[ένα]
Στο δρόμο για το σπίτι άδεια οικόπεδα,
βήματα χωρίς ήχο, ήχος χωρίς ηχώ.
Σκουριασμένο φως. Σχεδόν.
Σύννεφο γλίστρησε σύννεφο γλίστρησε, στο ρουθούνι μου χώθηκε και υγρό κουλουριάστηκε μέσα μου. Τώρα γρυλίζει σύννεφο βρώμικο σύννεφο πυκνό σύννεφο μαύρο σύννεφο.
- – - – - -
[δύο]
Κοιτάζει μέσα μου με δυο τρύπες για μάτια.
Ρουφάει.
Και δε θα φύγει.
- – - – - -
[τρία]
Εκείνη, συντίθεται. Με πλησιάζει από πίσω καθώς στέκομαι μπροστά σε μια βιτρίνα με ηλεκτρολογικά υλικά. Πρίζες, καλώδια, διακόπτες ασφαλείας. Διακλαδωτές. Το στήθος της πιέζεται στην πλάτη μου, και καθώς στο τζάμι, η αντανάκλαση του προσώπου της χάνεται μέσα σ’ έναν ηλεκτρολογικό πίνακα, τα σωθικά της χύνονται στ’ αυτί μου. Δεν είναι πάνω από εικοσιπέντε –το μυρίζω, κι η ανάσα της, που έχει τη γεύση βραχυκυκλώματος, γουργουρίζει τώρα στο στομάχι μου.
- Δεν έφυγες. [λέει]
Φως γλύφει φως.
Καμένο καλώδιο.
- – - – - -
Σ’ αποχαιρετισμούς σαν κι αυτόν, ο κόσμος πολτοποιείται σ’ ένα blender.
Δώσατε μια ηλεκτρισμένη απάντηση στην εξής ανύπαρκτη ερώτηση: μπορεί να βγει η ποίηση απ’ την μπρίζα;
(συγνώμη για τον πληθυντικό, αλλά φταίνε τα volt)
Με ξεσηκώνετε! Την επόμενη φορά θα προσπαθήσω να δώσω μια απάντηση στην ηλεκτρισμένη ερώτηση: “Χριστούγεννα χωρίς φωτάκια γαμώτο…; Ας την ξαναβάλει επιτέλους κάποιος στη μπρίζα!”
who’s that girl staring at you ?
miss volta.
a-ha !
the mistress of Mars Volta
The Mars Volta VersuS a-ha!
Well, Well!
Και τώρα βόλτα! Εμπρός… Μαρς!
(καλό σ/κ)
:-)
@hdd345f , Mars Volta vs a-ha ?
you’re joking dear, that ghost just isn’t holy anymore
Καλό σκ κύριε, στην θύμηση και μόνο των εύστοχων απαντήσεών σας, άντε ας το πάρει το ποτάμι, και των απαντήσεων του κυρίου Μοίρη, θα κρεββατογελάσουμε με την ψυχή μας. Όπως αντιλαμβάνεστε, σκοπεύουμε να περάσουμε το σκ ξάπλα.
@ .
Ξάπλα; … Σας ζηλεύω. Θα παίρνετε και drugs;