@ Λουΐζα
Αλμυρές;;; Μα τι λέτε; Είμαι φαν.
Αφού να φανταστείτε όταν έχουμε μακαρόνια τρίβω από πάνω σχεδόν 1/4 του κιλού κεφαλοτύρι, αλλιώς δεν το φχαριστιέμαι.
Υ.Γ: Ξεχάσατε το: “Το ψάρι απ’ το κεφαλοτύρι βρωμάει”.
@ Kosti
Αρκεί να μη φυσάει, γιατί έχω παρατηρήσει ότι ο αέρας μου το ξεραίνει.
@ L 46 1/2
Αρκεί να μην έχει πολύ υγρασία, γιατί έχω παρατηρήσει ότι η κλεισούρα μου το μουχλιάζει.
@ cd
Camembert όχι…
Μελίχλωρο, Φορμαέλα Π.Ο.Π. … απ’ αυτά έχουμε…
Για να είμαι ειλικρινής, προσωπικά έχω μια αδυναμία στο roquefort. Στο διάβα των χρόνων όμως παρατήρησα, πως οι περισσότερες γυναίκες (τουλάχιστον απ’ αυτές που έτυχε να γνωρίσω εγώ) δε θέλουν να το βάλουν ούτε στο στόμα τους. :-(
(Μα τι στο καλό σας κάνανε αλήθεια εκεί μέσα; Θα μας κολλήσετε όλους Βραδυφλεγή Χυδαιοτήτιδα, φοβάμαι.)
[...]
Η μίσες Ολιβέρα σηκώθηκε και ο Πουαρό της άνοιξε την πόρτα. Βγήκε
χωρίς να του ρίξει ούτε μια ματιά.
“Αρχίζω να ανησυχώ”, είπε ο Μπλαντ. “Υπάρχουν πολλοί που
συζητάνε διαρκώς για τον κόσμο που έρχεται. Αλλά δεν λένε τίποτα.
Αέρας κοπανιστός. Φυσικά, θα με βρούνε αντιμέτωπο στις επάλξεις,
αυτοί και ο κόσμος τους”.
“Αν απομακρυνόσασταν από την πολιτική, τι θα συνέβαινε;” ρώτησε
ο Πουαρό.
“Το πιθανότερο, μια ομάδα τρελών θα έβαζε σε εφαρμογή ένα
πείραμα, που τις συνέπειές του θα τις πληρώναμε όλοι μας. Κι αυτό
θα ήταν επιζήμιο για το εθνικό μας γόητρο και για την ακεραιότητα
της χώρας μας…”.
Ο Πουαρό κούνησε το κεφαλοτύρι του σκεφτικός.
[...]
- από: “Μία σφαίρα στο κεφαλοτύρι”, της Αgatha Christie, εκδ. Λυχνάρι.
@ Dimitri
Δε μαρτυράω τίποτα.
Λίγο το ‘χεις ν’ αρχίσουν όλοι στα καλά καθούμενα, να τον* τρίβουν στα μακαρόνια, να τον* ανακατεύουν με τη μπεσαμέλ στο παστίτσιο ή να πασπαλίζουν μ’ αυτόν* τα “παπουτσάκια” πριν τα βάλουν στο φούρνο;
… Δε τρώω ένα μαγκάλι κάρβουνα καλύτερα;
* Τον λυκουρίνο… όχι τον Γιώτη!
@ diastimata
Υπάρχουν και χειρότερα. Σκεφτείτε να ήταν:
“Το χαβιάρι παλιό…
Το κρασί μουχλιασμένο…
Η φτώχεια μαύρη…
και το τυρί καταραμένο!”
“μου ρχεται να χτυπάω το κεφαλοτύρι μου στον τοίχο”
“κάνεις του κεφαλοτυριού σου”
“όσα τραβάει το κορμί τα φταίει το κεφαλοτύρι”
“σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφαλοτύρι”
“αλί που το ‘χει το κεφαλοτύρι του να κατεβάζει ψείρες”
“το κάτω κεφαλοτύρι τρώει το πάνω”,
είναι μόνο μερικές από τις παροιμίες που μου ήρθαν πρόχειρα στο κεφαλοτύρι. Ελπίζω να μη σας πέσουν αλμυρές.
Μην απελπίζεστε…
και ψηλά το κεφαλοτύρι σας.
κεφαλοτύρια μέσα….
