Η μις […] […] έπαιρνε το […] […] […] […] του […] […]. Ξαφνιάστηκε […] με την […] του […], μα δεν […] […] δυσαρεστήθηκε. Ο […] παρατήρησε ότι η […] του […] […] εξακολουθούσε να […].
«Δε βλέπω, […], πού θα […] να […] […]», είπε, […] με τα […] της πάνω […] […] […]. «Είναι, […], η ώρα του […]. Αλλά θα μπορούσαμε να […] το […] […] όλοι μαζί».
Μια […] στο […], […] […]
H μις [Τζούλια] [Μπράουν] έπαιρνε το [τσάι] [της] [καθισμένη] [δίπλα] του, [επαρκώς] [εφήμερη]. Ξαφνιάστηκε [κάπως] με την [επιμονή] του [Λάμπρου], μα δεν [έδειξε] [ότι] δυσαρεστήθηκε. Ο [Λάμπρος] παρατήρησε ότι η [Τζούλια] του [μιλούσε] [ενώ] εξακολουθούσε να [μασουλάει].
“Δε βλέπω, [κάτι], που θα [μπορούσε] να [με] [σταματήσει]», είπε, [σχεδιάζοντας] με τα [μάτια] της πάνω [στον] [καναπέ], [κύκλους]. Είναι, [βλέπεις], η ώρα του τσαγιού. Αλλά θα μπορούσαμε να [φάμε] το [κουλουράκι] [βουτύρου] όλοι μαζί”.
Μια [μυωπική…] στο [σπίτι…], [για …] [τσάι…]
όχι άλλα ψιχουλάκια ρε γαμώτη μου….
ό,τι και να πούμε θά ‘ναι λίγο;
Η μις [Λιζελότε] [Βουρστ] έπαιρνε το [πρωινό] [της] [στην] [κουζίνα] του [Δ] [5]. Ξαφνιάστηκε [σίγουρα] με την [μπρουταλιτέ] του [Φριτς], μα δεν [φάνηκε] [να] δυσαρεστήθηκε. Ο [νεαρός] παρατήρησε ότι η [αγκράφα] του [στρινγκ] [της] εξακολουθούσε να [κρέμεται].
“Δε βλέπω, [κουνελάκι], πού θα [δοκιμάσεις] να [κρυφτείς] [τώρα]“, είπε, [αλείφοντας] με τα [χείλια] της πάνω [του] [λίγη] [νουτέλα]. “Είναι, [βλέπεις], η ώρα του [κυνηγιού]. Αλλά θα μπορούσαμε να [ξεκινήσουμε] το [μπρεκφαστ] [κι] όλοι μαζί”.
Μια [παγίδα] στο [μπρέκφαστ], [χωρίς] [βούτυρο]
επιτέλους ξεπεράσαμε το φάντασμα του Μπερτολούτσι !
(μόλις μου ‘δωσες το έναυσμα για νέο ποστ)
Ωχ!
με παρεξήγησες…
άλλωστε με τι νομίζεις πως μεγάλωσε το δωδεκάχρονο ;
με βούτυρο ;
με ψιχουλάκια;
με δυό φορτηγά νουτέλα αγαπητή μου , ποιά ψιχουλάκια…ο κοντορεβυθούλης είναι ;
Καλά, το τι τρως, λίγο πολύ το ξέρουμε.
Αλλά μήπως με πρώτη ευκαιρία να μας πεις και τι πίνεις;
Η μις [Πίγκυ] [καθώς] έπαιρνε το [σαμοβάρι] [για] [την] [ετοιμασία] του [τσαγιού] [αναστέναξε]. Ξαφνιάστηκε [δυσάρεστα] με την [μαλακή] του […], μα δεν [έδειξε] [πόσο] δυσαρεστήθηκε. Ο [Κέρμιτ] παρατήρησε ότι η [ίδια] του [η] [αγαπημένη] εξακολουθούσε να [δυσανασχετεί].
«Δε βλέπω, [Κέρμιτ], πού θα [μπορούσες] να [αποτανθείς] [για...]», είπε, [δείχνοντας] με τα [μάτια] της πάνω [στην] […] [του]. «Είναι, [άλλωστε], η ώρα του [βραδινού]. Αλλά θα μπορούσαμε να [δούμε] το [Μάπετ] [Σόου] όλοι μαζί».
Βρες τη λέξη.
Η μις [Testa][Rossa] έπαιρνε το [απόθεμα][ροπής][απτα][χαμηλά] του
[σειριακού][κιβωτίου]. Ξαφνιάστηκε [ωστόσο] με την [αγριότητα] του
[εκεντροφόρου],μα δεν [τρόμαξε][ούτε] δυσαρεστήθηκε.
Ο [οδηγός] παρατήρησε ότι η [ελαστικότητα] του [υπερτοφοδοτούμενου][μοτερ] εξακολουθούσε να [συναρπάζει].
“Δεν βλέπω [υπερστροφή] που θα [μπορούσε] να [μας][ανησυχήσει]”
είπε, [όταν] με τα [ελαστικά] της πάνω [στο][οδόστρωμα][έσκαβε].
“Είναι, [τώρα], η ώρα του [crashtest]. Αλλά θα μπορούσαμε να [πεθάνουμε] το [βράδυ] [αργά] όλοι μαζί.”
Μια [δεσποινίδα] στο [δρόμο],[δίχως][αερόσακους].
Δεν κατάλαβα… τραβάμε κανα ζόρι με τα ψιχουλάκια, να’ουμ’;
:P
μα δεν τον είδες ;
έστρωσε όλο το δρόμο με ψιχουλάκια , από το “Η” μέχρι και το “μαζί”, θαρρείς κι αν κατορθώσουμε και βγούμε απ’ το δάσος δεν θα μας φάει η κακιά γριά μάγισσα
(ήδη έχει έτοιμα και τα simeco η κακούργα)
@ Λουΐζα
[επαρκώς] [εφήμερη];;;!!!
