Θα είχαμε ένα εργοστάσιο.
Ναι. Και θα φτιάχναμε καραμέλες!
Μπισκότα στρογγυλά!
Και παγωτά!
Θα είχαμε ένα εργοστάσιο…
Πολύχρωμο!
Όμορφες κούκλες θα ‘βγαιναν απ’ τις μηχανές.
Με χαμόγελα ροζ, γλυκές φωνές.
Αυτοκινητάκια, τρακτέρ…
Και μαγικά κάστρα!
Θα είχαμε ένα εργοστάσιο… για να διορθώνουμε τα σύννεφα.
Τα χαλασμένα
Τα λυπημένα
Και τα πολύ ξεφουσκωμένα!
Οι μηχανές θα έπαιζαν μουσική.
Τιριρί…
Κι όλοι θα ‘τρωγαν τυρί.
Χα!
Θα είχαμε ένα εργοστάσιο απαλό σα χιόνι
Με φτερά μεγάλα σαν παγώνι
Θα ήταν κάτω απ’ το νερό!
Στο βυθό! Στο βυθό!
Και θα φτιάχναμε και ψάρια
Τρελοφάλαινες!
Και καλαμάρια!
Ιιιιιιιιι…!
Σφυροκέφαλους…
Κουφιοκέφαλους…
Χα, Χα!
Θα είχαμε ένα εργοστάσιο σοβαρό
Για να φτιάχνουμε και μαγικό χυμό!
Πράσινο και ροζ
Μπλιαχ!
Για να πίνουμε να πίνουμε…
Να πίνουμε να πίνουμε…
… Ουφ έσκασα!
Χα!
Και πού θα ήταν αυτό το εργοστάσιο;
Πού θα ήταν το εργοστάσιο;
Να πω;
Για πες…
Θα ήταν ακριβώς… εδώ.
[ανοίγει το ημερολόγιο σε μια λευκή σελίδα και σημειώνει: Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008]
σου ‘λειψε και σένα το ποδήλατο , έ ;
Shock & Awe
Ουφ, ευτυχως δεν είμαι ο μόνος που κλέβω τις κουδουνίστρες του μωρού!
:=)
και θα
και θα
και θα
και θα ‘στελνα ένα βιογραφικό
να δουλέψω κάτω απ’το νερό
στο εργοστάσιο αυτό το σοβαρό
να βάζω στα ψάρια φτερά
και στα σύννεφα βράγχια
:))
Εσείς είστε που τριγυρνάτε την μικρή μου κόρη και της φουσκώνετε τα μυαλά;
(Μεταξύ μας , επειδή κι εμένα μ’ αρέσει να διορθώνω σύννεφα , καλά κάνετε…).
Πόσο ν’ αντέξει ένας άνθρωπος? Καταφεύγει στα παραμύθια, και καλά κάνει… Ωραίο το εργοστάσιο, να τυλίγω τις καραμέλες και συγχρόνως να παρακολουθώ μήπως δεν βγαίνει καλά η μουσική από τις μηχανές?
Όταν ήμουν πιτσιρίκος, διάβαζα μαγεμένος τα “Παραμύθια από το τηλέφωνο” του Τζιάννι Ροντάρι. Μια συλλογή με μικρά θαύματα, πολλά από τα οποία τα θυμάμαι ακόμα. Σαν κι αυτό.
[Δηλώνω ενθουσιασμένος και ζητώ δουλειά!]
ομορφα γλυκοπικρο…
το απόγευμα φέρε λίγον από αυτόν τον ροζ μαγικό χυμό
και ξεφούσκωσε τα σύννεφα σε παρακαλώ…δεν είμαστε για εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής..
κκμ, το ‘χει φάει το μπαλκόνι… στοιχηματίζω ότι σε λίγο θα βγάλει φτερά και θα φύγει μόνο του.
., περιγράφει αυτό ακριβώς που νιώθω μπροστά σε ένα ζευγάρι παιδικά μάτια. (εντάξει, όχι πάντα… καμιά φορά νιώθω ότι θα μου ‘ρθει κι εγκεφαλικό -μπροστά σ’ ένα γαϊδουρινό παιδικό πείσμα π.χ. )
nomad, συλλογή ολόκληρη έχω. κλέβω κι αυτές των ξένων μωρών.
agglidal, δε χρειάζεται βιογραφικό για να δουλέψετε σ’ αυτό “το εργοστάσιο το σοβαρό”. ούτε καν μάσκα. αρκεί που ξέρετε να βάζετε στα σύννεφα βράγχια. Καλώς ήλθατε.