Υπάρχει και κάτω κεφαλοτύρι? Δεν το τρώω, σας βρίσκεται κάτι σε camembert?
(Διαπιστώνω ότι μετά την επέμβαση έχω γίνει απίστευτα ξέκωλο και χυδαία… Μα τι μου έκαναν, εκεί μέσα?????)
@ Λουΐζα
Αλμυρές;;; Μα τι λέτε; Είμαι φαν.
Αφού να φανταστείτε όταν έχουμε μακαρόνια τρίβω από πάνω σχεδόν 1/4 του κιλού κεφαλοτύρι, αλλιώς δεν το φχαριστιέμαι.
Υ.Γ: Ξεχάσατε το: “Το ψάρι απ’ το κεφαλοτύρι βρωμάει”.
@ Kosti
Αρκεί να μη φυσάει, γιατί έχω παρατηρήσει ότι ο αέρας μου το ξεραίνει.
@ L 46 1/2
Αρκεί να μην έχει πολύ υγρασία, γιατί έχω παρατηρήσει ότι η κλεισούρα μου το μουχλιάζει.
@ cd
Camembert όχι…
Μελίχλωρο, Φορμαέλα Π.Ο.Π. … απ’ αυτά έχουμε…
Για να είμαι ειλικρινής, προσωπικά έχω μια αδυναμία στο roquefort. Στο διάβα των χρόνων όμως παρατήρησα, πως οι περισσότερες γυναίκες (τουλάχιστον απ’ αυτές που έτυχε να γνωρίσω εγώ) δε θέλουν να το βάλουν ούτε στο στόμα τους. :-(
(Μα τι στο καλό σας κάνανε αλήθεια εκεί μέσα; Θα μας κολλήσετε όλους Βραδυφλεγή Χυδαιοτήτιδα, φοβάμαι.)
Λαγός την φτέρη έσειε, κακό του κεφαλοτυριού του.
Τελικά ο λυκουρίνος είναι κεφαλότυρος αλλά μην το πεις στον Γιώτη!
To τυρί μουχλιασμένο…
Το χαβιάρι μαύρο…
Το κρασί παλιό…
Φτώχεια καταραμένη!
@ Kosti
[...]
Η μίσες Ολιβέρα σηκώθηκε και ο Πουαρό της άνοιξε την πόρτα. Βγήκε
χωρίς να του ρίξει ούτε μια ματιά.
“Αρχίζω να ανησυχώ”, είπε ο Μπλαντ. “Υπάρχουν πολλοί που
συζητάνε διαρκώς για τον κόσμο που έρχεται. Αλλά δεν λένε τίποτα.
Αέρας κοπανιστός. Φυσικά, θα με βρούνε αντιμέτωπο στις επάλξεις,
αυτοί και ο κόσμος τους”.
“Αν απομακρυνόσασταν από την πολιτική, τι θα συνέβαινε;” ρώτησε
ο Πουαρό.
“Το πιθανότερο, μια ομάδα τρελών θα έβαζε σε εφαρμογή ένα
πείραμα, που τις συνέπειές του θα τις πληρώναμε όλοι μας. Κι αυτό
θα ήταν επιζήμιο για το εθνικό μας γόητρο και για την ακεραιότητα
της χώρας μας…”.
Ο Πουαρό κούνησε το κεφαλοτύρι του σκεφτικός.
[...]
- από: “Μία σφαίρα στο κεφαλοτύρι”, της Αgatha Christie, εκδ. Λυχνάρι.
@ Dimitri
Δε μαρτυράω τίποτα.
Λίγο το ‘χεις ν’ αρχίσουν όλοι στα καλά καθούμενα, να τον* τρίβουν στα μακαρόνια, να τον* ανακατεύουν με τη μπεσαμέλ στο παστίτσιο ή να πασπαλίζουν μ’ αυτόν* τα “παπουτσάκια” πριν τα βάλουν στο φούρνο;
… Δε τρώω ένα μαγκάλι κάρβουνα καλύτερα;
* Τον λυκουρίνο… όχι τον Γιώτη!
@ diastimata
Υπάρχουν και χειρότερα. Σκεφτείτε να ήταν:
“Το χαβιάρι παλιό…
Το κρασί μουχλιασμένο…
Η φτώχεια μαύρη…
και το τυρί καταραμένο!”
…μπρρρρ!
Εγώ τον έχω τρίψει στα μακαρόνια… τον λυκουρίνο!
Εντάξει… Εσείς εξαιρείσθε… :-)