Αυτό δεν ήταν ψίχουλο… μάλλον για μονόκιλο κριθοκούλουρο μοιάζει… Απ’ αυτά που αν δεν τα βρέξεις ή στον οδοντίατρο θα καταλήξεις ή στον ΩΡΛ! :-)
@ exiled
Ό,τι και να πείτε θα είναι αληθές (με την μαθηματική έννοια)
@ kopoloso
… Δεν πιστεύω ν’ αντέγραψες;
@ Κ.Κ.Μ. 1
Ωχ!
@ Κ.Κ.Μ. 2
Κρέμα φουντουκιού;
@ Κ.Κ.Μ. 3
Αν με δυο φορτηγά νουτέλα γίνονται όλα σαν το δωδεκάχρονο που ξέρω, πρέπει να παραγγείλω από τώρα το δεύτερο μη τυχόν και ξεμείνει το εξάχρονο!
Στο τρίχρονο πάντως παρατήρησα ότι η υπερβολική δόση νουτέλας μπορεί ν’ αφήσει χρώμα…
@ Dimitris-r
Μαζί με μπακλαβαδάκι πάντως τον έχω δει να κατεβάζει και δυο και τρία και τέσσερα ποτηράκια παγωμένο muscatel χαλαρά.
@ M vs R
[νουτέλα] ;
@ kostis-b
Πριν ή μετά από τις τσιπ’ροχαρές;
@ κομποζίσιον
Έτσι κι αλλιώς το τραπεζομάντιλο θα τιναχθεί… Κι όπως κατά βάθος ξέρουμε, πάντα στο τέλος, τα ψιχουλάκια τρώγονται απ’ τα …πουλάκια!
@ Κ.Κ.Μ. 4
Τι να της κάνει ένα πακετάκι simeco της έρμης… Πλύση στομάχου θα χρειαστεί!
——-
Α! Και για την ιστορία:
******
Η μις [Σαίνσμπουρυ] [Σηλ] έπαιρνε το [τσάι] [της] [στην] [αίθουσα] του [Γκλένγκοράυ] [Κωρτ]. Ξαφνιάστηκε [λιγάκι] με την [επίσκεψη] του [αστυνομικού], μα δεν [έδειξε] [πως] δυσαρεστήθηκε. Ο [Πουαρό] παρατήρησε ότι η [αγγράφα] του [παπουτσιού] [της] εξακολουθούσε να [λείπει].
“Δε βλέπω, [επιθεωρητά], πού θα [μπορούσαμε] να [μείνουμε] [μόνοι]”, είπε, [ψάχνοντας] με τα [μάτια] της πάνω [απ'] [τα] [κεφάλια]. “Είναι, [βλέπετε], η ώρα του [τσαγιού]. Αλλά θα μπορούσαμε να [πάρουμε] το [τσάι] [μας] όλοι μαζί”.
Μια [σφαίρα] στο [κρανίο], [Agatha] [Christie]
******
:-)
Ααα, εισαγώμενα! Είπα κι εγώ…
Δημήτρη Ρ., τον είδα με τα ματάκια μου : μπακλαβαδάκι με muscatel μετά από basmati με soy sauce και γαριδούλες με bio Ρομπόλα συνοδεία τσαλακωμένου σολωμού και φινόκιο μετά ρόκας με άμμο (είχε τελικά κι άσε τις ευγένειες)
όχι τίποτε άλλο αλλά δεν είχε και το μαξιλαράκι του o Bου (ευτυχώς, γιατί αν ξέβαφε….)
@ dimitris-r
… απευθείας από το ψυγείο του Κ.Κ.Μ.
@ K.K.M.
… φινόκιο, ρόκα ΚΑΙ lolla rossa (είχε και Λόλα κι άσε τις συστολές)
Για άμμο μη μιλάς στον νησιώτη… Την κατεβάζουν με τους κουβάδες όταν καταπίνουν τους αχινούς -μαζί με το σκατό τους- σα καραμέλες.
Γεγονός πάντως είναι πως το θέμα “μαξιλαράκι” προβλημάτισε τον Βου μόνο μέχρι τη στιγμή που αντιλήφθηκε το basmati. Από ‘κει κι ύστερα τον απασχολούσε μόνο το πόσο ρύζι έχει ακόμη μέσα η κατσαρόλα. Περιττό να σου πω ότι το επόμενο πρωί είχε “ανοίξει” κατά τουλάχιστον δυο τόνους, ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει ακόμη (με το συμπάθιο κιόλα) χέσει.
@Δημήτρη Ρ., εισαγόμενα…μάλιστα…γιατί δηλαδή ; είδαμε καμιά προκοπή από τα λευκά nouveau των φίλων ; πιό εύκολα βγαίνεις ραντεβού με ένα απο τα 40 παλληκάρια παρά με μια από τις 40 φιάλες…
@kopoloso , δεν θα ήταν συνηθισμένος σ’ αυτή την ποικιλία της άμμου ο Βου γι αυτό και η εντερική δυσλειτουργία
(την άλλη φορά θα βρω καλύτερη)
Ας το πάρει το ποτάμι. Η λέξη που λείπει είναι “κοιλιά”. Πρόκειται για ένα διαιτητικό δράμα (από τη δίαιτα,όχι από το …διαιτητή).
“Διαιτητικό δράμα” μεταξύ ενός βατράχου και μιας γουρούνας;
ΜvsR! Όσο περνάει ο καιρός, τόσο σας νιώθω σα “δικό” μου άνθρωπο!