Απολογισμοί ενός μεσήλικα, Ι

Μέχρι τώρα έχω ζήσει 38 χρόνια 1 μήνα και 16 ημέρες.
Δηλαδή συνολικά:

(38 x 365) + 30 +16 = 13.916 ημέρες

Αν βάλω χονδρικά ότι χέζω κατά μ.ο. 2,76 φορές ημερησίως τότε έχουμε:

13.916 x 2,76 = 38.408,16 χεσίματα.

Υπολογίζω ότι η κάθε κουράδα έχει κατά μ.ο. μήκος 17 εκατοστά, οπότε αν πολλαπλασιάσουμε αυτόν τον αριθμό επί 2,76 και στη συνέχεια με το σύνολο των χεσιμάτων τότε θα έχουμε:

2,76 x 17 x 38.408,16 = 1.802.110,8672 εκ.

Δηλ. συνολικά:

18,211 χλμ. σκατού

Επίσης χρησιμοποιώ περίπου 2 μέτρα κωλόχαρτο για κάθε χέσιμο. Μέχρι σήμερα λοιπόν έχω χρησιμοποιήσει συνολικά:

38.916 x 2 = 77.832 μέτρα,

δηλ.

77,832 χλμ. κωλόχαρτου


……

Ίσως τελικά να είναι πιο οικονομικό να πλένω τον κώλο μου μετά από κάθε χέσιμο, παρά να τον σκουπίζω.

Advertisements

12 thoughts on “Απολογισμοί ενός μεσήλικα, Ι

  1. Σύντροφε,
    τούτο δω το πόστ θαρρώ σηματοδοτεί μια νέα εποχή.
    Αποτελεί το κρίσιμο βήμα, που σε απαγκιστρώνει τελεσίδικα
    από την αυτομικροπαρατηρητική μικροοικονομία της φθοράς.
    Και σε εισάγει πανηγυρικά στην εποχή της «Οικ(ω)λογικής Μακροοικονομίας
    της αειφόρου ανακύκλωσης των πόρων».

  2. Σύντροφε,
    το σχόλιό σου αυτό σε καθιστά αυτομάτως (δηλ. όχι χειροκίνητα) τον κύριο (και μοναδικό προς το παρόν) θεωρητικό του νέου Μακροοικονομικού Κινήματος. Είσαι ο Tzara της μακροοικονομίας… ο Ball της αειφόρου ανακύκλωσης των πόρων… και ο Debort της Οικ(ω)λογίας!

    Δηλώνω συναισθηματικά φορτισμένος!

  3. Σύντροφοι,
    θα σας μαλώσω. Αν αποδέχεστε όλες τις παραμέτρους του απολογισμού, νομίζω, ότι πριν τις κολακείες, θα έπρεπε να περάσουμε σε περικοπές.
    Εξηγούμαι:
    2,76 φορές χέσιμο ημερησίως είναι σπατάλη
    17 εκατοστά κουράδα χωρίς τιμή περιμέτρου, είναι παραπλάνηση (έως απατεωνιά)
    2 μέτρα κωλόχαρτο για κάθε χέσιμο, είναι ζαβολιά προς τα σκιουράκια: τους τρώτε ένα δέντρο για κάθε 17,85 χεσίματα

    Ακόμα και οι 13.916 ημέρες ζωής χωρίς πλύσιμο κ#λου, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν το ωμέγα που αντικατέστησα από σεμνότητα, μπροστά σ’ αυτόν τον σαθρό -πάσης απόψεως- απολογισμό.

    Ξαναβάλτε τα κάτω, με περισσότερο αίσθημα ευθύνης απέναντι στην
    Οικ(ω)λογική Μακροοικονομία της αειφόρου ανακύκλωσης των πόρων.

  4. Σύντροφοι με κάλυψε η προλαλήσασα συντρόφισσα.
    Αλλά ήθελα να πω δυο λόγια επί της διαδικασίας.
    Θεωρώ απαράδεκτο έως προβοκατόρικο να βάζει ο σύντροφος Kopolozof τέτοια θέματα που ζπρώχνουν τις επαναστατικές διαδικασίες στην άβυσσο του ρεφορμισμού.
    Σύντροφοι, ο μόνος ορθά επαναστατικός τρόπος είναι να χέζουμε όποτε θέλουμε, κι όχι όποτε μπορούμε. Τότε και μόνο τότε μπορούμε να χέσουμε το σύστημα από τα μέσα με όλα τα μέσα. Μπροστάρηδες στον αγώνα οι καλόχεστοι σύντροφοι, οι οποίοι οφείλουν και να κάνουν οικονομία στο κωλόχαρτο.
    Καταγγέλω με την ευκαιρία τον σ. kopolozof για την αμετροέπεια του σκουπίσματος του κώλου του με 2 μέτρα κωλόχαρτου.
    Καταθέτω σχετικό ψήφισμα το οποίο και σας καλώ να υπερψηφίσετε.
    Κάτω οι σπάταλοι του κώλου.
    Τα σκιουράκια τώρα δικαιώνονται!

  5. Εκπληκτικός υπολογισμός-απολογισμός. Τον μοιράστηκα με τον ξάδερφό μου και ξέρεις τι μου απάντησε;
    » Γι’ αυτό εγώ τον κώλο μου τον πλένω!»

