[στο ασανσέρ]
Καλημέρα κύριε Γιάννη. Έλα. Κάτω πας; Εγώ ανεβαίνω. Θα σε πάρω μια βόλτα στον τέταρτο…
Ας είναι παιδί μου. Δεν πειράζει. Έχω χρόνο.
[δεύτερος, τρίτος…]
Τι κάνεις;
Καλά… Καλά… Όσο μπορώ και μετράω τοίχους, καλά είμαι.
Πρόσφατα σχόλια
 | ε στο παγιδευμένος |
 | Theorema στο παγιδευμένος |
 | kopoloso στο παγιδευμένος |
| kopoloso στο παγιδευμένος |
 | Κ.Κ.Μοίρης στο παγιδευμένος |
Τελευταία μας έχετε ρημάξει!Μια ο ένας που σιωπά,μια εσεις με ποστ που δεν σχολιάζονται με τίποτα,μας ρίξατε στα μαύρα.Μεταχειμέρια ή προθερινή κατάθλιψη είν΄αυτό;
Ήξερα μια γιαγιά, το έχω ξαναπεί κάπου, έλεγε “όσο το μάτι είναι ανοιχτό, θέλει να βλέπει”. Η μοναξιά δεν είναι πάντα παραίτηση. Καλώς σας βρήκα
συμφωνώ με τον κ. σελιτσιάνο!! μας βαράτε από παντού με συντονισμένα πυρα!!!
ΥΓ. Λυπηθείτε με.. Εχω να περάσω (δια μέσου) και τον εφιάλτη των πανελλαδικών!!!!!!!
τώρα που το ξαναδιάβασα.. (άρχισα να τσιτώνω)
Συνηθισμένη διάλογοι και στιχομυθίες ειδικά σε ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και άνω…
(Αληθινός διάλογος ΑΠΌ ΤΟ ΤΗΛΈΦΩΝΟ)
Τι κάνεις;;; Καλημέρα!!!! (ζεστή, χαρούμενα δυνατή φωνή και λίγο επίτηδες μπας και δώσω τον τόνο)
Ε! αφού αναπνέουμε…
(αλλαγή διάθεσης δικιάς μου… (κοφτή παγωμένη φωνή)
- μάλιστα.
σιωπή…
- Τι άλλα;
- ε τι άλλα;
- Δηλαδή δεν έχεις τίποτα άλλο να μου πεις ΕΚΤΟΣ πως αναπνέεις;;;;..
(αρχίζω να φορτώνω αν και η φωνή μέσα μου μου λέει να είμαι ανεκτική, έτσι έμαθε, ε βρήκε κι έναν άντρα που δεν μπόρεσε να την ανεβάσει αλλά την έκανε επίπεδη και χαλκομανία, είναι πια πολύ μεγάλη, έχει σίγουρα κατάθλιψη, δέξου την όπως είναι, εσύ τώρα χρειάζεται να σαι ο ενήλικας κι εκέινη η προστατευομενη, κλπ κλπ)
Η συζήτηση συνεχίστηκε έτσι λίγα δευτερόλεπτα ακόμα μ εκείνη να μου λέει πόσες φορές παει στο ΙΚΑ και πόσα φαρμακα παιρνει αυτη κι ο άντρας της κι εγώ να προσπαθω να δείξω πόσο τα κατανοω όλα αυτά (ανάθεμα τις θεατρικές σπουδες και την υποκριτική..τζίφος)και μετά να κλείνω βιαστικα γιατι με φωνάζουν..
Αυτό γίνεται τα τελευταια 15 περίπου χρόνια (δεν υπερβάλλω)μόνο που συνέχεια χειροτερευει και λόγω ηλικιας φυσικα…
Δυστυχώς, πιστεύω πως δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο μέσος όρος…
Εξαίρεση φωτεινή και παράδειγμα αν φτάσω ποτέ στα χρόνια τους να τους μοιάσω, είναι αυτοί:
http://rosie-cat.blogspot.com/search?updated-max=2009-01-02T21%3A08%3A00%2B02%3A00&max-results=10
σημειωτέον οι 2 τόσο διαφορετικές γυναίκες ειναι αδελφές.. Η μικρότερη είναι και η πιο μίζερη..
Ουφ..λογοδιάρροια μ επιασε σήμερα :)
Προσυπογράφω το σχόλιο του Σελιτσάνου.
Σήμερα περπατούσε μπροστά μου στο διάδρομο ένας άντρας, θα’ταν εξήντα χρονών σίγουρα. Κι όμως, περπατούσε τόσο νεανικά – ξέρετε, μ’ αυτό το ανοικονόμητο περπάτημα των ψηλών φυσικών (συνήθως), που σ’αυτόν γινόταν χαριτωμένο.
Καλή σας μέρα.
Αυτό που ειλικρινά με τρομάζει είναι ότι όλο τούτο δείχνει σαν “σκηνές προσεχώς” – για όλους μας….
Καλά είπε ο άνθρωπος! Τι σας έπιασε όλους?
Ήταν καλά!!!
selitsanos, δεν είμαι σίγουρος… Μόλις τύλιξα άλλον έναν χειμώνα και τον ανέβασα στο πατάρι και διαπίστωσα ότι γίνεται χαμός εκεί πάνω.
Δεν καταλαβαίνω γιατί διαμαρτύρεστε όμως. Το βιβλίο που προτείνατε είναι δηλαδή πιο allegro ή το πατάρι σας πιο ευρύχωρο;
ioulita, συμφωνώ. Δεν είναι πάντα παραίτηση. Μπορεί κάλλιστα να είναι και μια όμορφη βόλτα στον τέταρτο.
