Ένας άλλος συμμαθητής μου -στο γυμνάσιο αυτός- ξεκινούσε όλες του τις εκθέσεις, ανεξαρτήτως θέματος, με την εξής φράση:
«Στη σημερινή κοινωνία της ζούγκλας που ζούμε…» κλπ κλπ.
Θυμάμαι π.χ. μια φορά που το θέμα ήταν κάτι σχετικά με το θεσμό της οικογένειας, το ρόλο της κλπ κλπ, εκείνος έγραψε:
«Στη σημερινή κοινωνία της ζούγκλας που ζούμε, ο μπαμπάς μου κατουράει καθιστός γιατί αλλιώς η μαμά είπε ότι θα του κόψει το τσουτσούνι με τα δόντια.”
πω πω καταπιεση στην σημερινη κοινωνια της ζουγκλας που ζουμε…
γυναικες… τσ τσ τσ.. σκετη απειλη
Χαχαααααααχαχαχα!!! Αν ήμουν η δασκάλα ΚΑΙ αυτού του μαθητή, σίγουρα θα ήταν το αγαπημένο μου παιδί στην τάξη!…
Μα σε τι σχολείο πηγαίνατε πια? Ένα κι ένα όλα σας!
Ο Τριανταφυλλόπουλος ήταν ο συμμαθητής σας; θα εξηγούσε πολλά πάντως..
Εγώ είχα συμμαθήτρια ερωτευμένη με τις λέξεις “ανυπερθέτως” και “επιπροσθέτως”.Τα σε -ως κάτι μας κάνανε στο γυμνάσιο!ανάθεμά μας κι αν ξέραμε τι σήμαιναν.
:)
Καλημέρα!
Προφανώς ή μικροτσούτσουνος θα ήτο ο μπαμπάς του ή η μαμά του θα είχε μεγάλα δόντια.
sadcharlotte, αφήστε τα… Ο μνημειώδης αυτός πρόλογος βύθισε διαμιάς όλα τα αρσενικά της τάξης σ’ ένα βαθύ νοητικό όρυγμα, όπου επί -τουλάχιστον- τέσσερις οδυνηρούς μήνες (τόσοι απέμεναν για να τελειώσει η σχολική χρονιά) δέχονταν καθημερινό και ανηλεές σφυροκόπημα από ορδές σεξουαλικών φαντασιώσεων και συστοιχίες οδυνηρών ονειρώξεων εδάφους-αέρος. Μπορώ με σιγουριά να σας πω ότι σφυρηλατήθηκαν μερικοί πολύ αλλόκοτοι χαρακτήρες εκείνη την περίοδο…
theorema, ένα συνηθισμένο δημόσιο σχολείο. Ξέρετε… Απ’ αυτά τα γκρίζα, με τα βρώμικα μωσαϊκά, τους ρημαγμένους τοίχους, τα προαύλια-κλουβιά και τις σιδεριές στα παράθυρα…
Από κάπου έπρεπε ν’ αποδράσει κανείς… Να βρει τη ζούγκλα… :-)
kleine wolke, με κατακρημνίσατε αρχικώς μ’ εκείνο το “ο Τριανταφυλλόπουλος ήταν ο συμμαθητής σας;” αλλά το σώσατε τελευταία στιγμή με την ειλικρινή σας αναφορά στην επιρροή των “εις -ως” στα νεαρά κορίτσια. Καλημέρα και σε σας.
spy, πολλά είχαμε βάλει κι εμείς με το μυαλό μας τότε…
Αλήθεια,εσείς πως κατουράτε από τότε;
σελιτσάνος, όταν νιώθω πως απειλούμαι, καθιστός. Για τρελό μ’ έχετε;
Κι όταν κατουράτε στις γωνίες, πάλι καθιστός;
Έχετε διαβάσει το “ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα αρραβωνιαστήκανε από κάτω”; Αυτή τη σειρά εκθέσεων και σκέψεων Ιταλών μαθητών δημοτικού; Έχει ακόμη μία γενική και μία για το Θεό, το “εγώ ελπίζω να τη βολέψω” – εκδόσεις δε θυμάμαι.
Μου έχει εντυπωθεί κάτι σαν (από μνήμης) “τον Αντρέα τον λένε Σίλβια, αλλά εμείς τον λέμε σφολιάτα, γιατί από τότε που έκανε την εγχείριση αντί για πουλί έχει σφολιάτα.”
Καλή σας μέρα.
Το σχολείο σας αρχίζει να μου κινεί το ενδιαφέρον επικίνδυνα…
κατούρημα καθιστός = γκαραντί προστάτης
καλύτερα να στο μασήσει παρά να τρέχεις μετά με ακτινοθεραπείες..
(έχω νέα, πότε θα τα πιούμε ; )
@Κ.Κ.Μοίρης
Συχνό σεξ=γκαραντί όχι προστάτης.
Δεν έχετε παρά κάθε φορά που κατουράτε καθιστός,μετά να κάνετε σεξ.Αν στο έχει μασήσει όμως…
spy, στα τέσσερα με το πίσω πόδι σηκωμένο.
butterfly, ναι την ξέρω τη συγκεκριμένη σειρά αλλά έχω διαβάσει (αποσπασματικά) μόνο το πρώτο :-)
Είναι όμως ένα από τα πιο αστεία βιβλία που έχουν περάσει από τα χέρια μου.
aerosol, you’re entering the dangerzone…
κκμ, κατάλαβα… μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
(σάββατο βράδυ, τι νέα; )
σελιτσάνος, με έχει λούσει κρύος ιδρώτας! Κατουράω 6-7 φορές τη μέρα κι άλλες 1-2 τη νύχτα!
Μου θυμίσατε το γιο μου, 2.5 χρονών τότε, που μόλις εβγαλε τα παμπερς, είπε να οριοθετήσει το μέρος του, και κατούραγε αντίθετα από τη λεκάνη. (Οταν το ανακάλυψα, επαθα ενα ψιλο-εγκεφαλικό).
Επίσης τον Νίκολσον, σε μια ταινία που δε θυμαμαι πια τίτλο, που γυρνώντας από τη κηδεία της γυναίκας του, πάει στο μπάνιο, κάθεται στη λεκάνη, συνειδητοποιεί τη νέα κατάσταση, κοιτάζει αριστερά-δεξιά, μη τον βλέπουν, σηκώνεται, και κατουράει παντού εκτός από τη λεκάνη.
(Τελικά, δεν ήξερα πως σας καταπιέζουμε τόσο πια… )
rosie, :-) όλα τα αγοράκια το κάνουμε αυτό.