Έλα μέσα. Είναι λίγο αστείο λέει, αλλά έλα: Κάθισε δίπλα μου.
Όποτε νιώσεις πως αρχίζεις να πέφτεις, πες μου. Είμαι εδώ.
Το χέρι μου είναι εδώ.
Πιάσε.
Με βλέπεις;
/
[ πάλι εδώ / εμείς / πιο εύκολα τώρα / σαν χορδή που τεντώθηκε / σαν τον ήχο του σάλιου πριν τη λέξη / χάθηκες / σαν σούρουπο / σαν δέντρα / το βλέμμα μου / σκισμένο / ξερνάει ]
Άρχισε;
[ μαζί ]
Πιάσε το χέρι μου.
[ μαζί / σαν άμμος… ]
σφίγγει
[…που πέφτει απ’ το δέρμα / μαζί ]
/
αν έπεφτα θα μ’ έπιανες;
αν μιλούσα θα μ’ άκουγες;
/
/
/
“… λίγο νερό.”
/
Αυτό το “λ.” με βασανίζει.
(Όχι όχι , καμμία σχέση με “π” ή “ν”).
(Πέστε μου πλήηηηηηηζ!Έχω λιώσει απ’ την περιέργεια και μ’ αυτή τη ζέστη…καταλαβαίνετε.Αν μου πείτε θα σας κεράσω παστέλι,που σας αρέσει).
λούσυ
(τσιμουδιά όμως, εντάξει; )
(θέλω παστέλι)
συγνωμη τ ακουσα κι εγω.αλλά δεν θα πω κουβεντα.
εντάξει (θέλετε κι εσείς παστέλι; )
Εμένα μου άρεσε με σκέτο το “λ.”. Αλλά, αφού το άκουσα ολόκληρο, υπάρχει για παρηγοριά κάτι σε παγωτό?
μα ηταν φανερο…
γραμμενο εκει στην διευθυνση…
-το νερο ηταν για την αμμο;-
ναι το ίδιο να ρωτήσω ήθελα…’το νερό για την άμμο;’
(αλλά μετά σκέφτηκα να μην σας αναγκάσω να το εκλογικεύσετε)
Α σας παρακαλώ!Ένα παστέλι υποσχέθηκα!Αν πρόκειται και γι άλλο παστέλι κι από πάνω και παγωτό απευθυνθείτε στον καρβουνιάρη , που έχει και τάσεις ζαχαροπλαστικής!
(Να τον εμπιστεύεστε : τάφος αυτό το παιδί!Στο τσακ γλυτώσατε να το ανακαλύψει αυτός το κείμενό σας , αλλά προς το παρόν ψάχνει το ‘89).
Αχ!
…σου ΄φερα νερό στις χούφτες…
είχες γεννηθεί είκοσι καλοκαίρια πριν ?
amazing !
Mού ήρθε μια σκηνή από το “Trust” του Hal Hartley.
http://www.youtube.com/watch?v=kIixZGQd4JA
Από το 03:15 μέχρι το 06:00 περίπου
P.S Αν το παστέλι είναι από τα τριγωνικά της Φολεγάνδρου φάση, θέλω κι εγώ ένα ;-)
οχι.
παστελι και γλυκα του κουταλιου τρωω μονο οταν ειμαι σε μεγαλη απογνωση(πχ 15αυγουστος τα παντα κλειστα εχω ξυπνησει απο μεσημεριανο υπνο) ή σε τρελα κεφια που τιποτα δεν εχει σημασια μονο η καλη καρδια.
(πως να σας το εξηγησω χωρις να σας ζαλισω.ας πουμε εχω πεσει στη μαρμιτα οταν ημουν μικρη.και φτανει πια. επιτελους τελος κλπκλπ)
Πάρτε ένα:
http://www.melifotopoulos.gr/fotos/pasteli.JPG
(Για να μη λέτε ότι δεν κρατώ τις υποσχέσεις μου).
@λ.ουλούδι είσαι ρε κοπολόζε.
