο.
Η αίσθηση ότι σου διοχετεύεται συνέχεια και αδιόρατα ηλεκτρικό ρεύμα – ότι σε τηλεκατευθύνουν.
Η αίσθηση ότι ο ειρμός της σκέψης σου τσεκουρώνεται ξαφνικά.
Η αίσθηση ότι κατουράς την ψυχή έξω από το σώμα σου, σου φεύγει σαν να μην μπορείς να κρατήσεις τα ούρα σου.
Η αίσθηση ότι το κελί κινείται: Ξυπνάς, ανοίγεις τα μάτια σου, και το κελί ταξιδεύει, το απόγευμα όταν ο ήλιος μπαίνει μέσα, ξαφνικά σταματάει. Δεν μπορείς με τίποτα να αποφύγεις την αίσθηση της κίνησης.

Δεν μπορείς να καταλάβεις αν τρέμεις από το κρύο ή από τη ζέστη.
Δεν μπορείς να εξηγήσεις γιατί τρέμεις. Κρυώνεις.
Για να μιλήσεις πρέπει να προσπαθήσεις, σαν να θέλεις να μιλήσεις δυνατά ή να φωνάξεις.
Η αίσθηση ότι βουβαίνεσαι.
Δεν καταλαβαίνεις την ακριβή έννοια των λέξεων, μόνο να υποθέσεις μπορείς…
Η χρήση συριστικών φθόγγων π.χ. σ ή τα ή στ είναι αφόρητη, ανυπόφορη.
Οι δεσμοφύλακες, οι επισκέπτες, η αυλή, όλα φαίνονται σα να τα κοιτάς μέσα από ζελατίνα.

Πονοκέφαλοι-

Φλας-

Δεν ελέγχεις την φρασεολογία, τη γραμματική, το συντακτικό.
Όταν γράφεις δύο σειρές στο τέλος της δεύτερης δεν θυμάσαι το τέλος της πρώτης.
Η αίσθηση ότι κάτι καίγεται μέσα σου.
Η αίσθηση ότι όταν βγεις έξω και διηγηθείς όλα αυτά, θα είναι σα να τους πετάς βραστό νερό, και ότι αυτό θα τους ζαρώσει και θα τους παραμορφώσει για πάντα.
Η επιθετικότητά σου φουσκώνει και δεν υπάρχει βαλβίδα ασφαλείας. Είναι ξεκάθαρο, δεν έχεις καμία πιθανότητα να ζήσεις. Αποτυγχάνεις να τα μεταδώσεις όλα αυτά. Από τις επισκέψεις, δε σου μένει τίποτα. Μετά από μισή ώρα δεν ξέρεις αν το επισκεπτήριο ήταν σήμερα ή την περασμένη εβδομάδα.
Αντίθετα ένα μπάνιο την εβδομάδα σημαίνει ότι ζωηρεύεις για μια στιγμή συνέρχεσαι – κρατάει κάνα δυο ώρες-
Η αίσθηση ότι ο χώρος και ο χρόνος μπαίνουν ο ένας στον άλλον, σαν να βρίσκεσαι σε δωμάτιο με παραμορφωτικούς καθρέφτες, -τρεκλίζεις-

Μετά τρομερή ευφορία, γιατί κάτι ακούς –η ηχητική διαφορά της μέρας απ’ τη νύχτα.
Η αίσθηση ότι τώρα ο χρόνος πάλι κυλάει, ο εγκέφαλος διογκώνεται πάλι, και ο νωτιαίος μυελός χύνεται πάλι στην σπονδυλική στήλη.
Η αίσθηση ότι σε γδέρνουν ότι σου βγάζουν το πετσί.

(Δεκέμβρης 1973)

Ξαφνικά κρότοι, ξυπνάς σαν να σε δέρνουν.
Η αίσθηση ότι κινείσαι στο ρελαντί.
Η αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε κενό ή ότι περιβάλλεσαι από μολύβι.

