[ σούπερ Μάρκετ, 22/2/07, 8:05 π.μ. ]

robot2.jpg

Μήπως είσαι ρομπότ;*

Μου είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβω πια τις διαφορές. Γελάνε, κλαίνε, φτερνίζονται, διαμαρτύρονται για τις τιμές… Η νέα γενιά είναι εφοδιασμένη μ’ ένα σύστημα ατομικής θέρμανσης που της επιτρέπει να διατηρεί τη θερμοκρασία του σώματός της σταθερή στους 36,3 C. Τελευταία μάλιστα, με τη βοήθεια ενός νέου αλγόριθμου, κατέστη δυνατή και η προσομοίωση πυρετού με όριο ασφαλείας τους 39,2 C.

Σήμερα το πρωί συνάντησα ένα ρομπότ που είχε τη μορφή επτάχρονου κοριτσιού. Ήμουν σκυμμένος κάτω από το ράφι των αποσμητικών σώματος και προσπαθούσα να τραβήξω έξω το γάτο, που είχε χωθεί κάπου πίσω από το γρανάζι εαρινής ροπής, όταν αισθάνθηκα ένα απαλό χτύπημα στην πλάτη.
«Μήπως είσαι ρομπότ;» με ρώτησε το κορίτσι, με μία ελαφρά μεταλλική χροιά στη φωνή χαρακτηριστική της ηλικίας του.
Σηκώθηκα κρατώντας το γάτο από το σβέρκο και κοίταξα το είδωλο του εαυτού μου στα μεγάλα συνθετικά μάτια της.
«Φοβάμαι ότι δεν είμαι σε θέση ν’ απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση», είπα και της γύρισα την πλάτη κατευθυνόμενος με γρήγορο βήμα προς το τμήμα των κατεψυγμένων προϊόντων.
«Ξέρεις…», συνέχισε εκείνη τρέχοντας πίσω μου «…ο θερμοστάτης μου έχει κολλήσει στο 39,2 και η ηλεκτροβάνα του παρασυμπαθητικού δεν πρόκειται να κλείσει πριν η θερμοκρασία του σώματός μου φτάσει σ’ αυτή την τιμή.»
Άνοιξα την πόρτα ενός καταψύκτη κι ακούμπησα το γάτο στο ράφι με τα αιλουροειδή.
«Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να σε βοηθήσω», είπα χωρίς να την κοιτάξω.
Έκλεισα τον καταψύκτη και γύρισα το διακόπτη στη θέση «Ακαριαία ψύξη».

Γυρνώντας για να φύγω, είδα το κορίτσι στο βάθος του διαδρόμου, να βασανίζει μία μηχανική γυναίκα που σφάδαζε καθισμένη στο αναπηρικό καροτσάκι της.

*Αν νομίζεις ότι πρέπει να ρωτήσεις, τότε μάλλον είσαι.

14 thoughts on “[ σούπερ Μάρκετ, 22/2/07, 8:05 π.μ. ]

  1. To τραγούδι του χαμηλόμισθου συμβασιούχου και ανασφάλιστου ανδροειδούς.
    ——————————————————

    Μετήλθον πλείστων όσων μέσων
    -των ανθρωπίνως δυνατών-
    ώστε ως άνθρωπος να δείχνω,
    και λογιέμαι έμβιον όν.

    Αλγώ στην κεφαλήν και ιδρώνω,
    βήχω και πάω σινεμά
    κλάνω και χέζω στη λεκάνη
    άπαξ της μέρας, μια φορά.

    Όνειρο έν΄ με κατατρύχει,
    φίλους να βρω και συγγενείς
    κι όταν γεράσω και πεθάνω
    να λένε : «κρίμα ο δυστυχής».

    Ψευδή τα σήματα που εκπέμπω,
    -παρ΄ ότι αναλογικά-
    digital η καταγωγή τους.
    Αλγόριθμο έχω για καρδιά.

    Διάγω εν πλήρη δυστυχία
    που, να πεθάνω δεν μπορώ,
    την artificial ψυχή μου
    μες στα σκουπίδια την πετώ.