(καλώς ήρθατε)
rosie, οι συζητήσεις για τα φάρμακα και τις αρρώστιες είναι η μεγάλη μου αδυναμία. Τρελαίνομαι να ακούω τους ηλικιωμένους συγγενείς μου να μου λένε πόσες φορές φτερνίστηκαν ή έβηξαν, ή να μου περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια πόσα χάπια παίρνουν, σε τι δοσολογίες, κάθε πότε, πώς τα σπάνε στη μέση ή σε τέταρτα, με κουτάλι ή με μαχαίρι, τι παρενέργειες έχουν, τι χρώμα είναι κλπ. Επίσης μπορώ να κάθομαι με τις ώρες σε ένα νοσοκομείο κρατώντας απλά ένα χέρι και μετρώντας τις σταγόνες του ορού που μπαίνουν σ’ αυτό. Το μόνο που δεν αντέχω -συμφωνώ κι εγώ μαζί σας- είναι η μιζέρια και η γκρίνια, μπορώ όμως κι αυτό, μέχρι ενός σημείου, να το δεχτώ -ως νάζι, αρκεί να είμαι κι εγώ στο κατάλληλο mood.
butterfly, εσείς ζείτε σε μια πανέμορφη πόλη. Τι να τους κάνετε τους τοίχους και τα πατάρια…
mpampakis, δυσοίωνη προοπτική, πράγματι… Υπάρχουν όμως και χειρότερα: Φαντάζεστε π.χ. να “έμενε” το ασανσέρ;
theorema, κι εκτός από καλά -πρέπει να συμπληρώσω, ότι- κάποτε ήταν και ταχυδρόμος. Συνταξιούχος πια.
Ποιο πατάρι;Αυτό που δεν τολμάμε ν΄ανοίξουμε την πόρτα του γιατί θα χυθούν όλα έξω;Α πα πα!(Εγώ τα χώνω κάτω από το χαλί).
Κι εσείς μια από τα ίδια δηλαδή; Κατάλαβα.
Όλο λέω να ανέβω να βάλω μια τάξη κι όλο το αναβάλλω.
Και το χαλί όμως είναι καλή λύση. Δε χρειάζεται σκάλα και είναι ένα ωραίο μέρος για να κρύψει κανείς τα καλοκαίρια.
Το μόνο πρόβλημα με ο,τι πετάμε κάτω από το χαλί, είναι ότι μένει πάντα εκεί…
Συγγνώμη, για μια συμβουλή πέρασα:
Ετοιμαζόμουν να βάλω το χριστουγεννιάτικο δέντρο που έχω στο σαλόνι κάτω από το χαλί, ώσπου διάβασα πως εκεί βάζει κανείς τα καλοκαίρια. Το πατάρι δεν τ’ ανοίγω, γιατί έχουμε πετάξει εκεί κάτι περισσεύματα από μια νοσοκόμα που είχαμε τεμαχίσει τον προηγούμενο μήνα και θα βρωμάει τώρα… Έχετε καμιά άλλη καλή καβάντζα;
(για το δέντρο λέω…)
@Spy
Τώρα θα σας απαντούσα,αλλά έχετε χάρη που δεν το επιτρέπει η αγωγή μου-άσε που μας διαβάζουν και κυρίες.
Χτύπα, kopoloso, χτύπα. Έτσι αξίζει.
Μπογιατζής είστε και μετράτε τοίχους;
η κατάλληλη θέση για το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι στο ντουλάπι κάτω από το νεροχύτη…!!
μα όλα εγώ θα σας τα λέω πια…!!! :-))
ioulita, τι να πουν κι αυτοί που έχουν ολόκληρη αποθήκη στο υπόγειο…
spy, Τη νοσοκόμα έπρεπε να την κόψετε σε λωρίδες, να την αλατίσετε και να την κρεμάσετε στο δέντρο να ξεραθεί. Εκεί που τη βάλατε, αργά ή γρήγορα, θα σας βγάλει υγρασία στο μπάνιο.
Κρατήστε τουλάχιστον το δέντρο σε ευπρόσιτο μέρος, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα σας χαμογελάσει ξανά η τύχη να μην προβείτε στις ίδιες τσαπατσουλιές.
selitsanos, ε δε νομίζω να χωράει ολόκληρο δέντρο στον αποστειρωτήρα του!
aerosol, μη μου δίνετε θάρρος. Πάνω στο παιχνίδι, μπορεί να μου ξεφύγει καμιά δυνατή και να ‘χουμε μετά φασαρίες.
island, ο κύριος Γιάννης είναι αυτός που μετράει τοίχους και είναι συνταξιούχος ταχυδρόμος. Τώρα που το σκέφτομαι, βγάζει κάποιο νόημα.
Εγώ, προς το παρόν, μετράω μόνο ορόφους.
prozak, κι εγώ εκεί το έχω. Στον spy να το πείτε, που θέλει να το χώσει σώνει και καλά στον αποστειρωτήρα.
(τον οποίο αποστειρωτήρα μάλιστα, τον έχει πιθανότατα στον πάγκο ΔΙΠΛΑ στο νεροχύτη)
@ prozak & kopoloso:
Τον αποστειρωτήρα τον έχω ΜΕΣΑ στον νεροχύτη. Στον πάγκο ΔΙΠΛΑ στο νεροχύτη έχω τη μηχανή του γκαζόν (για να κόβω το σαλάμι).
Κόψτε όσο προλαβαίνετε, γιατί σε λίγους μήνες θα πρέπει να κάνετε χώρο για να μπει και το μπλέντερ για τις κρέμες.