Μετά: σοκ. Σαν να σου πέφτει στο κεφάλι μια ατσαλένια πλάκα.
Παρομοιώσεις και συσχετισμοί που σου έρχονται εκεί μέσα:
Σα να σε ξεσκίζουν λύκοι, ή να βρίσκεσαι σε ένα δοκιμαστικό θάλαμο πτήσης διαστημοπλοίου, και από την επιτάχυνση το δέρμα γίνεται πλάκα.
Το ράδιο: καταφέρνει μια πολύ μικρή χαλάρωση π.χ. σαν να κατεβαίνεις από ρυθμό 240 σε 190.

[…]

===============================================================

Αποσπάσματα από το «Brief aus dem Toten Trakt», της Ulrike Meinhof, όπως αυτά περιλαμβάνονται στο βιβλίο του Winfried Reebs, “Die Suche nach dem richtigen Vernichtungsbau – Geschichte der Knastarchitektur”.

Εκδόθηκε στα ελληνικά με τον τίτλο “Φυλακές και Αρχιτεκτονική – Η αναζήτηση για τον ιδανικό τρόπο εξόντωσης”, σε μετάφραση Π. Πικραμένου, από τις εκδόσεις «αμηχανία», Αθήνα, 1988.

10 thoughts on “λευκό κελί

  1. Ε, τι να κάνω; Είναι κάποιο είδος αλλεργικής αντίδρασης. Με πιάνει κάθε άνοιξη. Εξάλλου τι διαμαρτύρεστε; Δικιά σας είναι*;

    *Η άνοιξη

  2. Έχετε ξεφύγει τελείως και να δω πως θα σας μαζέψω τώρα. Έχω να φροντίσω και την ανάρρωσή μου, δεν προκάμω.

    (ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και την αγάπη είπα??)

  3. Μην ανησυχείτε. Ακόμη κι όταν ξεφεύγουμε, επιστρέφουμε σε δυο τρεις μέρες (το πολύ) από μόνοι μας. Διαθέτομε πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα πλοήγησης GPS, καθώς και τηλεκοντρόλ ασφαλείας, χρήσιμο στις σπάνιες περιπτώσεις μακράς (πέραν του τριημέρου) απουσίες.
    Εσχάτως μελετάται (από επιστημονική ομάδα) ακόμη και η τοποθέτηση βαλβίδας αυτοανάφλεξης, για την περίπτωση που θα «πέσουμε» (μαζί με τον top secret- high tech εξοπλισμό μας) σε εχθρικά-ξένα χέρια.

  4. Ξέχασες τα αλεξίπτωτα εδάφους.Kαι τον ενσωματωμένο διακορευτή.
    Για να ξέρουν-δηλαδή-τα εχθρικά-ξένα χέρια τι παλληκάρια έχουν να αντιμετωπίσουν…

  5. kazandibi το κάνατε κι εδώ μέσα

    (Πάντως η αρτιότερη τεχνική είναι το τελετουργικό σεπούκου:

    «η πράξη του σεπούκου ήταν επώδυνη και εξαιρετικά αγωνιώδης. Για να μπορέσει κάποιος να ανοίξει την κοιλιά του, μπήγοντας το μαχαίρι στα μαλακά όργανα και τα έντερα και στη συνέχεια να τα χαράξει σε σχήμα γάμα, ρίχνοντας το κεφάλι μπροστά στη σωστή ακριβώς θέση, απαιτείται απίστευτος έλεγχος και δύναμη, Ο πολεμιστής που ήταν σε θέση να εκτελέσει αυτή την πράξη θεωρούνταν πύργος των ιδεωδών των σαμουράι»

    Ποιητικό τέλος λέμε. Και χωρίς βαρύ εξοπλισμό…)

  6. Αυτό ακριβώς κάνει κι ο ενσωματωμένος διακορευτής!!!
    Και μη φαντάζεστε ότι είναι κατά πολύ βαρύτερος από ένα 25ποντο tantō.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s