![postcard [Converted]](http://blowyourheadoff.files.wordpress.com/2008/11/takeoff-jonhan.jpg "postcard [Converted]")
Ξέρεις τι έχουμε μέσα στη νεκροκεφαλή μας;
Τι έχουμε;
Μυαλό.
Α!
………………………………
Οι κινέζοι δεν έχουν μυαλό. Το ξέρεις;
Εγώ νομίζω ότι έχουν.
Δεν έχουν.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν μυαλό.
Οι κινέζοι πάντως δεν έχουν.
………………………………
Μπαμπά, οι παπάδες έχουν μυαλό;
Έτσι νομίζω.
Ο Χριστός έχει μυαλό;
Όχι όσο οι παπάδες.
Α!
………………………………
Σημασία παιδί μου δεν έχει πόσο μεγάλο μυαλό έχεις αλλά πώς το χρησιμοποιείς. Θέλεις άλλη nutella;
Ναι.
………………………………
Να σου πω κάτι μπαμπα;
Για λέγε…
To μυαλό του ελέφαντα είναι πιο μεγάλο από το δικό σου.
.
.
………………………………
αφού ακόμη βολεύεσαι με νουτέλα και όχι εικοσάρικα, το μυαλό σου είναι στον τόπο του..
“Σημασία παιδί μου δεν έχει πόσο μεγάλο μυαλό έχεις αλλά πώς το χρησιμοποιείς.”
Επιτέλους!Αρχίσατε να μιλάτε στο παδί σωστά-σαν πατέρας.
Διότι,ως γνωστόν,αν έχεις βοδινό μυαλό,που είναι μεγάλο,το κάνεις πανέ.Ενώ αν έχεις αρνίσιο,που είναι μικρό,το αφήνεις μες στο καφαλάκι και το κάνεις σούπα.Ρωτείστε και τον Καρβουνιάρη.Κι αυτός μεγαλώνει παιδιά κι έχει πείρα.
Νομίζω πως έχω καλυφθει πλήρως. Τόσο από τους αγαπητούς κ.κ. Κ.Κ.Μοίρη και Σελιτσάνο [που βρίσκουν πάντα τα καλύτερα να γράψουν και μετά εγώ ζηλεύω που αφενός με πρόλαβαν, αφετέρου ούτως ή άλλως δεν θα τα σκεφτόμουν ποτέ] όσο και, ιδιαιτέρως, από τον μικρός σας.
“Ξέρεις τι έχουμε μέσα στη νεκροκεφαλή μας;”
Είστε σίγουρος ότι λέγεται νεκροκεφαλή κατά την περίοδο που περιέχει το μυαλό μας;
Δεν μπορείς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, τελικά -τα ξέρουν όλα…
(όταν θα φτασουν να σας λένε “τι γονείς μεγαλώνω”, να μου πείτε…)
Καλημέρα :)
η νουτέλα είναι σταθερή αξία αγαπητέ (ρωτήστε και την ε)
τα πιο δύσκολα προβλήματα λύνει (ή έστω τα “μαλακώνει” )
οι κινέζοι γιατί δεν έχουν μυαλό – ρωτήσατε;
— snip —
“Ξέρεις τι έχουμε μέσα στη νεκροκεφαλή μας;”
Είστε σίγουρος ότι λέγεται νεκροκεφαλή κατά την περίοδο που περιέχει το μυαλό μας;
— snip —
Εύλογη η απορία της μάμα. Το θέμα δεν έχει συζητηθεί προς το παρόν παρά εντός της επιστημονικής κοινόπτητας. Βλ π.χ.
“Naming heads, determining sculps”, Romero George 2004, Journal of Language & Linguistics.
http://jllonline.org/
Εγώ κάνω δήθεν την ψύχραιμη και μετά τα γράφω όλα σε ένα μπλοκάκι κόκκινο ξεροκαταπίνονας.Τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω.
(Μπαίνω και στο πορτοκαλί δωμάτιο τις νύχτες και μυρίζω την μυρωδιά. Κάθομαι με τις ώρες)
Χαζομαμαδίστικα…
κκμ, είναι. (έτσι λέω)
Αν και ο συνολικός όγκος της nutella που έχω καταναλώσει στη ζωή μου, υπερβαίνει θαρρώ και εκείνον του μυαλού του ελέφαντα!
σελιτσάνος, το αρνίσιο κεφαλάκι το κάνετε σούπα;
Εγώ το προτιμώ ψητό στη λαδόκολλα.
Δίνω στα παιδιά μάτια, μυαλό και γλώσσα, στην καλή μου τα μάγουλα κι εγώ κάθομαι και γλύφω τα δόντια και τα κόκαλα.
