* Αρχείο, το: μυθικό θηρίο χρώματος μπεζ με τρία συρτάρια και δυο ρόδες. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει ποτέ. Πρόκειται δηλ. περί ανύπαρκτης ύπαρξης. Αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο για λόγους επικοινωνιακούς ή για να ολοκληρωθεί νοηματικά μια πρόταση. Θα μπορούσε να αντικατασταθεί κάλλιστα από οποιαδήποτε άλλη λέξη χωρίς αυτό να αλλάξει στο παραμικρό το νόημα της πρότασης. Π.χ. (για την περίπτωσή μας):
“Ποιαν απ’ όλες; Την Ιβηρική; Θα πρέπει να κοιτάξω στη γλάστρα.”

(Υπάρχει πάντως άφθονο φωτογραφικό υλικό που διασώθηκε σε cd :-) )

(…τι θέλω και τ’ ανοίγω το ρημάδι το στόμα μου; )

(περιμένω τις μελισσούλες και τα λουλουδάκια, εεε!)

. , τώρα με σκλαβώσατε για τα καλά!

κκμ, όχι (συνέβησαν πέρσι κατά τον δεύτερο διάπλου του Άρδα)

nina c, σε ποια ασφαλιστική είστε; Είναι τουλάχιστον “μεγάλη και σίγουρη”;

νατασσάκι, εμένα μ’ άρεσε το adana kebab που προσγειώθηκε μπροστά μου αμέσως μετά τον διάπλου (μερικά μιλιμετρέ παρακάτω… )

wunbad, για μένα δεν υπάρχει τίποτα τρομακτικότερα επιτακτικό από ένα άδειο χαρτί μιλιμετρέ. Με τις λευκές κόλες κουτσά στραβά τα βολεύω (βολοδέρνοντας). Με τις “αναφοράς”… επιβιώνω (ισορροπώντας στις γραμμές) με τις “αριθμητικής” αρχίζει να “παίζει” το δεξί μου μάτι, αλλά εκεί όπου πραγματικά αρχίζει η τρικυμία κι ο πανικός είναι μπροστά στο απόλυτα τακτοποιημένο κενό ενός μιλιμετρέ. Πρόκειται για μια σχεδόν υστερική σχέση αγάπης-μίσους όπου στο τέλος είμαι πάντα εγώ αυτός που μένει με το κενό (και το ερωτηματικό).

Κοινώς
Το μεγάλο ερωτηματικό πάνω σε χαρτί μιλιμετρέ…

ΤΑ ΣΠΑΕΙ

Ευχαριστούμε πολύ -μπορείτε να το δείτε στη συλλογή, εδώ