Από το ανοιχτό παράθυρο κύλισε μια σταγόνα ήλιος στο σβέρκο του κι από ΄κει στην πλάτη και στο δέρμα του κόλλησε. Πολύ μικρή για να την αντιληφθεί. Πολύ μικρή για να την αντιληφθεί.
Από τον δρόμο χαμηλά, έξι ορόφους πιο κάτω, ένας μικρός στρόβιλος σκόνης του χαμογέλασε. Άχρηστο χώμα και στάχτη… Κι ούτε ψίθυρος αέρα. Κι ούτε ψίθυρος αέρα.
Άγονος δρόμος, φαρδύς κι εκείνος με τον ήλιο κολλημένο στην πλάτη, νεκρός πριν φτάσει. Νεκρός πριν φτάσει.
Έξι μέτρα απ’ τη μια άκρη μέχρι την άλλη.
Νεκρός.
Μέχρι την άλλη.
και φαντάζομαι δεν θα του το ‘πε και κανείς….
(ο πρώτος διπλόφαρδος νεκρός του web , τι έγραψες πάλι γείτονα ! )
Υπέροχο, φίλε. Υπέροχο.
Καλώς ήρθατε μπροστά στην οθόνη σας. Είναι κάπως δύσκολη η επιστροφή, καταλαβαίνω .
δεν καταλαβα τπτ, αλλα ακολουθώ τις επευφημίες των άλλων.
Και εν πάσει περιπτώσει, καλημέρα
nomad , μα είναι δυνατόν να μην καταλάβατε ;
ολόκληρη παράκαμψη κάναμε πάνω από τον διπλόφαρδο για να φτάσουμε ως εδώ ν’ ανάψουμε το σχολιάκι μας , κι εσείς το κάνατε walk in the park ;
απλόν : ένας διπλόφαρδος νεκρός είναι λιγότερο οικονομικός από έναν στενό.
Γιατί κ.ΚΚΜοίρη μου; Σε αεροπλάνο θα τον θάψουν;;;;
:Ρ
γυρισατε.
τι ωραια που γυρισατε.
τι ωραια που γυρισατε.
Καλώς επιστρέψατε. Πάλι καλά που ο επίσημος σχολιαστής σας κ.κ.μοίρης μας ανοίγει λίγο τα μάτια. Ευτυχώς εγώ θα είμαι οικονομικό πτώμα, νομίζω.
Δεν είναι που ήταν αυτός πολύ φαρδύς,
είναι που του ΄πεφτε πολλή στενή η νεκρότις,
όσο ζούσε.
κκμ, μήπως και να του το ‘λεγε, εκείνος θα τον άκουγε; Σκόνη κι ερημιά παντού σου λέω… Βουλωμένα και τ’ αυτιά, απ’ τη μια μέχρι την άλλη!
aerosol, και που να δείτε και τον “διπλόφαρδο”: …Ασφαλτοστρωμένη ποίηση!
. , έπρεπε να ‘σασταν από μια γωνιά να παρακολουθήσετε την “επάνοδο”: Ένα δάχτυλο σκόνη είχε μαζέψει (…κι η οθόνη)
nomad, να σας πω την αλήθεια ούτε κι εγώ είχα καταλάβει και πολλά μέχρι που το μάτι μου έπεσε στον άδειο δρόμο κάτω απ’ το παράθυρο. Και πάλι όμως νομίζω ότι έμεινα με κενά…
κκμ, μ’ αρέσει που εισήγαγες και την χρηματοοικονομική διάσταση του θέματος!
nomad, δεν είναι κι άσχημη ιδέα πάντως. Σκεφτείτε τη νεκρώσιμη ακολουθία εν πτήσει… «Χους ει και εις χουν απελεύσει»… με τον σκονισμένο διπλόφαρδο φροντισμένα διπλωμένο ως αεροπλάνο origami στα απαλά χέρια μιας τρυφερής hostess…
ε, τι ωραία που σας ξαναβρίσκω εδώ.
ΔΤ, από οικονομικής απόψεως αυτό είναι πράγματι πολύ καλό.
kostis-b, η αλήθεια είναι ότι η νεκρότις δεν είναι παίξε γέλασε. Έτσι και την πλύνεις πάνω από τους σαράντα… από διπλόφαρδη γίνεται “κορσές”, κι άντε μετά ν’ ανασάνεις.
Δεν αντιλήφθηκα το μικρό στρόβιλο σκόνης, χωρίς ψίθυρο αέρα. Αλλά μου άρεσε μέχρι την άλλη.
καλά, δεν μάθατε πως ανέστη; ακόμα για νεκρούς μιλάτε?
άντε να γράψετε και τίποτα για μελισσούλες και λουλουδάκια, Μάη μήνα!
Για περάστε…
http://ninac.wordpress.com/2008/05/07/idiografon/
Dead man… Walking?
x-ray, αφού σας άρεσε, όλα τ’ άλλα είναι ασήμαντα πετραδάκια (είτε απ’ τη μια είτε απ’ την άλλη)
krotkaya, τώρα τι θέλετε δηλαδή; να σας απειλήσω ότι θα το κάνω;
nina c, ελήφθη θενκγιου.
diastimata, dead man dying…
“από την μια μέχρι την άλλη.”
ποστ
“απ’ την ψυχή ως την ψυχή”.
holly, καλώς σας (ξανα)βρίσκουμε!