Πριν από μερικές ημέρες η μικρή δεν είχε σχολείο και έτσι την πήρα μαζί μου στο γραφείο. Όλη την ημέρα καθόταν σε μια άκρη και ζωγράφιζε τρώγοντας κεράσια, και κάποια στιγμή, κατά το μεσημεράκι, σήκωσε το κεφάλι της, ακούμπησε πίσω στην πλάτη της καρέκλας, ξεφύσησε και είπε Μπαμπά πότε θα φύγουμε;
Καθίσαμε τότε παρέα και σκαρώσαμε αυτό εδώ το cd.
.
Το ανέβασα κι εδώ, να υπάρχει για όποιον άλλον το θέλει.
.
τα περιεχόμενα μπορείτε (όπως και την προηγούμενη φορά) να τα δείτε εδώ
.
—
είσαι τυχερός
η δικιά μου ρωτάει συνέχεια “μπαμπά πότε θα φύγεις?”
και ξεφυσάει μόνο όταν της απαντήσω “τώρα”
ανακουφισμένη
Φακ!
Αυτά με περιμένουν κι εμένα δηλαδή;
(άλλα έλεγε το manual…)
κ.κ.μοίρης, σε ποιον τα πουλάς αυτά;
spy, μην τον ακούτε. θέλει να σας τρομάξει.
Τι υπέροχη συλλογή! (και φωτό)
Είδα το Χορό των Μπιζελιών και θυμήθηκα, μικρή είχα κολλήσει τρομερά με το Κύλα Γιαουρτοπόταμε. Ταιριάζει και με το “μπαμπά, πότε θα φύγουμε;”
Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε.
polisilektiko cd-arestika
exeis pleon dio silloges stin kaboura sou
na tritosei to… kalo
parakalo poli
cheers
Χαρείτε το όσο διαρκεί! Δεν ξέρετε πόσο τυχερός είστε όταν σας δίνει το χεράκι και σας καλεί να φύγετε…
butterfly, χαίρομαι που σας άρεσε. Εκείνη έχει κολλήσει με την Προσευχή της Παρθένου. Εκεί που κάθομαι στον καναπέ, έρχεται και μου ψιθυρίζει “Με είκοσι φθινόπωρα και άνοιξη καμία, απ’ την Υπάτη το ‘σκασα και πήγα στη Λαμία…”, και -να!- η τρίχα κάγκελο…
Τελικά, αναρωτιέμαι… μήπως θα ήταν προτιμότερο να την άφηνα στην αγκαλιά του Ρουβά και της Παπαρίζου…
Καλή σας εβδομάδα
(πήγαμε για μπάνιο χθες. Πού ήσασταν; :) )
wunbad, θα τριτώσει :)
(το τρίτο θα είναι για τον Φιστίκι μας, που σε λίγες μέρες κλείνει τα πέντε και για δώρο ζήτησε ένα ολόδικό του cd-player)
theorema, :)))
Μπάαανιο; Εγώ, μπάνιο; Ποτέ! Ποτέ! Καλύτερα να μείνω ένα γουρουνάααακιιι…(αυτό το ξέρουνε;)
Τι να σας πω, πού ήμουνα, ξέρω κι εγώ;
[τα πρώτα σημάδια Αλτσχάιμερ κάνουν την εμφάνισή τους]
Ξάστερο post τυχερή η μικρή νομίζω!
merci για την υπενθύμιση όμορφων κομματιών.
butteffly, ειδικά το θηλυκό γουρούνι του σπιτιού, το έχει μάθει σαν ποίημα :)
μαύρα μεσάνυχτα, τις ευχαριστίες σας θα τις μεταβιβάσω στη μικρή γιατί εκείνη είναι ο λόγος που ακούω κι εγώ ξανά, κάποια κομμάτια που είχα να ακούσω χρόνια…