@Σελιτσάνε το νου σου γιατί σε κρατάω από το …βρώμικο 87!
athanasia, μισό λεπτό να ρωτήσω τον κ. Σελιτσάνο.
βασιλική, :-)
(το νερό ήταν γιατί εντωμεταξύ, το στόμα μου είχε κολλήσει σα μοκέτα)
αγγλιντάλ, μην ανησυχείτε, έχω τραβήξει εγώ εκλογίκευση….
Η απάντηση προς την αγαπητή Βασιλική σας κάλυψε ή θέλετε να προχωρήσω σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες; (πιστέψτε με, δεν θέλετε)
σελιτσάνος, προς τα πίσω πάει, ή προς τα μπρος;
Σε ποια χρονιά κερδίζουμε παγωτό;
“Σαν τον ήχο του σάλιου πριν τη λέξη;”
Τι φράση!!
Απ’την πολλή σκέψη να καταλάβω τι εννοείτε, ξύπνησα!(για τα καλά)
Υγρός ήχος λογικά..κάτι σε “σλούρπ” που κάνουμε όταν ξυπνάμε και ρουφάμε τα σάλια που στάζουν και ποτίζουν το μαξιλάρι..καλά δε συνεχίζω,σταματώ εδώ πριν ρίξω κι άλλο το επίπεδο των σχολίων.
Καλημέρα :) :)
@dimitris-r
Ωχ!!!
nina c, τι; κόλλησε το παστέλι στον γομφίο;
diastimata, να ‘στε καλά. Αν είστε ο king kong με σώσατε.
κκμ, όχι βρε. Στα είκοσι ξαναγεννήθηκα.
wunbad, τι μου θύμισες τώρα…. τι μου θύμισες! (θενκς)
Νομίζω ότι είναι από εκείνα τα απλά, τα παραλληλόγραμμα. Τα τρίγωνα εφαρμόζουν καλύτερα στη μασέλα;
@kopoloso
Καταλαβαίνετε ότι μετά την δήλωσιν του αγαπητού κκ dimitris-r αδυνατώ να σας δώσω περαιτέρω πληροφορίες.
(Αλήθεια τι έγινε το ‘87 ρε παιδιά;;;!!!).
με τετοιες ερωτησεις… ητο αναμενομενο…
-ειναι απο αυτες τις ατιμες που σε ξεγελουν, περιμενεις απαντηση αλλα στο τελος καταλαβαινεις οτι ηταν απλα ρητορικες… -
καλη σας μερα…
ε, Κοιμάστε τον δεκαπενταύγουστο το μεσημέρι; Κι εγώ.
Επίσης νυστάζω πολύ το βράδυ της ανάστασης γι’ αυτό τρώω τη μαγειρίτσα κατά τις εννιά-δέκα… Άντε έντεκα. Παστέλι τρώω κάθε καλοκαίρι στο πλοίο για το νησί. Στον πηγαιμό. Μόνο.
σελιτσάνος, μας υποχρεώσατε.
(ευτυχώς είχε τουλάχιστον μέλι)
dimitris-r, κάποτε ήμουν μπουμπούκι.
(σελιτσάνε, …ωχ! προς τα πίσω πάει!)
kleine wolke, αυτό που περιγράφετε, είναι ο ήχος του σάλιου πριν το παστέλι. Καλημέρα και σ’ εσάς.
(για ποιο επίπεδο μιλάτε; εμείς εδώ είμαστε πολυεπίπεδοι. Φτιάχνουμε-πετάμε, φτιάχνουμε-πετάμε… Εσείς σε ποιο ακριβώς αναφέρεστε; )
σελιτσάνος, μη σκοτίζεστε. Θα μας τα κεράσει όλα ο φίλος σας ο καρβουνιάρης. :-)
(αυτό κατάλαβα)
βασιλική, καλημέρα και σ’ εσάς.
Στο 3ο, αλλά μιας που είστε πολυεπίπεδοι, είναι πλέον ανευ σημασίας!
χαχα! :) :)
Αχ! (δις)
King Kong… Υπερβολές! Είμαι λίγο κοντύτερος (πιο αδύνατος, πάλι, όχι…)