σελιτσάνος, α ,αγαπητέ μου λύνετε τα χέρια! Μόλις παραλάβαμε μία παρτίδα από καταρρακωμένους βραδύποδες και χρειαζόμαστε επειγόντως μια μικρή με φουσκωμένα μυαλά, για να τους βοηθήσει να συνέλθουν. Πόσα σύννεφα κατάπιε ακριβώς; Θα σας την επιστρέψουμε όποτε θέλετε.
athanasia, σύμφωνοι. μη μου πείτε ότι ξέρετε να ετοιμάζετε και πρωινό για σμιλόδοντες;
aerosol, προσλαμβάνεστε! Περάστε όποτε μπορείτε από το Τμήμα των Τρίχρωμων Μπισκότων για να καταπιείτε τη νέα σας σύμβαση (σε τρεις γεύσεις).
βασιλική, καθίστε να σας κεράσουμε λίγο συννεφόζουμο και σας εγγυώμαι ότι πριν καλά καλά το καταλάβετε, τα “πικρά” θα φύγουν τρέχοντας και θα σας μείνουν μόνο τα “όμορφα” και τα “γλυκά”. Καλώς ήλθατε κι εσείς.
κκμ, σε μπουκάλι ή σε σταγόνες; Αυτά τα σύννεφα είναι ειδική περίπτωση. Πρέπει ν’ ανεβούμε με τα ποδήλατα για επιτόπια εξέταση κι εν ανάγκη να τα απομακρύνουμε με ρυμούλκηση.
το αποφασισα.θα σας δωσω τα παιδια μου.ειναι καλα κοριτσακια
(ε, οχι παντα) ειναι πανεμορφα (παντα) καθαρα ( ε, οχι παντα)
και κουβαλανε απο το σχολειο διαφορες περιεργες ιωσεις (ε, παντα).
ειμαι σιγουρη οτι θα σας αγαπησουν πολυ.
Aν το προσωπικό δεν είναι πολύ πρωινοί τύποι (γιατί εγώ δεν είμαι), αναλαμβάνω και τα πρωινά. :)
Ένα μπούα μού είπε ότι κάνετε σχέδια για εργοστάσιο. Ενδιαφέρεστε μήπως για μεγάλα χτυπητήρια για ροζ μαρέγκες, μηχανές κατασκευής διπλών ουράνιων τόξων και πεταλούδες από χρυσόσκονη; Έχω και ποδήλατο!
Εγώ λέω να κάνουμε πολλά τέτοια εργοστάσια. Ένα για κάθε μέρα του χρόνου. Ή μάλλον όχι: να κάνουμε περισσότερα. Ένα για κάθε παιδί του πλανήτη.
καλά τα καταφέραμε ως τις 8..
μετά φάνηκε η κακή φυσική μας κατάσταση, πόσο να συνεχίζαμε να ποδηλατούμε χωρίς σταματημό ?
μας νίκησαν τα σύννεφα αλλά την επόμενη φορά θα είμαστε έτοιμοι για να τα ρυμουλκήσουμε μακρύτερα
(έχω φωτογραφία τον “Αποστόλη” , να στον στείλω ; )
Ελπίζω το ποδήλατο να κρατάει τους υπέρβαρους…
ε, πόσα είναι; Ποδηλατούν με βοηθητικές ή χωρίς; Τρώνε αδιαμαρτύρητα όλη τη συννεφόσουπά τους;
πρέπει να τα ξέρω αυτά τα πράγματα… καταλαβαίνετε…
athanasia, δεν υπάρχει ούτε πρωί, ούτε μεσημέρι, ούτε βράδυ στο εργοστάσιό μας. ο καθένας έρχεται ό,τι ώρα του καπνίσει και φεύγει ό,τι ώρα του τη βιδώσει. καπνός και κατσαβίδια διατίθενται μόνιμα ελεύθερα για χρήση. Το “πρωινό” το λέμε έτσι μόνο και μόνο επειδή περιλαμβάνει μαρμελάδα από ντεκόρες και νιφούριους, μια σπάνια λιχουδιά η οποία δεν περιλαμβάνεται σε κανένα απ’ τα υπόλοιπα γεύματα της “ημέρας”.
butterfly, και το ρωτάτε; καλώς ήλθατε!
nina c, καλή ιδέα! Έχουμε αρκετά σύννεφα;
κκμ, την επόμενη φορά όμως θα το σκεφτούν δυο φορές πριν εμφανιστούν.
(έχεις τον “αποστόλη”;;; … με ανοιχτές τις κεραίες;;; )
diastimata, τα ποδήλατά μας είναι παντός κιλού, αγαπητέ. :-)