  6. Είτε τον πλένεις είτε τον σκουπίζεις , το παν είναι να του φέρεσαι τρυφερά.
    Όλα τα άλλα είναι ρεβιζιονισμός του κερατά…

  7. Ρητά και κατηγορηματικά δηλώνω πως είμαι ο une και ουχί ο deux αλλά αυτός ο wordpress είναι χειρότερος κι απο δυσκοίλια..
    Υπογραφή(φιλάω σταυρό)
    landlord 46 1/2

  8. @ Συντρόφισσα,
    Σ’ ευχαριστ# για την ψύχραιμη και ρεαλιστική παρέμβασή σου. Είναι αλήθεια ότι οι 13.916 ημέρες χ#ρίς πλύσιμο κ#λου δεν ήταν και η καλύτερη περίοδος της ζωής μου. Συνειδητοποίησα, πως ακόμα και οι θυσίες στο όνομα του Αγ#να θα πρέπει να έχουν ένα όριο, ειδικά όταν όλοι πια γν#ρίζουμε π#ς πάν# απ’ όλα προέχει η προστασία του περιβάλλοντος. Μόλις απενοχοποίησες το κίνημά μας.

    @Σύντροφε kosti
    Όχι μόνο μας την «είπε», αλλά μας την «έδειξε» κιόλας (τη σωστή οδό)!

    @Σύντροφε dimitri,
    Ο συλλογισμός «όχι όποτε μπορούμε, αλλά όποτε θέλουμε», τον οποίον έθεσες επί της ουσίας, μ’ έβαλε σε βαθιές σκέψεις καθώς αποτελεί από μόνος του ένα συνταρακτικό δείγμα σύγχρονης επαναστατικής σκέψης. Αυτή η διαφοροποίηση της «αναμονής-μοιρολατρίας» από τη «θέληση-ενεργητικότητα», είναι ο κινητήριος μοχλός για την αειφόρο ανακύκλωση των πόρων, στην οποία είχε αναφερθεί πρωτύτερα και ο σύντροφος kostis. Με βρίσκεις σύμφωνο ακόμη και στο θέμα των σκίουρων.
    Μήπως όμως θα πρέπει να επανεξετάσουμε το θέμα της χρήσης κωλόχαρτου; Τα δύο μέτρα που ανέφερα, και τα οποία ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων, σας πληροφορώ ότι ήταν ένας πολύ μετριοπαθής υπολογισμός. Σε μέρες με θερμοκρασία >+12 βαθμών και υγρασία 98%, όπως είναι η σημερινή, σας πληροφορώ ότι τα 2 μέτρα κωλόχαρτου/χέσιμο δε φτάνουν ούτε για «ζήτω». Το λιγότερο 6 (μέτρα) είναι απαραίτητα προκειμένου «ο κώλος μας να φέξει», σύντροφοι και συντρόφισσες.
    Ίσως μία συντονισμένη (από την Κ.Ε.) χρήση κωλόχαρτου ΜΑΖΙ με πλύσιμο, θα μπορούσε να δώσει τη λύση και να οδηγήσει το κίνημα μακριά από αυτό το αδιέξοδο.
    Μήπως όμως τότε, αποφεύγοντας την παγίδα του ρεφορμισμού, πέσουμε στην παγίδα του ρεβιζιονισμού, σύντροφοι;
    Ε;

    @Σύντροφε sofogreg,
    Κατά αρχάς, καλώς ήρθες.
    Θα θέλαμε όμως να μας παραθέσεις (αν έχεις) περισσότερα στοιχεία περί του «πλυσίματος» προτού το κίνημα μεταπηδήσει σε πιο οικ(ω)λογικές μεθόδους επαναστατικού αγώνα. Όπως ας πούμε, πόσα λίτρα νερό χρειάζεται ένας μ.κ. (μέσος κώλος) προκειμένου να λάμψει μετά από ένα μ.χ. (μέσο χέσιμο). Και τι είδους νερό θα ήταν πιο αποτελεσματικό; Του δικτύου ή εμφιαλωμένο; Απλό ή αφρίζον; Φυσικώς αφρίζον ή με προσθήκη σόδας; Επίσης, σε ποιες περιπτώσεις θα κρίνεται απαραίτητος ο υποκλυσμός;
    Ελπίζω να συμμερίζεσαι τις ανησυχίες μου.

    @ Σύντροφε deuxhommes aka landlord 46 ½
    «Τρυφερότις» είναι το σύνθημά μας, ρεβιζιονισμός η κατάρα.
    Γι’ αυτό προτιμούμε πάντα τριπλά κωλόχαρτα γερμανικής κατασκευής με σήμα την «πεταλούδα», τα οποία είναι «μίας και μοναδικής χρήσης».

  9. Ευτυχώς που -σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές- η συντρόφισσα συμβία έχει πιο … αργούς ρυθμούς και έτσι διατηρείται μια ισορροπία στην οικιακή οικονομία του χεσίματος.

  10. Ευτυχώς!
    Κι έτσι κρατάμε και τα προσχήματα.
    Αλλιώς, μέχρι και την άνοδο της στάθμης των ωκεανών θα μου είχανε φορτώσει… συντρόφισσα Χουανίτα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s