  2. Ο αβάσταχτος πόνος της απώλειας.
    Ο απωλεσθής πόνος της διαφορετικότητος
    Το ψηφιακό κενό της μη-ύπαρξης.
    Όλα τα στοιχεία μιας digital τραγωδίας συμπυκνωμένα με μαεστρία από έναν μέγα βιρτουόζο της ΛΑΚΣΚΠΚΜΧΤΜ* σε μία ωδή, όπου το βάρος του ανολοκλήρωτου πόθου συνεπικουρούμενου από τη χημική σύσταση των συνθετικών ινών που συγκροτούν την ύπαρξη ενός τραγικού «μη-όντος», τείνουν να συνθλίψουν το ίδιο το μη-ον αλλά και την artificial πραγματικότητα που το περιβάλλει.
    Εδώ, ο αγαπητός φίλος και βιρτουόζος της ΛΑΚΣΚΠΚΜΧΤΜ, kostis-b, μας ρίχνει γι’ ακόμη μια φορά στα βαθιά νερά της δαιδαλώδους σκέψης του, νερά στα οποία εμείς οι δηλωμένοι θαυμαστές του, τρελαινόμαστε να τσαλαβουτάμε και να κάνουμε βουτιές, μπουρμπουλήθρες και άλλα non-stop θαλάσσια παιχνίδια.

    Thank you man :-)

    * Λεκτική Αγωνιστική Κολύμβηση Σε Κατοστάρα Πισίνα Και Μάλιστα Χωρίς Τα Μπρατσάκια

    @ cd:
    Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το που, πότε και –κυρίως- πώς, θα «χτυπήσει» o kosto-b. Εγώ που τον γνωρίζω εδώ και λίγα (δυστυχώς –πολύ λίγα) χρόνια, έχω προσέξει πως όποτε πρόκειται να «βγει» κάποιο άρθρο ή σχόλιό του στο δίκτυο, μία αδιόρατη μυρωδιά από καμένη σάρκα προβατίνας απλώνεται (και) στην (ατμό)σφαιρα.
    Έτσι τον βρίσκω.

  3. Για τον kopoloso μπορώ να φανταστώ διάφορα, αγαπητέ Γαιοκτήμονα, μου φαίνεται αρκετά σκοτεινός και διαταραγμένος τύπος!

    Για τον kostis-b, πάλι, σκέπτομαι μόνο τα καλύτερα!

    Όσο για σας, τρέμω με την ιδέα!

    :p

  4. Cd, ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, αλλά μην επαναπαύεστε στην πρώτη εντύπωση.
    Ποτέ δεν ξέρετε τί μπορεί να κρύβουν όσοι νταραβερίζονται
    με τύπους σαν τον Kopoloso.

  5. Ένα μόνο θα σας πω για τον φίλτατο Kopoloso: μου έστειλε μια συνταγή για ωραιότατο ψητό, που θα ανέβει στο επόμενο ποστ στο «Έγκλημα και Τιμωρία».

    Μετά συζητάμε…

  6. Composition doll μου,
    μην τους ακούτε και τους τρεις, συναποτελούν ένα μπουκέτο κολάκων, κι ευτυχώς να λέτε -εγώ τουλάχιστον δοξάζω τον Θεό- που δεν ζούμε στην ίδια πόλη.
    Να προσέχετε δε τις συνταγές του Κοπολόζο.
    Είναι καρατσεκαρισμένες για να πετυχαίνουν πάντα …το στόχο τους.

  7. Τώρα με φέρνετε σε δύσκολη θέση με τόσα καλά λόγια δευτεριάτικα…
    … «κόλακας»… «σκοτεινός και διαταραγμένος τύπος»… «ΦΙΛΤΑΤΟΣ»!!!
    Πραγματικά με συγκινείτε… δεν έχω λόγια.

    Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι, πως θα προσπαθήσω μ’ όλες μου τις δυνάμεις (φυσικές & παραφυσικές) ν’ ανταποκριθώ στις προσδοκίες σας…

    Καλή εβδομάδα.
    :-)

  8. It is embarrassing for me that I never learned this beautiful Greek language and I can’t participate in your discussion.
    I hope my dear friend Louisa, that I lost a contact with, will get back to me when she sees my message.

  9. Παράθεμα: Νόμιζα ότι έφευγες «

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s