Όπως το είπατε: Σαν πατέρας.
Τον καρβουνιάρη δεν τολμώ να τον ρωτήσω. Στα σαράντα μου έχω καταλήξει σε μια συγκεκριμένη θεώρηση του κόσμου που με περιβάλλει. Αν τώρα έρθει εκείνος και ανακαλύψει στα καλά του καθουμένου, αμελέτητα ακόμη και στο αρνίσιο μυαλό (κάτι για το οποίο όπως γνωρίζετε είναι απόλυτα ικανός) φοβάμαι ότι θ’ ανοίξει κάτω από τα πόδια μου μια μαύρη τρύπα και θα με καταπιεί.
Αφήστε που είμαι σίγουρος ότι θα μου προτείνει να το φάω ωμό (άντε το πολύ πολύ “ψημένο για καμιά ωρίτσα σε χυμό λεμονιού”).
Αφού τον ξέρετε. Και μάλιστα πολύ καλύτερα από μένα.
mamma, αυτό με τη νεκροκεφαλή προσπάθησα να του το εξηγήσω κάποια στιγμή, αλλά αυτός επιμένει ότι αυτή είναι η σωστή λέξη τόσο για τους ζωντανούς όσο και για τους πεθαμένους. Υποψιάζομαι ότι υποσυνείδητα μας έχει κατατάξει όλους στο βιολογικό είδος των απέθαντων.
νατασσάκι, θέλετε να πείτε ότι τελικά πράγματι, οι Κινέζοι δεν έχουν μυαλό;! :-)
holly, ρώτησα:
Και γιατί δηλαδή δεν έχουν μυαλό οι Κινέζοι;
Γιατί κλάνει το γατί.
(καταλαβαίνετε -πιστεύω- γιατί αποφεύγω τις πολλές ερωτήσεις)
kanaroubas, έχετε απόλυτο δίκιο. Θα πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή η επιστημονική γνώση να διοχετευθεί με κάποια μορφή στην καθημερινή ζωή.
Επιτρέψτε μου να προτείνω και κάτι από τον κλάδο των ανθρωπολογικών επιστημών:
“Cannibal Holocaust”, Deodato Ruggero 1980, Istituto Italiano di Antropologia (ISItA)
http://www.isita-org.com/Antro-Digit/index.htm
χνούδι, πόσες φέτες nutella αλείφετε τη μέρα; :-)
να σου πω κάτι kopolose ?
για πε
το μυαλό μας και μια λίρα…
Χιλιόμετρα (που προσπαθώ να μη φάω) :P
ή δεν έχουν νεκροκεφαλή!
;)
κκμ, από μισή;
χνούδι, ωραία το θέσατε! Ως διαδρομή!
νατασσάκι, αποκλείεται. Όλοι έχουν νεκροκεφαλή. Μέχρι και τα κουνούπια! Οι Κινέζοι απλώς δεν έχουν μυαλό (μη με ρωτήσετε γιατί! )
Συγνώμη που παρεμβαίνω,
όταν λέμε noutella εννοούμε το γνωστό θρακιώτικο παραδοσιακό γλύκισμα;
Θα ρισκάρω να ρίξω το επίπεδο, αλλά είναι γνωστό ότι, εκτός από το μυαλό, ο ελέφαντας έχει σίγουρα και κάτι άλλο μεγαλύτερο από τον μέσο άνδρα.
Και δεν μιλάω για την προβοσκίδα του.
Μιλάω για τα αυτιά του.
(μα πού πήγε το μυαλό σας?)
@ mpampakis, τι είπε ο ελέφαντας στον γυμνό άντρα?
- Μα καλά, πως μπορείς κι αναπνέεις μ’αυτό το πραγματάκι?
kostis-b, ακριβώς αυτό!
… Το οποίο -σημειωτέον- είθισται να χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα από τις γυναίκες του τόπου, για την παρασκευή παραδοσιακών γλυκισμάτων που επιβίωσαν στο διάβα των χρόνων όπως πχ το γνωστό “Ψωβουnu” (“Ψωμί, βούτυρο και nutella” στην τοπική διάλεκτο) -ευρύτατα πια διαδεδομένο σνακ που έλκει την καταγωγή του από την περιοχή της Βιστωνίδος-, ή το πιο ξακουστό γλύκισμα των ορεινών οικισμών της Ροδόπης, το “Ματωμένο φεγγάρι της Χαϋντούς”, δηλ. nutella με μπανάνα.
Όταν με το καλό ανηφορίσετε κατά τα μέρη μας θα τα δούμε όλα αυτά και στην πράξη.
mpampakis, ουφ! (για μια στιγμή φοβήθηκα ότι θα λέγατε “ο κώλος του”! )
(ποιο επίπεδο; τελευταία φορά που βρέθηκα σε επίπεδο ήταν στο “επίπεδο 3″ του donkey kong. Για βιδεογκαίημ μας περάσατε;)
., :-D
Είσαι superdad!
