Παντρέψου με!

Εκείνος κατευθύνεται προς τη θάλασσα, εκείνη μακριά της. Δεν έχουν ξανασυναντηθεί ποτέ. Στην έρημη ευθεία, τ’ αυτοκίνητά τους συγκρούονται μετωπικά με ταχύτητες άνω των 150 χιλιομέτρων την ώρα.

Και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν

[σε slow motion]

Καθώς τα οχήματα αγγίζονται, τα μεταλλικά τους μέρη συνθλίβονται. Κόκαλα κονιορτοποιούνται, σύρσιμο μετάλλου σε μέταλλο, τριγμοί, πλαστικό που διαλύεται. Ο ήχος συμπιέζεται. Όταν η σφοδρότητα της σύγκρουσης επιβραδύνεται, η συντριβή τεντώνεται νωχελικά κάτω από τα σεντόνια της. Παρακολουθούμε τα σώματα των δύο ταξιδιωτών ν’ ανασηκώνονται απαλά από τις θέσεις τους και να περνούν πάνω από την κονσόλα των οργάνων, διαλύοντας με τα κεφάλια τους τα μπροστινά τζάμια. Σταγονίδια αίματος και θραύσματα γυαλιού αιωρούνται τριγύρω, καθώς τα μισοδιαλυμένα κρανία τους συναντιούνται κάπου πάνω από τα τσαλακωμένα καπώ των αυτοκινήτων.

Ους ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτω

Μία ημέρα αργότερα, η καυτή άμορφη μάζα που ανασύρθηκε από τ’ αποκαΐδια των αυτοκινήτων, είχε πια κρυώσει πάνω στο τραπέζι του νεκροτομείου. Το λιωμένο λίπος, που έσταζε τις πρώτες ώρες, είχε πια στερεοποιηθεί στα γαλάζια πλακάκια του πατώματος κι απ’ το πρωί, μία καθαρίστρια πεσμένη στα τέσσερα προσπαθούσε να το απομακρύνει από τους αρμούς, τρίβοντάς το με ένα σφουγγάρι νοτισμένο σε υγρό απορρυπαντικό πιάτων. Παρά τις προσπάθειες του νεκροτόμου, τα μέλη των δύο σωμάτων, δεν στάθηκε δυνατό να διαχωριστούν ξανά. Εκείνος κι εκείνη έμειναν για πάντα ενωμένοι και θάφτηκαν μαζί, σε μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε στο καινούργιο τμήμα του νεκροταφείου, παρουσία στενών συγγενών και λίγων καλών φίλων.