καταλαβαίνω απολύτως !
kopoloso,
Ναι! Θυμάμαι το θρύλο της Χαυντούς και την ιστορία του ξακουστού γλυκού, από την περσινή επίσκεψη στα μέρη σας.
“Η μικρή Χαυντού τα βράδυα αργούσε να κοιμηθεί. Περιπλανιόταν και χανόταν, πότε στα καπνοχώραφα που νοικιάζαν και καλλιεργούσαν οι γονείς της, και πότε στα όνειρα και στους μαιάνδρους της τρυφερής παιδικής ηλικίας. Με φόντο τα φτωχά ορεινά χωριουδάκια της Ροδόπης, κάθε βράδυ ξεκινούσε για μια αυτοσχέδια διαδρομή μέχρι το άπιαστο φεγγάρι, κολυμπώντας σε μια θάλασσα από σοκολάτα. Συντροφιά της πάντα είχε τη Φιλιώ. Η βαρβαρότητα του αποκλεισμού και της φτώχειας γύρω της, αναμετρούνταν διαρκώς εντός της, με την κρυφή επιθυμία να φύγει ένα καλοκαιρινό σούρουπο, με προορισμό το νιόβγαλτο πορφυρό φεγγάρι.
Με ένα κουταλάκι του γλυκού για κουπί, και ένα άδειο βαζάκι nutella για βαρκάκι σχεδίαζε να ξεκινήσει για το φεγγάρι παρέα με τη Φιλιώ.
Η Φιλιώ ήταν μια ξανθή ώριμη, μοσχομυριστή και πολυταξιδεμένη μπανάνα, από το Περού.
Η Χαυντού ήταν μια μικρή μελαχρινή πομακοπούλα με μια περίεργη γεννετική παρόρμηση προς την ευτυχία.
Το φεγγάρι ήταν ένας νεαρός ανυπόμονος τόπος, κατάλληλος για τις δυό φίλες.
Και η nutella ήταν παχύρευστη γλυκιά σοκολάτα.
Η μικρή Χαυντού όμως, με ένα αναπάντεχο ανάδρομο σάλτο προς το μέλλον, εξ΄αίφνης μεγάλωσε. Παντρεύτηκε και έκανε χαυντάκια. Τα καλοκαίρια όλοι μαζί δουλεύαν στα καπνοχώραφα ,και μοιραίως το πρότζεκτ “ταξίδι για το φεγγάρι” μπήκε στο αρχείο.
Η Φιλιώ επέστρεψε στο Περού.
Η nutella τελείωσε.
Η βάρκα-βαζάκι άδεια, έγινε βαζάκι για ρίγανη.
Και το φεγγάρι μάτωσε, περιμένοντας ματαίως την άφιξη της Χαυντούς.”
Και εσείς προσπαθείτε να αποδείξετε ότι δεν είστε ελέφαντας με αυτό το κείμενο; Δεν πείθετε κανέναν.
magica, είσαι πολύ ευγενική αλλά αποέχω ακόμα πολύ από το να γίνω ένας από αυτούς. Οι superdads έχουν ειδική στολή με λογότυπα “SD” πλουμιστές μπέρτες κλπ. Τους ξεχωρίζεις από χιλιόμετρα.
Εγώ ούτε γυαλιστερό σώβρακο με ζώνη δεν έχω.
holly, με ανακουφίζετε :-)
(χαίρομαι που σας ξαναβλέπω εδώ)
kostis-b, αγαπητέ! Η συνδρομή σας στο δια-πολιτισμικό σκέλος του blοg είναι ανεκτίμητη. Η καταγραφή των θρύλων και των παραδόσεων του τόπου (καθώς και του α-τόπου) είναι μεγίστης σημασίας πολιτιστικό γεγονός και όπως πολύ καλά γνωρίζετε σ’ αυτόν εδώ τον δια-δικτυακό χώρο εκτιμούμε ιδιαίτερα μαρτυρίες σαν τη δική σας.
Πώς να σας το ξεπληρώσω τώρα αυτό; Έχω ήδη παραγγείλει δύο τόνους παραδοσιακή nutella Κοτύλης και ψάχνω για φορτηγά να την κατεβάσω. Τη Φιλιώ την έχω βρει εδώ και καιρό.
island,
John Merrick: I am not an elephant! I am not an animal! I am a human being! I am a man!
I’m a man,
I spell m-a-n…man !
(Bo Diddley)
Τώρα σε πιστέψαμε!
:-D